Mity. Odwieczna walka dobra ze złem

Dodał(a): Dariusz Michorczyk
2010-04-08 19:18
Odsłon: 7958
Komentarzy: 0

Tagi:

Mimo częstych różnic i spornych kwestii w wierzeniach i mitach starożytnych ludów, niezwykle często pojawia się w nich motyw walki sił dobra ze złem, jasności i ciemności. Specyfiką tej batalii jest pewna interesująca prawidłowość.

Święty Jerzy i smok / Fot. http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Plik:Stgeorge-dragon.jpg&filetimestamp=20050308185907

Prawidłowość, zgodnie z którą jedna z walczących stron przybiera postać potwora, węża czy w innych przypadkach smoka, który walczy z bogiem burzy - wysłannikiem ludzkości.
Jedno z czołowych bóstw Panteonu, gromowładny władca piorunów, nazywany bogiem burzy, w najstarszych warstwach mitycznych przekazów, jest najczęściej bóstwem, które w celu zapewnienia ludziom opieki, podejmuje walkę z nieprzyjacielem uosabiającym absolutne zło.

Z czasem, w miarę rozwoju systemów wierzeń, dało się zaobserwować pewne modyfikacje, a rolę boga przejmują herosi - istoty mające cechy zarówno boskie, jak i ludzkie. Sytuacja ta staje się bardziej klarowna w kontekście innego ciekawego i wspólnego zagadnienia dla wielu starożytnych mitologii, jakim była walka dwóch pokoleń bóstw o władzę nad światem.

Szczegółowe badania starożytnych mitologii i problemu dotyczącego wspomnianego sporu młodego pokolenia bóstw ze starym, pozwoliły mi dostrzec, że motyw rywalizacji głównego bóstwa Panteonu z symbolicznym wężem opisywany jest zaledwie jako epizod złożonego i długotrwałego konfliktu, a wręcz wojny między dwoma rodami bóstw.

Kuszenie i Wygnanie z raju, Michał Anioł / Fot. http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Plik:Forbidden_fruit.jpg&filetimestamp=20070121062837

Wrogość między wężami a bogami, będąca wyrazem pradawnej opozycji sił ziemskich, utożsamianych z siłami ciemności i jasnego słońca, a więc bóstw solarnych, to bardzo częsty motyw mitów. Sytuacja nie wydaje się tak do końca klarowna, jeśli przyjąć poprawkę na to, że węże nie u wszystkich starożytnych ludów ucieleśniały złe moce, z którymi bezustannie potykają się przedstawiciele dobra.

Ambiwalentny charakter symbolicznego węża, na którego częstokroć natrafiałem studiując starożytne mitologie, pozwolił mi podzielić starożytny świat na dwie części, w zależności od tego, po której z dwóch części barykady wierzenia danego ludu umiejscawiały symbol węża.

Dramatyczne pojedynki boskich bohaterów z potworami, zagrażającymi ludzkości i porządkowi wszechświata to bardzo częsty motyw w mitologiach całego świata. Objętość materiału nie pozwala mi przytoczyć w sposób szczegółowy większej liczby przykładów, jednocześnie nie zanudzając czytelnika i usypiając jego czujności na najbardziej istotne elementy, dla końcowych wniosków. Dlatego pozwolę sobie przytoczyć w naprawdę wielkim skrócie kilka przykładów ze starożytnych przekazów,w których zło przybierało postać węża i smoka.