Nowatorstwo Drzwi Gnieźnieńskich polegało w tamtym czasie na tym, że ich dekoracja poświęcona jest tylko jednemu świętemu, a mianowicie św. Wojciechowi. Ten praski biskup po dokonanej na jego rodzie masakrze opuścił Czechy i przybył na dwór Bolesława Chrobrego, skąd na jego prośbę wyruszył z misją szerzenia chrześcijaństwa wśród pogańskich Prusów. Zakończyła się ona męczeńską śmiercią biskupa. Jego głowa został ucięta i wbita na pal. Król Bolesław Chrobry wykupił ciało Wojciecha za cenę wagi złota równej wadze jego ciała i sprowadził je do Gniezna. Tam założył sanktuarium męczennika. W 998 r. św. Wojciech został kanonizowany i stał się pierwszym patronem Polski. Kult tego świętego nasilił się w XII w. i prawdopodobnie dlatego właśnie ufundowano Drzwi Gnieźnieńskie.

Drzwi posiadają 2 skrzydła i co ciekawe, są one nierówne sobie. Lewe skrzydło posiada wymiary 328x84 cm, natomiast skrzydło prawe 323x83 cm. Oba skrzydła to stopy metali: miedzi, cyny i niewielkiej ilości ołowiu, z tym że zastosowano w nich różne proporcje, dlatego też skrzydło lewe posiada lekko jaśniejszy kolor.

Drzwi zostały podzielone na 18 kwater po 9 na każdym skrzydle. Każda kwatera opisuje jedną ze scen z życia i męczeństwa św. Wojciecha. Obrazy te są rozwinięte na tle motywów architektonicznych oraz pejzażowo-roślinnych. Oba skrzydła są otoczone bordiurą z winorośli, z wpisanymi scenami prac w winnicy oraz podobiznami lwów, ptaków, łuczników, centaurów i innych bestii. W symbolice tej możemy dopatrzeć się m. in. odwiecznego problemy walki dobra ze złem.

Sceny na Drzwiach czyta się następująco - zaczynając od dołu lewego skrzydła ze sceną narodzin świętego, a następnie od góry skrzydła prawego, kończąc sceną złożenia zwłok w grobowcu katedry gnieźnieńskiej. Drzwi Gnieźnieńskie można obecnie podziwiać w południowym, gotyckim portalu katedry gnieźnieńskiej. Poniżej prezentujemy wszystkie 18 scen z życia św. Wojciech uwiecznione na Drzwiach Gnieźnieńskich.