Nic dodać, nic ująć! 5* Marr

Powiem szczerze Marku, że Rafał Betlejewski zaszokował mnie (pozytywnie) tym wprost wypowiedzianym wyznaniem. Wywołuje ono pewien rodzaj niepokoju. Często zdarzało mi się, odczuwać to, o czym pisze autor: idąc po lubelskim Placu Zamkowym, który teraz jest wyłożony kostką brukową, a przed wojną był sercem dzielnicy Żydowskiej, mam często dojmujące wrażenie, że brakuje Istotnego elementu. Co najgorsze wiem, że nie da się go wypełnić.

A mnie tam ich w ogóle nie brak. Cieszę się, że nie ma ich w Polsce tylu co przed wojną.

Ciekawa akcja. Dobrze, że o niej Rafale napisałeś. Co do Placu Zamkowego w Lublinie to mieszkała tam żydowska biedota. Na przedwojennych zdjęciach okolica nie wygląda atrakcyjnie.

Też Tomku. Pamiętać jednak należy, iż szła tamtędy ulica Szeroka - jedna z głównych ulic handlowych. W okolicach mieszkał też słynny cadyk - Jakub Icchak Horowic, znany bardziej, jako Widzący z Lublina. Tutaj garść na temat Szerokiej: link

Brawa dla Rafała - za wywiad.
Co do sensu tej akcji - to chętnie zapytalabym Artystę o te słowa:

"Jeśli natomiast pyta Pan o skutki społeczne - nie stawiam sobie tak ambitnych celów. Zmieniam się ja."

Co takiego, p. Betlejewski, zmieni się w Panu podczas realizacji tak mało, proszę wybaczyć, wyrafinowanych działań?
Co do skutków społecznych - zgadzam sie z Artystą. Wystarczy przeczytac komentarz A. Lutostańskiego.
pozdr.
A.

Przedsięwzięcie uważam Agnieszko za interesujące treściowo. Często wyrafinowana forma pozbawiona jest treści. W tym przypadku pewna dosłowność jest moim zdaniem atutem akcji. Swoją drogą trzeba też wspomnieć, iż któregoś razu pan Rafał został zatrzymany przez policję pod zarzutem szerzenia treści antysemickich. Na komisariacie w niewybredny sposób perswadowano mu tęsknotę za Żydami.

Ja tam nie tęsknię za nimi :)

Nasza historia jest zakłamana i w tym kłamstwie żyjemy do dziś.
Szczycimy się konfederacją warszawską, która przecież gwarantowała swobodę wyznaniową i miała zapewnić opiekę Kazimierza Wielkiego nad Żydami. Tak! "Złoty Wiek" - wiek tolerancji. Potem gdzieś ta tendencja się odwróciła. A w późniejszych epokach Kościół katolicki odmówił miejsc w Senacie biskupom unickim, wygnano Braci Polskich i Czeskich, odebrano niekatolikom indygenat i większość praw obywatelskich.

Stosunek katolików wobec Holocaustu wzbudza ciągle wiele wątpliwości. Nie ma wspólnoty pamięci. Tam, gdzie przed wojną Żydzi stanowili większość mieszkańców, nie pozostały po nich żadne ślady, nawet materialne. Wszystko zostało rozgrabione. To nasi chętnie przejęli cudze i zapomnieli o wcześniejszych właścicielach.
Nie wiem, czy ta akcja znajdzie poparcie w naszym społeczeństwie z zafałszowaną historią - mam jednak nadzieję, że coś w sercach jeszcze zostało.
bs

Bardzo ciekawy projekt!

Brawa dla pomysłodawcy, adla Rafała za interesujący wywiad.