Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

21789 miejsce

„Nauki ścisłe a filozofia”. Pełne oblicze Witkacego-filozofa

W cyklu „Dzieła zebrane” Stanisława Ignacego Witkiewicza ukazał się kolejny tom, zawierający wszystkie wydane oraz zachowane w rękopisie prace filozoficzne pisarza z lat 1933-1939.

Stanisław Ignacy Witkiewicz, Nauki ścisłe a filozofia i inne pisma filozoficzne (1933-1939), opracowali Maciej Dombrowski i Magdalena Bizior-Dombrowska, wydanie pierwsze, krytyczne, oprawa twarda z obwolutą, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 2014 / Fot. okładka książki W ramach wydania krytycznego „Dzieł zebranych” Stanisława Ignacego Witkiewicza Państwowy Instytut Wydawniczy udostępnił kolejny tom pod redakcją komitetu redakcyjnego pod przewodnictwem Janusza Deglera – „Nauki ścisłe a filozofia” i inne pisma filozoficzne (1933-1939). Zebrane w nim prace filozoficzne autora - wszystkie wydane, jak też zachowane w rękopisie - opracowali Maciej Dombrowski i Magdalena Bizior-Dombrowska. Pochodzą one z okresu wzmożonego zainteresowania filozofią, zatem stanowią rezultat pogłębionych i precyzyjnych rozmyślań filozoficznych autora.

Zbiór pism filozoficznych Witkacego nie został poprzedzony wstępem do wydania, toteż pierwsza rozprawa pisarza: „Popularna analiza poglądu fizykalnego” odgrywa w pewnym stopniu funkcję autoprezentacji tomu. Czytelnik wdając się w lekturę tego początkowego tekstu raz po raz ulega iluzji, iżby powstał on pod wpływem analizy współczesnego stanu kultury. Po usprawiedliwieniach autorskich i objaśnieniu zamiarów towarzyszących wikłaniu się w zagadnienia filozoficzne następuje niezwykle aktualna w swej wymowie diagnoza uwarunkowań zapotrzebowania społecznego na myśl naukową. Wyposaża ona w świadomość czynników, które warunkują rozwój intelektualny ludzkości.

Oto Witkacy pisze na przykład, apelując w podtekście o konieczność popularyzowania wiedzy: „Nauka danego kraju rozwija się nie tylko w zależności od doskonałości personelu i urządzeń wyższych uczelni jako też doboru studentów. W mniejszym stopniu niż dla Sztuki, ale dla niej także, mimo pozorów, konieczna jest atmosfera ogólna o pewnym poziomie”. Wyrażając troskę o ten właśnie „ogólny poziom umysłowy całego społeczeństwa”, stwierdza, że na przeszkodzie rozwojowi stoi „zbydlęcenie młodzieży” i „obniżenia poziomu szkół średnich”, co skutkuje zapełnianiem się uczelni wyższych „materiałem stojącym o wiele poniżej wymaganej przeciętnej normy”. Dywagacje te zapisane tytułem zachęty do podjęcia wysiłku intelektualnego rozpoczynają prezentację autorskiego „systemu filozoficznego”.

W tym swoistym wstępie Witkacy przyznaje, że nie jest filozofem profesjonalnym, a to właśnie upoważniło go do uzasadnienia, dlaczego podjął się filozoficznej refleksji dotyczącej nauki. Przedstawił przekonujące stanowisko, iż brak profesjonalnego wykształcenia i oczytania w metodologii filozofii nie dyskwalifikuje nikogo z udziału w myśleniu filozoficznym, tym bardziej, gdy dochodzą do głosu predylekcje naukowe. Działania tego typu pobudzają intelekt, co stanowi niewątpliwie wartość społeczną. Pytaniami nurtującymi filozofów wypełnił swoją twórczość literacką i malarską, których problematyka i ujęcie przekładają się na teoretyczne rozważania podejmowane w pismach filozoficznych i estetycznych.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (2):

Sortuj komentarze:

Świat filozofii Witkacego zawieszony był w zderzeniu pomiędzy naukowymi filozofiami Marksa i Engelsa a filozofią 3 rzeszy reprezentowaną przez Alfreda Rosenberga .

Komentarz został ukrytyrozwiń

Lektura niełatwa, dla zainteresowanych (by nie powiedzieć dla wybranych).

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2016 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.