Matavanero. W zgodzie z naturą i ekologią

Dodał(a): Grzegorz Jerzy Skrabek
2010-02-26 18:23
Odsłon: 1951
Komentarzy: 2

Tagi:

Pireneje kryją w sobie wiele tajemnic i niespodzianek. W dolinach, pośród najwyższych szczytów, można natknąć się na pozostałości po opuszczonych wioskach. Matavanero to jedna z takich miejscowości.

Ludność zamieszkująca wioskę to przede wszystkim "młodzi gniewni". Obecnie jest tu około trzydziestu gospodarstw, w których mieszka pięćdziesiąt osób, w tym dzieci w różnym przedziale wiekowym. Edukacja dzieci i młodzieży ogranicza się tutaj do obowiązkowej szkoły podstawowej.

Utrudnienia związane z dojazdem do wioski powodują, że wszelka pomoc medyczna lub społeczna dociera tutaj helikopterem. Mieszkańcy Matavanero mają na miejscu własną straż pożarną. W kilku gospodarstwach jest prąd płynący z baterii słonecznych. Nie ma tutaj bowiem możliwości założenia miejskiej sieci elektrycznej. Dzieci do szkoły jadą specjalnym "wioskowym autobusem konnym" i w ten sam sposób również wracają.

Dorośli pracują od świtu do nocy na swoich gospodarstwach. Mają tu swoje uprawy, na zimę robią przetwory. Hodują też konie. Kilka osób pracuje na zewnątrz wioski, przy różnych pracach dorywczych. Pieniądze zarobione przeznaczają na środki czystości czy też na kupno np.: nowych roślin do uprawy lub paszy dla zwierząt oraz lekarstw. Jednym słowem surowy klimat nie przeszkadza mieszkańcom wioski.

W Matavanero jest piekarnia, w której wypieka się chleb raz w tygodniu. Jest również żłobek i przedszkole. Opieką nad dziećmi zajmuje się każda kobieta, której wyznaczono dyżur w odpowiednim dniu. Jest tutaj również biblioteka, w której znajdują się książki napisane w różnych językach. W znajdującym się tutaj barze można napić się kawy lub gorącego mleka. Jest również możliwość zamówienia czegoś do zjedzenia. Mieszkańcy wioski mają swoją kulturę i przyzwyczajenia. Mówią w kilku językach.

Do baru doprowadzona jest woda z "naturalnej" studni. Do jej wykonania wykorzystano głównie kamienie. Władze regionu podarowały mieszkańcom wioski kilka tysięcy metrów węża. Jest on jedynym sztucznym materiałem, jaki wykorzystano do doprowadzenia wody do najbliższych domostw.

Miejscem załatwiania zwyczajnych potrzeb fizjologicznych jest specjalnie wybudowany "kompostownik", z którego korzystają mieszkańcy wioski. Właśnie to pozwala tutejszemu społeczeństwu na różnego rodzaju uprawy. Odchody żyjących tu zwierząt, doskonale nadają się na nawóz. Matavanero to zupełnie ekologiczna wioska w pełnym tego słowa znaczeniu. Wioska ekologiczna i nazywana przez Hiszpanów zbiorowiskiem dzikusów.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Grzegorz Jerzy Skrabek

Artykuły (6) Galerie (0) Średnia ocen (3.57)

Wiek: 40 | Miejscowość: Piotrków Trybunalski | Kraj: Polska

O mnie: Od wielu lat piszę artykuły do najróżniejszych czasopism. Zajmuję się głownie problematyką społeczną. Jestem szczególnie wrażliwy na ciągłe łamanie podstawowych praw człowieka. Piszcie w Waszych sprawach, napewno się odezwę. Łamią Twoje prawa, nic... więcej

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach: