Nauka jako źródło poznania

Dodał(a): MAREK KOWALEWSKI
2010-05-18 14:04
Odsłon: 1108
Komentarzy: 1

Tagi:

Nie twierdzę, że nauka potrafi wyjaśnić każdy aspekt naszego życia, zwłaszcza filozofia i psychologia (zwana też potocznie spychologią, bo odwraca wszystko kota ogonem). Nie twierdzę, że nauka jest nieomylna.

Nie twierdzę,
że nauka potrafi wyjaśnić każdy aspekt naszego życia, zwłaszcza filozofia i psychologia ( zwana też potocznie spychologią, bo odwraca wszystko kota ogonem), nie twierdzę, że jest nieomylna, jednak na bazie lub na jej pewnej części teorii, budowane są nowe choć pozornie im zaprzeczają to już same zaprzeczenie czemuś jest wynikiem poprzednich badań i zauważenia danego problemu.

Dalsze badania powoduje wzrost wiedzy na ten temat, a nierzadko zaprzeczenia pierwszej teorii są podważane i powstaje następna często spójna z tą pierwszą. Można tu mnożyć przykłady z psychologii , a różne teorie badań psychologicznych wypływały z różnych sposobów widzenia ludzkich zachowań, nie zaprzeczały sobie w całości tylko się uzupełniały.

Czysto biologiczny i behawiorystyczny punkt widzenia nie był błędny w całości, tylko nie tłumaczył do końca przyczyn zachowań, tym zajęła się psychoanaliza. Wielu psychologów jest zdania, że rzeczywisty obraz rzeczy jest najbliższy prawdzie, gdy przyjrzymy się z różnych punktów widzenia.

Behawiorysta stawia inne pytania niż psycholog poznawczy humanista czy też psychoananalityk. Przykładowo przyczyn alkoholizmu behawiorysta doszuka się w środowisku, psycholog poznawczy będzie doszukiwał się w myślach poprzedzających decyzję sięgnięcia po butelkę, biologiczny w uwarunkowaniach genetycznych i każdy z nich może mieć cień racji.
Nie tylko zresztą w psychologii tak się dzieje, także ścisłe nauki podlegają tej zasadzie. Fizyka, astronomia, ich badania nad czasoprzestrzenią dostarczają coraz to nowych wniosków . Kilkaset lat temu podróże w przeszłość były czystą fantazją i tematem fantazji literackich. Przed stu laty Albert Einstein odkrył, że na strumień czasu ma wpływ grawitacja oraz prędkość, z jaką się poruszamy.

W pobliżu miejsc o olbrzymiej grawitacji czas płynie wolniej i przebywając w nich i wracając na Ziemie przenosimy się niejako w czasie do przodu. Ale czy podróże w przeszłość są możliwe? Według tej teorii nie, ale niedawno genialny amerykański fizyk Stephen Hawking porównał czasoprzestrzeń do małych kwantopodobnych cząsteczek, z których zbudowana jest każda materia, przy olbrzymim przybliżeniu tracą one swoją ciągłość i można się wśród nich przemieszczać nie tylko do przodu ale i do tyłu.

Zobacz także: