"Monopol na zbawienie". Pop-teologia czy kazanie z dystansem?

Dodał(a): Wiktoria Blicharz
2010-02-07 20:56
Odsłon: 2239
Komentarzy: 3

Tagi:

„Monopol na zbawienie” Szymona Hołowni to nie manifest ortodoksyjnych poglądów religijnych autora. To zbiór ciekawostek i opisów, o których nawet zagorzały katolik mógł nie mieć pojęcia.

Sięgając po książkę „Monopol na zbawienie” miałam pewne wątpliwości. Bo przecież Szymon Hołownia ze swoimi poglądami się nie kryje i co jeśli przez kolejne 350 stron czeka mnie wyłącznie twarda, literalna wykładnia na temat tego co wolno, czego nie wolno katolikowi, a każdy kto nim nie jest będzie cierpliwie i skrupulatnie mieszany z błotem? Mógł o tym świadczyć choćby tytuł. Czyżby autor przyznawał grubiańsko i bez zbędnych upiększeń tylko sobie i swoim ziomkom w wierze pewną wyłączność na dostęp do prawdy i racji?

Znacznie tytułu autor wyjaśnia już we wstępie do książki, a ja w swoich sądach, co tu dużo pisać, zwyczajnie się pomyliłam. „Monopol na zbawienie” to bowiem błyskotliwy zbiór refleksji i ciekawostek, w których co prawda autor nie kryje swoich poglądów, ale także trudno przypisać mu nachalną indoktrynację kogokolwiek. Ciekawa, zabawna forma. Rodzaj quizu dla ludzi, którym być może wydaje się, że wiedzą o tym w co wierzą wszystko. Ale nie tylko o wierze jest tutaj mowa. Wiele miejsca poświęca Hołownia na ziemski, materialny aspekt religii katolickiej. Jest mowa o księżach, którzy zbłądzili, czy też poruszenie bardzo delikatnej kwestii kościelnych finansów.

Dużo jest tu także refleksji nad samymi wiernymi, czy aby na pewno nie mamy sobie sami nic do zarzucenie, kiedy nieustannie krytykujemy księży, że nie takie kazanie, że mało zaangażowany, że nie tak się zachowuje. Sami tymczasem traktujemy ich niekiedy jak „automaty do sakramentów”, całkowicie zapominając o tym, że są ludźmi.

Mnie osobiście najbardziej podobały się ciekawostki dotyczące świętych. Opisane z przymrużeniem oka, humorystycznie, dużo mówiące o nich jako ludziach, o czasach, w których żyli. Jest to niewątpliwie książka skrupulatnie przygotowywana, bogata w źródła i inspiracje. Bardzo nośna w treść. Napisana dobrym językiem, z humorem. Mimo wielu faktów i aspektów, bardzo dobrze się ją czyta, momentami „pochłania”. Jednoznaczna jeśli chodzi o poglądy i zajmowane stanowisko, co, ku mojemu szczeremu zdziwieniu, nie irytuje, a budzi podziw.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Wiktoria Blicharz

Artykuły (36) Galerie (0) Średnia ocen (4.32)

Miejscowość: Wałbrzych | Kraj: Polska

O mnie: Studiuję dziennikarstwo i PR, nałogowo czytam i kocham teatr. Interesuje mnie wszystko o czym można napisać.

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (485)
Najwyżej oceniane (681)

Dodaj do

Komentarze: 3

Sortuj komentarze:

Ewa Żak 08.02.2010 22:51

Ocena:

A ja przeczytałam jego książkę w zupełnie innym klimacie ("Ludzie na walizkach") i jestem nią do tej chwili poruszona. Może nawet napiszę recenzję. Tej akurat nie czytałam.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Kamil Kurowski 08.02.2010 15:12

Ocena:

Ja skorzystałem z promocji 50% w wydawnictwie znak jaka była dla użytkowników naszego portalu i książkę zakupiłem. Przeczytałem z wielkim zaciekawieniem. Z recenzją się zgadzam. 5*

Komentarz został ukrytyrozwiń

Krzysztof Krzak 08.02.2010 09:45

Ocena:

Szymon Hołownia to poza wszystkim człowiek z ogromnym poczuciem humoru i dystansem do wszystkiego. Dlatego też z niecierpliwością czekam w kolejce na pozyczenie tej książki. /5/

Komentarz został ukrytyrozwiń