(Nie)bezpieczny żółwik czyli jak uchronić dziecko przed atakiem psa

jestem bardzo wzruszona zainteresowaniem Pana Redaktora moim blogiem... nie sądziłam, że może on zainteresować tak światły umysł.
Rzeczywiście, dopiero teraz w tekscie artykułu znalałam jedno zdanie mówiące o tym że podczas tych zajęc nauka dzieci jak postępować w obecności obcego psa jest potrzebna, co nie oznacza jednak jeszcze, ze to czynicie. Reszta jak i sam tytuł poświęcona jest naleśnikowi, więc to skupia uwagę. Tak uczę dzieci pozycji żółwika i wiem , że poźniej nauczycielki ćwiczą ją z nimi podczas zabaw ruchowych, ale jak wposmniałam na swoim blogu nie na to kładę główny nacisk. Poza tym nie tylko obce psy bywają zagrożeniem dla dzieci. często niewłaściwe postępowanie z własnym czworonogiem prowadzi do niebezpiecznych sytuacji... a w moim przekonaniu pokładanie się na psie czy zakładanie mu spinek, szlików i chustek to właśnie prowokowanie takich sytuacji...Ale u mnie na blogu Włodku nie znajdziesz takich zdjęć.

czyżby personalny atak na Zośke, a nie polemika wskazywał, ze ma rację?
"Z większości badań wynika, że dzieci są głównym celem ataków i ugryzień przez psy, a ryzyko wzrasta, co nie jest niczym zaskakującym, gdy ludzie i psy spędzają razem więcej czasu (wieczory, weekendy, lato). Wypadki często mają miejsce podczas zabawy, karmienia lub krzywdzenia (albo „dyscyplinowania") psów, które nie są ludziom obce. Innymi słowy, największe ryzyko powstaje w momencie, gdy rodzina lub przyjaciele (zwłaszcza dzieci) nawiązują kontakt z psem domowym" (za onet.pl). Jak wynika z zacytowanego tekstu, najczęściej psy atakują członków rodziny z którą przyszło im żyć lub ich bliskich i znajomych i to nie w wyniku ich nieznajomości zrobienia naleśnika ale z powodu braku wiedzy na temat potrzeb zwierząt i nieodpowiedzialnego wobec nich zachowania. I tak jak wykazuje walk.dog należy uczulać dzieci na umiejętne unikanie agresji ale też uczenie o ich potrzebach.
Żółwik, drzewo - zapewne dają dzieciom poczucie, że wiedzą co maja robić, udział dzieci w takich zajęciach daje takie poczucie ich rodzicom, że być może ich pociechy tego unikną, organizatorzy mają w miarę czyste sumienie, że zapraszając fundacje, zadowolą rodziców, którzy są spokojniejsi o własne dzieci. Edukowanie powinno dotyczyć przeciwdziałania przyczynom, nie skutkom. Obawiam się tylko, ze pomysłodawca 'naleśnika" tego nie potrafi.

@zośka: "zgadzam sie z moim przedmówcą, w sytuacji stresowej dziecko nie zrobi ani żółwika ani naleśnika... lepiej uczyć je jak zachowywać się w obecności psa,mowy ciała psa itp. a nie wymyślać jakies bzdurne teorie."

1. Specjalnie dla Ciebie powtórzę więc: "A na zajęciach dzieci uczy się przede wszystkim aby unikać i nie prowokować obcego psa. Naleśnik jest ostatnią deską ratunku gdy pies mimo wszystko zaatakuje."

2. Choć twierdzisz, że w sytuacji stresowej dzieci i tak nie zrobią żółwika, to po co uczysz je takiego "bzdurnego" zachowania ? Świadomie wprowadzasz dzieci i opiekunów w błąd ? Nie wstyd Ci brać pieniędzy z Urzędu Miasta i Gminy za "bzdurne teorie" ?
A jak już robisz źle, to nie chwal się tym na swoim blogu i nie zamieszczaj ilustrujących to zdjęć - http://pu.i.wp.pl/k,MzIzNDkxMTgsODk0MDYw,f,569135_I_DCIM_100KM550_100__medium.jpg.

no fajnie
mozna nawet pełzac
gorzej jak pies lubi nalesniki
i zechce pomimo wszystko sprawdzic z jakim jest nadzieniem...
zgadzam sie z moim przedmówcą, w sytuacji stresowej dziecko nie zrobi ani żółwika ani naleśnika... lepiej uczyć je jak zachowywać się w obecności psa,mowy ciała psa itp. a nie wymyślać jakies bzdurne teorie.

