Facebook Google+ Twitter

„Maria Skłodowska-Curie i jej córki” – u źródeł pasji naukowej

„W badaniach naukowych kryje się wielkie piękno i to ono jest największą nagrodą” – to przekonanie Marii Skłodowskiej-Curie patronuje interesującej opowieści biograficznej o jej rodzinie, napisanej przez Shelley Emling.

Shelley Emling, Maria Skłodowska-Curie i jej córki. Opowieść o najsłynniejszej w dziejach rodzinie naukowców, przełożył Wojciech Górnaś, Warszawskie Wydawnictwo Literackie MUZA SA, Warszawa 2013 / Fot. Okładka książki Marii Skłodowskiej-Curie przedstawiać nie trzeba. Należy do czołówki wybitnych uczonych, którymi szczyci się ludzkość. Uznaje się ją za najsłynniejszego naukowca w historii zaraz po Albercie Einsteinie. Na temat jej życia i osiągnięć powstały niezliczone publikacje na całym świecie. Do tej obszernej literatury dołączyła właśnie pasjonująca opowieść Shelley Emling, poświęcona najmniej do tej pory spenetrowanemu okresowi w życiu uczonej. Książka Maria Skłodowska-Curie i jej córki wprowadza w szczegóły ostatnich dwóch dekad życia pierwszej noblistki, nie kończy się wraz z jej śmiercią, przybliża losy obu jej córek, Ireny i Ewy oraz wnuczki, Hélène Langevin-Joliot. Okazuje się, że wciąż jeszcze wiele wątków, biorących swój początek w warszawskim domu profesora Władysława Skłodowskiego, nauczyciela fizyki, przyrody i matematyki, ojca Marii, wymaga dalszych badań, a każda nowa opowieść odsłania interesujące okoliczności życia kobiety usiłującej pogodzić rolę matki i naukowca, a zarazem dzieje sławnych odkryć naukowych.

Wielu biografów zamyka dzieje rodziny Curie na pierwszej wojnie światowej, zatem po okresie spektakularnych odkryć pierwiastków promieniotwórczych i po otrzymaniu dwóch Nagród Nobla, podczas gdy lata 1918-1934 stanowią niezwykle istotny okres, w którym rozstrzygnęły się losy sukcesów naukowych państwa Curie. Shelley Emling zdecydowała się wypełnić tę lukę, a nawet poszerzyć historię aż do czasów współczesnych, do momentu osobistego spotkania z wnuczką Marii, Hélène Langevin-Joliot, która została przewodniczką autorki po życiu jej babci oraz własnej matki, Ireny. Udostępniony przez nią i paryski Instytut Curie olbrzymi zbiór materiałów archiwalnych stał się fundamentalnym źródłem opowieści, opisującej zagadnienia mało znane lub też dotąd nieujawnione. Skupienie uwagi na ostatnim okresie życia Marii jako uczonej, matki, kobiety odsłania ludzkie oblicze noblistki. Pozwala zaobserwować wpływ, jaki wywarła na życie swoich córek. Książka przynosi szczegółowe i mało znane informacje o ich życiu i działalności.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (8):

Sortuj komentarze:

Tak. Idealizm Marii Skłodowskiej - jej wiara w ludzkość jest godna podziwu...

Komentarz został ukrytyrozwiń

Fascynująca postać w swym idealizmie i wyjątkowy przypadek, że idealizm został uwieńczony. I to dwukrotnie. W końcu jedyna do tej pory podwójna laureatka Narody Nobla!

Komentarz został ukrytyrozwiń

Bohaterka książki odpowiedzialna za takie odkrycia, zdawała sobie sprawę, że może to być również wielkim zagrożeniem i z pewnością musiała żyć w ciągłym napięciu. Warto było o tym wspomnieć i to zostało zrobione w tej książce. Adrianno dziękuję za jej wspaniałą relację.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Czytałam niedawno "Geniusz i obsesję". Teraz chętnie sięgnę po nową pozycję:)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Zawsze mnie pasjonowała historia Marii i Piotra Curie. Najbardziej losy ich odkryć:)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jak zwykle u Adrianny wnikliwa analiza lektury, pozdrawiam serdecznie z 5* i "10".

Komentarz został ukrytyrozwiń

Myślę, że lekturze nie zaszkodzą upały - czyta się ją jednym tchem.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Lubię tego typu literaturę i ta recenzja zachęca do sięgnięcia po książkę, choćby w czasie bliskich już wakacji!

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2016 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.