Mitologia śląska, czyli przywiarki ślónskie

Dodał(a): Sebastian Brudys
2011-06-14 09:09
Odsłon: 3370
Komentarzy: 7

Tagi:

Przywiarki ślónskie. Leksykon i antologia śląskiej demonologii ludowej. To pierwsze tego typu opracowanie w Polsce, całościowo ujmujące problematykę dawnych wierzeń ludowych na obszarze szeroko pojmowanego Śląska i regionów sąsiednich.

Mitologia śląska / Fot. Adam Podgórski, http://www.podgorscy.info/?preview=true&preview_id=4&preview_nonce=82d5531a69

Na rynku księgarskim ukazała się właśnie 41. książka autorstwa Barbary i Adama Podgórskich: Mitologia śląska. Przywiarki ślónskie. Leksykon i antologia śląskiej demonologii ludowej. To pierwsze tego typu opracowanie w Polsce, całościowo ujmujące problematykę dawnych wierzeń ludowych na obszarze szeroko pojmowanego Śląska i regionów sąsiednich.

Na całym obszarze Polski, w ludowych podaniach czy legendach, występuje wiele istot demonicznych. Ich cechą najczęściej jest posiadanie jakichś nadprzyrodzonych zdolności, czy wyglądu wywołującego strach. Niektóre występują lokalnie, w jakimś regionie, niektóre mogą być obecne na bardzo małym terenie, nawet jednej wsi. Napisałem: „występują”, niestety, większość z nich uległa zapomnieniu.

Podobnie ludowe wierzenia śląskie coraz bardziej ulegają zatarciu. Dawne lokalne obrzędy, bajki, podania czy legendy wypiera wszechobecna kultura globalna. Niegdysiejsze, znane większości Ślązaków postacie dioblików, utopków, zmor, strzygoni czy podciepów, o których tworzono setki opowiastek, bajek i podań, wyparły postacie z wszechobecnej kultury masowej - książek, komiksów czy filmów.

Obecnie jedynie garstka ludzi wie, że postać Skarbnika - opiekuna górników - występowała kiedyś w co najmniej kilkudziesięciu odmianach. Kim był Skarbnik? Jak wyglądał? Wersji jest wiele. Podobnie z innymi demonicznymi stworami. Zależnie od miejsca, każdy rodzaj demonów opisywano inaczej, miały inne cechy charakteru, inaczej też wyglądały. Raz były przyjazne ludziom, raz obojętne, innym razem lepiej było omijać je z daleka. Jeżeli do tego dodać, że występowały różnice w ich nazewnictwie, a niektóre miały również swoje imiona własne, mogły zmieniać postać, przeistaczać się w zwierzęta, wyłania się zagmatwany obraz ludowych wierzeń, których uporządkowanie wydaje się iście syzyfową pracą.

Dlatego z gorącym uznaniem należy przywitać ukazanie się, zapowiadanej i przez wielu odbiorców oczekiwanej, książki autorstwa Barbary i Adama Podgórskich: Mitologia śląska. Przywiarki ślónskie. Leksykon i antologia śląskiej demonologii ludowej. Jest to obszerne, niemal sześciusetstronnicowe dzieło o charakterze encyklopedycznym, zawierające opisy setek specyficznych, rodzimych dla terenów całego obszaru Śląska, istot z legend i podań ludowych. Stanowi próbę odtworzenia na poły zapomnianego świata śląskich istot demonicznych. Zawiera szereg cytatów z wszelkiego rodzaju źródeł, gdzie stwory owe były opisywane, lub przynajmniej o nich wspominano. Cytaty po śląsku są przytaczane w oryginale, co stanowi dodatkową zaletę wydawnictwa.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Sebastian Brudys

Artykuły (59) Galerie (9) Średnia ocen (4.02)

Wiek: 36 | Miejscowość: Ruda Śląska | Kraj: Polska

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 7

Sortuj komentarze:

Jerzy Suchy 30.06.2011 21:58

Ocena:

Moje gratulacje dla przesympatycznych Barbary i Adama za Przywiarki slónskie. Zapomniałem o ocenie - oczywiście najwyższa z możliwych.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jerzy Suchy 30.06.2011 21:54

Ocena:

Mitologia śląska. Przywiarki slónskie Barbary i Adama Podgórskich - to się dopiero czyta, dawno na rynku wydawniczym z taką pozycją się nie spotkałem. Bardzo wnikliwe, wręcz drobiazgowe odtworzenie dawnych wierzeń ludowych, które dzięki temu - mam nadzieję - nie ulegną zapomnieniu.
Wielkie brawa dla Autorów !

Komentarz został ukrytyrozwiń

Tadeusz Wojewódzki 18.06.2011 06:38

Ocena:

REGIONALIZM 2011

Regionalizm współczesny żyje w ludziach, ale rzadko kiedy, szczególnie w czasach globalizacji, szczególnie w uwarunkowaniach UE, umie się o nim pisać z sensem, a jeszcze rzadziej uprawiać ze smakiem, pietyzmem, emocjonalnie i zarazem mądrze.
Barbara i Adam to potrafią.
Regionalizm właściwie ukierunkowany jest sprawdzoną szkoła patriotyzmu.
Mądrę i pożyteczne dzieło godne naśladowania w innych regionach.

Komentarz został ukrytyrozwiń