Marzenia się spełniają, czyli debiutancka płyta Crystal Bowersox

Dodał(a): Piotr Balkus
2011-04-16 08:33
Odsłon: 1256
Komentarzy: 0

Tagi:

"Farmer's Daughter" to bardzo osobista płyta o poszukiwaniu swojego własnego miejsca, o przeprowadzce z domu rodzinnego na swoje, z przeszłości w przyszłość, wreszcie o spełnieniu się marzenia o muzycznej karierze.

Crystal Bowersox / Fot. Karrie Wills, GNU 1.2, http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Crystal_Bowersox.jpg

Crystal Bowersox... Podejrzewam, że Polska nie zna jeszcze tej dziewczyny. Z wielu powodów: chociażby dlatego, że jej płyty nie można dostać w "dobrych" polskich sklepach muzycznych (na szczęście można kupić przez Internet lub ewentualnie posłuchać fragmentów na YouTube). Poza tym 25-letnia Crystal jest finalistką amerykańskiego Idola, co z perspektywy Polski rzutuje nie najlepiej - wszak ten program kojarzy się raczej z wyborem sztucznych gwiazd. Jeśli posłuchacie płyty Bowersox, to porzucicie wszystkie Idolowe stereotypy. Bo to nie jest zestaw popowych singielków w stylu Kelly Clarkson - to jest poważna, countrowo-folkowo-popowa płyta, którą śmiało można postawić na półce obok Shanii Twain czy Bruce'a Springsteena.

Z jednej strony znajdziemy na "Farmer's Daughter" podniosłe, patetyczne, ważne piosenki (tytułowa czy "Holy Toledo"), z drugiej też lżejsze kompozycje, bardziej do tańca niż do różańca, "Lonely Wont Come Around", czy rock'n'rollowa "Ridin With The Radio". Z trzeciej - bezpretensjonalne, ciepłe, romantyczne ballady - vide "Mason" czy iście bluesowy "Speak Now". Z czwartej - trochę funku a la Steve Wonder ("On The Run"). Tak, ten krążek jest paletą różnych stylów i gatunków.

Krążek "Farmer's Daughter" to też jest jakieś nawiązanie do tradycji, do korzeni muzyki, nie tylko country. Cover "For What Its Worth" z repertuaru Bufallo Springfield jest tego nawiązania dobrym przykładem. Chyba nikt nie umie piękniej śpiewać standardów amerykańskiej muzyki rozrywkowej, jak właśnie Crystal. Pamiętam jak jeszcze w American Idol zaśpiewała "Black Velvet" tak, jakby to była jej własna piosenka z 2010, a nie Alanny Myles z 1988 roku.

Czytaj też: Dziesiąta edycja American Idol - ciekawa jak nigdy przedtem

Okładka płyty "Farmer's Daughter" Crystal Bowersox, fot. Piotr Balkus / Fot. Materiały artysty

Countrowy, krzykliwy głos Crystal jest przekonujący. Gdy Bowersox śpiewa "I wanna be your mason, babe, I wanna built the life with you", to wierzy się jej, że to nie tylko czcze słowa, a mądrość płynąca z życiowego doświadczenia. Zwłaszcza jak się wie że Crystal była przez jakiś czas młodą samotną, chorą na cukrzycę mamą i dopiero w październiku 2010 wyszła za mąż za muzyka Briana Walkera i zapowiada że chce poszerzyć swoją rodzinę.

"Farmer's Daughter" to bardzo osobista płyta o poszukiwaniu swojego własnego miejsca, o przeprowadzce z domu rodzinnego na swoje, z przeszłości w przyszłość, z tęsknot do marzeń. Gdy w przeprzeprzepięknym (!) "Holy Toledo" śpiewa o swoich rodzinnych stronach w słowach "How do I get to heaven fom here?", to słychać w tym tę chęć ucieczki, wydoroślenia. Tytułowa (jedna z kilku diamentów na albumie) piosenka mówi wprost o jej skomplikowanych, trudnych relacjach z rodzicami. Ale to też opowieść o spełnieniu się marzenia o muzycznej karierze.

Na tej komercyjnej płaszczyźnie to też jest chęć pokazania światu, że nie jest ona li tylko finalistką popowego programu, ale już prawdziwą artystką. Codziennie niemal koncertuje, spotyka się z legendami, Stevie Nicks, Vincem Gillem, nagrała klip reklamowy z samym BB Kingiem! A jej płyta, o której mowa, sprzedaje się lepiej niż album zwycięzcy Idola.

Wiadomo, debiut to debiut, nie można wymagać od debiutantów czegoś, co przejdzie do historii muzyki. Jedno jest pewne - płyta "Farmer's Daughter" przejdzie do mojej skromnej historii. Nie tylko dlatego, że była ona nr 1 na mojej liście krążków do przesłuchania. Również dlatego, że wierzę w szczerość tej muzycznej wypowiedzi i czuję tę radość w dźwiękach - radość dziewczyny z gitarą, dziewczyny której dreams came true. I również z kilku innych powodów to dla mnie ważna płyta, powodach o których nie chciałbym mówić publicznie.