Moje budowanie wzajemności cz. I

Dodał(a): Agnieszka Tucholska
2009-05-18 17:33
Odsłon: 2025
Komentarzy: 1

Tagi:

Ks. prof. Józef Tischner pisał: dialog to budowanie wzajemności.

Rozmowa z moją dwunastoletnią siostrą Zosią:

Ja – W tym roku kończysz podstawówkę. Wiem, że masz dużo zajęć w szkole, przygotowujesz
się do egzaminu. Czy masz czas na inne sprawy poza nauką?
Zosia - Jestem wolontariuszką i lubię pomagać innym, Na razie nie jest to może jakaś ważna pomoc, ale najważniejsze jest to, że ja się uczę. Bardzo się cieszę, że nikt z innych wolontariuszy nie odpycha mnie, nie mówi, że jestem za młoda i nie rozumiem tego czy tamtego. Bo to nie jest prawda, może nie rozumiem wszystkiego, ale na pewno już dużo więcej niż rok czy dwa lata temu

Ciekawa jestem, co Ty rozumiesz pod pojęciem kultury?
- Mówi się „ten jest kulturalny, a tamten jest źle wychowany”. Z tego można by wnioskować, że kultura to sposób zachowania się w różnych sytuacjach. Ale czy tutaj aż takie znaczenie ma, gdzie się ktoś urodził? Ja uważam, że kultura to nie tylko sposób bycia, ubierania się, sposób wyrażania swoich uczuć i myśli. To także wszystko, co osiągnął dany naród, a lepiej – jakaś rodzina. To tradycja, zwyczaje, sposób traktowania przedstawicieli innych rodzin. Tak, rodzin, bo naród to taka duża rodzina. Przecież w rodzinie też nie ma ludzi jednakowych, nawet bliźniacy się czymś od siebie różnią. Jeśli chodzi o naród – tu jest znacznie więcej różnic. Ale nie wolno nikogo poniżać z powodu jego inności. Długo się tego uczyłam, pamiętam, jak wyjeżdżałam z mamą i niepełnosprawną siostrą na turnusy rehabilitacyjne i jak bardzo się bałam tych wszystkich ludzi, którzy różnili się od moich bliskich, nie rozumiałam, dlaczego dorosłe osoby siedzą na wózkach. Bałam się podejść do osoby, która siedząc na wózku wymachiwała rękoma i nogami i głowa się jej trzęsła na wszystkie strony. Z czasem jednak zauważyłam, że to jest taki sam człowiek jak ja, tylko wymaga pomocy i czasem trudno zrozumieć co chce mi przekazać.

Zobacz także: