"Moje dziecko umarło", czyli jak pomóc osieroconym rodzicom

Dodał(a): Barbara Pośledniak
2011-10-14 21:23
Odsłon: 1348
Komentarzy: 0

Tagi:

Tegoroczne obchody Dnia Dziecka Utraconego, które przypadały 15 października, odbyły się pod hasłem "Moje dziecko umarło - bądź ze mną".

fot. ilustracyjna / Fot. Brosen, GNU Free Documentation License, Version 1.2

Hasło to nie jest przypadkowe. Wielu osieroconych rodziców doświadcza osamotnienia w obliczu tak dramatycznej straty, jaką jest śmierć dziecka. Nie wiedząc jak się zachować i jakich użyć słów w rozmowie z nimi. Ich otoczenie wycofuje lub zasłania się absurdalnymi banałami. Bo czy słowa: "Jesteście młodzi - jeszcze będziecie mogli mieć dzieci" można uznać za wyraz empatycznego wsparcia? Czy rzeczywiście można zastąpić zmarłe dziecko innym?

- A wystarczy po prostu być obok, podać chusteczkę, wysłuchać albo pomilczeć razem. Chodzi o to, by wiedzieli, że jesteś z nimi i troszczysz się o nich. Ciepły uścisk może dać więcej niż jakiekolwiek słowa. - czytamy na stronie stworzonej przez Stowarzyszenie Rodziców po Poronieniu, gdzie osoby chcące towarzyszyć rodzinom w przeżywaniu ich cierpienia znajdą wskazówki jak mogą postępować, by autentycznie być z nimi.

Istotną rolę w sytuacji straty odgrywa personel medyczny, a ściślej jego podejście do rodziców, których dziecko właśnie zmarło.

- Pomoc kierowana do rodziców po stracie z roku na rok się poprawia, ale na pewno nie pokrywa wszystkich potrzeb. Ważne jest to, aby w tych pierwszych chwilach rodzice otrzymali fachową i profesjonalną pomoc. Często wystarczy jedna mądra rozmowa w szpitalu czy to z lekarzem czy położną, aby zrozumieć, że żałoba po stracie dziecka to naturalna reakcja, która występuje po śmierci bliskiej osoby. Ważne jest też to, żeby personel medyczny traktował z szacunkiem pacjentkę, jak matkę, która straciła dziecko, bez względu na to, w jakim wieku dziecko zmarło. Im wcześniej doszło do straty, tym chętniej bagatelizuje się i pomniejsza śmierć dziecka, nie zważając na stan emocjonalny rodziców. - stwierdza Monika Nagórko ze Stowarzyszenia Rodziców po Poronieniu.