Wiadomości24 > Kultura > Książki > Moja droga do literatury

Pozycja materiału w rankingach:

#48917 wg odsłon (miesięczny)

48917 miejsce

Dział: Książki

Ocena: 20pkt

Oceń:

Moja droga do literatury

Dodał(a): Bartek Biedrzycki
2010-09-07 12:14
Odsłon: 3725
Komentarzy: 5

Tagi:

W ramach akcji "Porozmawiajmy o literaturze", przedstawiam moją literacką autobiografię. Wybiórczo i pobieżnie napiszę o moich fascynacjach, idolach i zmiennych trendach własnego czytelnictwa.

Joanna Pachla w swoim artykule zaproponowała swoistą spowiedź intelektualisty - literacką autobiografię. Ze swoją nieco się kryguje i pisze, że nie ze wszystkiego jest dumna. Czego jednak się wstydzić, jeśli każda lektura, każda kolejna książka zawsze do czegoś prowadzi, jakoś czytelnika doskonali. Można też, całkiem nieskromnie, być dumnym z faktu, że należy się do tego niewielkiego procenta rodaków, czytającego więcej niż jedną książkę rocznie, chociaż dane te nie tyle nobilitują co przerażają.

Jaka więc była moja droga do literatury? Zdaje się, że niespecjalna i raczej zwykła. Czytać nauczyłem się pod okiem matki, na komiksach świętej pamięci Janusza Christy, mistrza polskiego komiksu humorystycznego, którego "Kajkiem i Kokoszem" mógłbym zaczytywać się także dziś.

Chyba drzemała we mnie tęsknota za światem innym niż ten szaro-bury za oknem z przełomu lat 70. i 80. w Polsce ludowej. Prosto ze świata walecznych wojów kasztelana Mirmiła, dzięki książkom z biblioteki mojego ojca, wkroczyłem w północnoamerykańskie puszcze wraz z Curwoodem i "Władcą skalnej doliny". Zresztą sentyment do takiej literatury pozostał mi do dziś i kilka tygodni temu znów zaliczyłem całą "trylogię łowców" Curwooda i Borowikowej.

Zobacz także:

ONline profil autora

Autor: Bartek Biedrzycki

Artykuły (63) Galerie (23) Średnia ocen (2.88)

Wiek: 34 | Miejscowość: Konstancin-Jeziorna | Kraj: Polska

O mnie: Zawodowo manager IT, z wykształcenia nauczyciel. Członek redakcji tygodnika Kultura Liberalna, miłośnik, recenzent, scenarzysta i wydawca komiksów, fotograf i videoamator dokumentalista uwieczniający co popadnie w rodzinnym... więcej

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 5

Sortuj komentarze:

Autor usunął profil 07.09.2010 16:34

Ocena:

Wydaje mi się, że niezależnie od tego ile lat mamy teraz, w stosownym wieku wychowywaliśmy się na podobnej literaturze. 5*

Komentarz został ukrytyrozwiń

Michał Mazik 07.09.2010 15:28

Ocena:

Wychowaliśmy się na tych samych książkach:)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Joanna Pachla 07.09.2010 14:35

Ocena:

Przeczytałam jednym tchem. ;) Taaaak, ten tekst utwierdził mnie w przekonaniu, że pomysł jest naprawdę dobry. Oby inni autorzy też się z nami podzielili swoimi biografiami (Beato...? ;)) Ja niestety do komiksów jakoś się przekonać nie mogę, ale może to tylko kwestia czasu? ;)
Muminki pochłonęłam raz jeszcze w lutym, pisząc esej o kobiecych postaciach cyklu. Faktycznie, zima jest trochę okrutna. A jeszcze jak ta wiewiórka zamarza i jej bodaj kita czy coś tam odpada, to już w ogóle masakra. :P Nad Grimmami siedzę aktualnie. Moim faworytem jest zbójecki narzeczony, który razem z kumplami poluje na dziewki, kroi je na kawałki, gotuje i je. Ewentualnie ptak-straszydło, co w zamkniętej komórce ma miednicę z krwią i ludzkimi członkami. Ale pamiętajmy, że baśnie Grimmów to baśnie ludowe, niekoniecznie dla dzieci przeznaczone. ;)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Bartek Biedrzycki 07.09.2010 12:49

Ocena:

Na etapie "Zimy Muminków" miała jakieś 2.5. Andersen pikuś w porównaniu z braćmi Grimm - tam a to rączkę ucięło, a to główka odpadła :D

BB

Komentarz został ukrytyrozwiń

Bartek Biedrzycki 07.09.2010 12:24

Ocena:

Dobre, niewątpliwie, ale często zapominamy, że jednak bywają straszne. I nie chodzi o Bukę, która pamiętamy jako dorośli - mała odmówiła czytania "Zimy Muminków" w pewnej chwili - klimat grozy i smutku był za ciężki.

Komentarz został ukrytyrozwiń