Wiadomości24 > Cywilizacja > Historia > Muzyka, która ratuje życie. Cz. 2

Pozycja materiału w rankingach:

#24261 wg odsłon (miesięczny)

24261 miejsce

Dział: Historia

Ocena: 15pkt

Oceń:

Muzyka, która ratuje życie. Cz. 2

Dodał(a): Joanna Kucharska
2008-08-09 23:29
Odsłon: 5107
Komentarzy: 5

Tagi:

Jeszcze jeden obrazek z obozu w Kurowicach. Rampa, nadjeżdża kolejny pociąg, tym razem z Węgier z młodymi żydowskimi dziewczynami. Przerażone idą w kierunku SSmanki (to ta sama, która była na pamiętnym bankiecie).

Leiopold Kozłowski podczas "Szalom na Szerokiej", Kraków / Fot. Joanna Kucharska

Jej specjalnością jest tresura psów i pastwienie się nad niewinnymi kobietami. Na jej rozkaz psy rzucają się na dziewczęta, gwałcą je, a potem zagryzają na śmierć.

W obozie urzęduje również inny zbrodniarz, scharfuhrer Kempke. Potrafi wejść do baraku i bez chwili zastanowienia zastrzelić trzydzieści bezbronnych więźniów. Poldek staje się jego ulubieńcem, wszystko za sprawą muzyki. Gra mu prawie codziennie przy różnych okazjach. Doskonale widzi, że kiedy Niemiec pije, zupełnie traci panowanie nad samym sobą. Ten fakt pozwala mu planowanie akcji dostarczania amunicji do lasu, dla żołnierzy. Praca przy drodze (wraz z bratem rozlewają asfalt), daje możliwość nawiązania kontaktu
z ludźmi z lasu. Są to żołnierze AK. W obozie są Łotysze, gorsi nawet od SSmanów - więźniowie nazywają ich askarami. Boją się zrobić cokolwiek młodemu muzykowi, wiedzą bowiem, że gra on dla Kempkego.
Dzięki pracy przy drodze poznaje Tadeusza Klimko – byłego mistrza w pływaniu we Lwowie z 1939 roku. Był przywódcą Dywersji AK w Dziesiątej Kompanii 40. Pułku Armii Krajowej obwodu lwowskiego. Dowiaduje się, że potrzebują amunicji i broni. Skrzynie z nią znajdują się na strychu u Ukraińca Nazarko. Dwie kolejne skrzynie
z amunicją są u lagerfuhrer. Wystarczy go tylko spić, a Poldek dokładnie wie co mu grać, przy czym lubi popić. Tak też czyni. Pijany Niemiec idzie na koniec obozu, a tymczasem grupka więźniów ładuje do fiakru łup (woźnicą był Cyn) i dostarcza żołnierzom do lasu. Wartownicy są przekonani, że to był Kempke. Drugi raz akcja się nie udaje, zostają złapani. Tłumaczą się Kempke, iż to sprawka Łotyszy i Ukraińców, a teraz obwiniają o to Żydów. – Kempke w to uwierzył i nie uwierzył, ale w każdym razie nic nam się nie stało, tylko dowiedzieliśmy się, że każdy z nas jest pilnowany i trzeba było z tego obozu uciec… Bo w każdej chwili groziło nam rozstrzelanie. Od tej pory Poldka zawsze pilnuje młody SSman.

Drzewa śmierci

Klezmer Hois na krakowskim Kazimierzu / Fot. Joanna Kucharska

Jak w każdym obozie, i tu dochodzi do dantejskich scen. Obozowa rzeczywistość sprawia, że jeden z więźniów prosi Niemca, żeby zabił jego własną matkę. Matka widząc całe to okrucieństwo najzwyczajniej wariuje, obnaża się, płacze z rozpaczy, krzyczy wydawałoby się bez powodu. Syn nie może patrzeć na jej cierpienie, stąd ta desperacka prośba. Leopold pomaga więźniowi pochować ją pod drzewem. Już po wojnie ten chłopak regularnie odwiedza to miejsce, przyjeżdża specjalnie z Izraela, gdzie emigrował. Stawia tam macewę –żydowską stele nagrobną, która jest tam do dzisiaj. Syn posyła pewnej ukraińskiej rodzinie pieniądze, aby opiekowali się tym nagrobkiem.

1
2
3
...
5
następna »

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Joanna Kucharska

Artykuły (2) Galerie (0) Średnia ocen (5.00)

Wiek: 62 | Miejscowość: Opole | Kraj: Polska

Ostatnie artykuły autora:

Muzyka, która ratuje życie...

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (2082)

Dodaj do

Komentarze: 5

Sortuj komentarze:

Stefania Najsarek 14.08.2008 19:06

Ocena:

Przykro mi Marto, że tak dosłownie odczytałaś mój wpis.
Nie odbieram p. Kozłowskiemu prawa do samookreślenia swojej przynależnosci narodowej.
Są - jak wiesz - POLACY pochodzenia tatarskiego, niemieckiego, itp., a p. Kozłowski pochodzenia żydowskiego.
Walczył razem z Polakami w polskich odziałach wojskowych o wyzwolenie Polski, dla niej pracował
i nie bacząc na represje w 1968 r., chociaż mógł, jej nie opuścił.
Ja to nazywam patriotyzmem. Patriotyzmem POLAKA żydowskiego pochodzenia.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Marta Wieszczycka 13.08.2008 09:49

Ocena:

Aż trudno uwierzyć, że mogli istnieć tacy zwyrodnialcy.
Natomiast jest jedna rzecz, której zawsze mi brakuje w takich tekstach. Bo wielu ludzi po obozach się załamało, a inni potrafili dalej żyć. Pewnie każdy szukał jakiegoś własnego rozwiązania, ale warto wiedzieć, co w takich sytuacjach pomaga. Pan Leopold najwyraźniej oddzielił sobie to co się wydarzyło od siebie teraz, dlatego o obozie opowiada tylko w obozie...

Stefanio, to w jakim zakresie pan Leopold uważa się za Polaka a w jakim za Żyda nie było przedmiotem tego artykułu, a jeżeli już, to ma prawo sam się określić.

Komentarz został ukrytyrozwiń