No cóż kolejny raz "pan redaktor" nie wykazał się ani znajomością czym jest edukacja, ani etologią ludzko-zwierzęcą. Dziecko w sytuacji zagrożenia nie jest w stanie zrobić ani żółwika, a naleśnika tym bardziej. To czym powinni zająć się eksperci z ptk, to przede wszystkim w pierwszej kolejności (i przede wszystkim) edukacją własna, zanim zaczną uczyć innych.

Jak to jest możliwe ażeby psy stanowiące zagrożenie dla zdrowia i życia małych dzieci biegały samopas???!!! Tu trzeba przede wszystkim słonych mandatów karnych dla właścicieli takich czworonogów z zębami! Pies jest zwierzęciem stadnym, dlatego podporządkowuje się swemu "Panu", jeżeli czuje że ten umie się ze zwierzęciem obchodzić. Psy to nie jest zabawka. Pies musi mieć swego "Pana"!!!

@walkdog.pl: Według mnie w zamieszkach naleśnik też może zadziałać. Jak dostaniesz w brzuch to się odruchowo zwijasz, ale gdy w plecy to prostujesz. Napastnicy nie są głupsi od psów i przeważnie biją we wrażliwe miejsca z przodu. Stąd częściej widzisz skulone osoby. Poza tym zwiniętego w żółwika łatwiej Cię trafić niż gdy leżysz płasko. I jeszcze psychologia: przeciwnikiem jesteś póki jeszcze trzymasz się na nogach, nawet klęcząc w żółwiku. Jak już rozpłaszczysz się na ziemi, to jesteś pokonany i normalni ludzie zwykle przerywają bicie.
W naleśniku, tak jak w żółwiku, splecione ręce chronią kark. Sprawdź proszę w opisie. A na zajęciach dzieci uczy się przede wszystkim aby unikać i nie prowokować obcego psa. Naleśnik jest ostatnią deską ratunku gdy pies mimo wszystko zaatakuje. Jeśli masz dziecko to wypróbujcie obie pozycje - Ty udając szarpiącego dziecko psa - a zobaczysz różnicę. A jeśli nie masz dziecka, to wyobraź sobie sytuację i sam wypróbuj żółwika i naleśnika. Po prostu sprawdź !

Jak każda metoda może sprawdzić się w jednym przypadku a w innym przynieść odwrotne skutki do zamierzonych! W naleśniku odsłonięty jest kark, który często jest celem ataku niezrównoważonego psa. Oglądając dokumenty z zamieszek, kiedy osoba atakowana przez napastników zostaje wywrócona na ziemię i napastnicy zaczynają ją bić, przyjmuje ona instynktownie pozycje wspomnianego żółwika. Ciężko wyobrazić sobie osobę a szczególnie dziecko, które podczas ataku nakręconego psa leczy w bezruchu twarzą do ziemi – to zdecydowanie coś wbrew instynktowi.
Aby uniknąć wielu zdarzeń trzeba było by rozpocząć analizę takich zdarzeń nie od samego momentu ataku, lecz do kilku chwil przed nim i tego, co dziecko mogło zrobić, przed aby uniknąć psiej agresji – na tym powinny skupić się fundacje, policja i rodzice. Piski, bieganie, uśmiech - pokazywanie zębów, kontakt wzrokowy - to czynniki, które zdziczałego psa mogą przełączyć w tryb napastnika. Należy wyczulić dzieci na obecność w pobliżu obcego psa, ale nie wzbudzając przy tym panicznego strachu.

@alka, :))). Słusznie i naukowo.

"koty nie potrafią zrobić żółwika w momencie ataku na nie. Może by się uratowały."

Może i robią żółwika ale skoro jest on nieskuteczny, to nie pomaga.