"Niby-dziennik" Zygmunta Mycielskiego

Źródło: Gość dnia
2010-07-30 15:48
Odsłon: 1526
Komentarzy: 0

Tagi:

Zygmunt Mycielski, swoje zapiski, prowadzone jeszcze przed wojną, nazwał "Niby-dziennikiem" - bliższe są bowiem eseistyce niż kronice, choć autor żywo interesował się otaczającą rzeczywistością.

Przy tej lekturze wracamy do świata, który jest antypodą czasów hałaśliwych, bez manier i bez fasonu, z łatwymi celami i płytką refleksją.
Niby-dziennik
obejmujący lata 1969-1981, to zaledwie skromna część tych zapisków, stanowi integralną część spuścizny, jaką po sobie pozostawił.

O autorze

Zygmunt Mycielski -
kompozytor,
pisarz
publicysta - ur.
17 sierpnia 1907 r. w Przeworsku. Studia muzyczne odbył pod kierunkiem Rizziego w Krakowie oraz Nadii Boulanger i
Paula Dukasa w paryskiej École Normale de Musique. W Paryżu przebywał do 1936 roku, gdzie był m.in. założycielem Stowarzyszenia Młodych Muzyków Polskich i przez pewien czas jego prezesem. Po powrocie do Polski zajmował się komponowaniem i publicystyką muzyczną. W 1939 roku brał udział w kampanii wrześniowej. Przedostał się do Francji, gdzie dostał się do niewoli i przebywał w obozie jenieckim do 1945 roku. Potem wrócił do Polski. Włączył się czynnie w organizowanie powojennego życia muzycznego. Był m.in. prezesem Związku Kompozytorów Polskich i redaktorem naczelnym „Ruchu Muzycznego”. W roku 1968 za swą bezkompromisową postawę (opublikował w paryskiej "Kulturze" „List otwarty do muzyków czeskich i słowackich"), został na ponad dwadzieścia lat wykreślony z życia publicznego
-
nie wykonywano jego utworów, zakazano publikacji. Na jego twórczość składają się pieśni, utwory kameralne i symfoniczne, wśród których zwracają uwagę te z ostatniego okresu twórczości – Liturgia Sacra, Trzy psalmy, Fragmenty.
Zygmunt Mycielski zmarł 5 sierpnia 1987 roku i został pochowany w rodzinnym majątku w Wiśniowej.

Zobacz także: