Facebook Google+ Twitter

Możesz szukać pracy w całej Unii i nie stracić zasiłku

  • Źródło: Słowo Polskie Gazeta Wrocławska
  • Data dodania: 2007-05-19 07:59

Już po czterech tygodniach od daty zarejestrowania się w polskim urzędzie pracy uzyskasz status bezrobotnego uznawany w całej Unii Europejskiej. Jeśli w Polsce uzyskasz prawo do zasiłku, będzie ci się on należał także podczas poszukiwania pracy w krajach Wspólnoty.

Jeśli chcesz wyjechać na poszukiwania zatrudnienia za granicę, musisz o tym poinformować polski urząd pracy i wypełnić formularze (z serii E-300). Za granicą zgłaszasz się w tamtejszym urzędzie pracy i zaczynasz szukać – masz na to trzy miesiące. W tym czasie będziesz nadal dostawać zasiłek dla bezrobotnych przyznany w Polsce, ale wypłacany w walucie kraju, w którym przebywasz. Gdy nie znajdziesz posady, a nie chcesz stracić świadczenia, musisz wrócić do kraju przed upływem tego terminu. Tu dalej będziesz dostawał zasiłek – do wyczerpania okresu, na jaki został ci przyznany. Prawo do ponownego wyjazdu będziesz miał dopiero po przepracowaniu w kraju 12 miesięcy.

Jeśli podejmiesz legalną pracę w jednym z krajów UE i ją stracisz, możesz ubiegać się tam o zasiłek dla bezrobotnych. Zasady są podobne jak w Polsce. Rejestrujesz się w tamtejszym urzędzie pracy i przez 4 tygodnie czekasz na propozycje. Jeżeli pracy dla ciebie nie ma, dostajesz zasiłek. Możesz go pobierać i dalej szukać lub wyjechać np. do Polski lub innego kraju UE i tam pobierać pieniądze.

Pamiętaj



Miesiące i dni pracy we wszystkich państwach UE I EOG oraz w krajach, z którymi Unia ma umowy o swobodnym przepływie siły roboczej, się sumują. Jeśli np. we Włoszech przepracowałeś 6 miesięcy, straciłeś pracę, wróciłeś do kraju i tutaj znalazłeś zatrudnienie tylko na 7 miesięcy, masz prawo do zasiłku dla bezrobotnych, bo łącznie przepracowałeś 13 miesięcy na wymaganych 12.

Co kraj, to inne przepisyWysokość zasiłku w krajach unijnych jest zróżnicowana i zależy od wielu czynników: wieku bezrobotnego, tego, czy dostawał zasiłek i przez jaki czas, ile osób ma na utrzymaniu, jak długo pracował i czy opłacał składki.
Każdy kraj bierze pod uwagę inny staż pracy. Wysokość zasiłku w niektórych państwach może zależeć np. od wysokości ostatnich zarobków lub od liczby członków rodziny.
Jeśli w danym państwie wysokość zasiłku zależy od zarobków, to obowiązują dwie zasady wyliczania jego wysokości:
1. gdy pracowałeś dłużej niż cztery tygodnie, otrzymasz zasiłek w wysokości ostatniego wynagrodzenia,
2.jeśli krócej – w wysokości zwyczajowej pensji na tym stanowisku, w miejscu, gdzie mieszkasz na stałe lub średniego wynagrodzenia dla tego rodzaju zatrudnienia.
To, kiedy i ile będziesz dostawał pieniędzy, zależy zatem od przepisów obowiązujących w kraju, w którym ubiegasz się o zasiłek.

Na przykład:



* Belgia
Wymagany staż – min. 312 dni w ciągu ostatnich 18 miesięcy.
Wysokość zasiłku – wyliczana na podstawie dotychczasowych zarobków i liczby osób na utrzymaniu.
* Francja
Wymagany staż – min. 182 dni w ciągu ostatnich 22 miesięcy.
Wysokość zasiłku – 75 proc. dotychczasowego wynagrodzenia, nie więcej niż czterokrotność minimalnej płacy.
* Holandia
Wymagany staż – 26 tygodni w ciągu ostatnich 4 lat.
Wysokość zasiłku – zależy od osiąganego wcześniej dochodu.
* Niemcy
Wymagany staż – 12 miesięcy w ciągu ostatnich 3 lat.
Wysokość zasiłku – wyliczana na podstawie dochodów z ostatnich 52 tygodni.
* Wielka Brytania
Wymagany staż – brak.
Wysokość zasiłku – stała (podobnie jak w Polsce).

Niezbędne formularze



Wyjeżdżając za granicę, musisz mieć ze sobą formularze, które przedstawisz w tamtejszym urzędzie pracy. Jeśli ich nie weźmiesz, urząd, do którego się zgłosisz za granicą, musi wystąpić o nie do wojewódzkiego urzędu pracy – a to, niestety, trwa. Lepiej zaopatrzyć się w nie przed wyjazdem:
* Formularz E-301 – zaświadczenie o okresach zaliczanych przy przyznawaniu zasiłku.
* Formularz E-302 – zaświadczenie o członkach rodziny, których w krajach unijnych uwzględnia się przy wyliczaniu świadczenia (ważne jest przez 12 miesięcy od dnia wystawienia).
* Formularz E-303 – dotyczy zachowania prawa do zasiłku i jego transferu do kraju, w którym szukasz pracy.

Zarabianie w sezonie



Jako bezrobotny możesz podjąć pracę sezonową za granicą. Maksymalny okres takiego zatrudnienia nie może przekraczać 8 miesięcy. Wyjątkiem jest Norwegia – 6 miesięcy i Niemcy – 4 miesiące. Gdy stracisz pracę przed tym terminem, będziesz traktowany jako bezrobotny i możesz korzystać z przepisów obowiązujących w danym kraju. Aby urząd jednak potraktował cię jako pracownika sezonowego, a nie zmieniającego pracę, musisz udowodnić, że w takim charakterze pracowałeś. Świadczyć o tym może umowa (np. na zbiór truskawek przez dwa miesiące).
(EK)
-
Słowo Polskie Gazeta Wrocławsk

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (0):

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.