Pozycja materiału w rankingach:
Współautorzy:
Magdalena Wróbel
Osoby niewidome chcą uczestniczyć w życiu społecznym samodzielnie, jednak czasami potrzebują naszej pomocy. My jednak bardzo często nie wiemy jak tej pomocy im udzielić. Oto kilka praktycznych rad, dzięki którym nasza pomoc będzie skuteczna.
Osoby niewidome, ociemniałe, słabo widzące, robią wszystko to, co zdrowi ludzie. Twoja pomoc lub życzliwość jest niezbędna tylko czasami. Bardzo często zdarza się też tak, że to my bardzo chcemy pomóc, bo wydaje nam się że osoba niewidoma sobie nie poradzi, jednak nasze działanie nie jest potrzebne. Zatem nie ma co się obrażać, gdy na pytanie: "czy pomóc", dostaniemy odpowiedz odmowną. Osoby z niepełnosprawnością wzroku wiedzą ile są wstanie zrobić same; gdy nie poradzą sobie same, poproszą o wsparcie. Jednak warto pytać - nie zawsze osoba potrzebująca wie, że ktoś kto może jej pomóc, że jest obok niej...
Gdy chcesz poprowadzić osobę niewidomą, zaproponuj swój bark lub ramię. Staraj się iść w rytmie niewidomego, zwalniając przed przeszkodami. Możesz też powiedzieć o przeszkodach. Osoby te mają bardzo wyczulone zmysły, jednak dobrze będzie jeśli powiesz np. "a teraz jeden stopień". Na schodach mów czy idziecie w górę czy w dół. Gdy odchodzisz i osoba idzie dalej sama, poinformuj ją o tym.
Przy wsiadaniu do środków masowego transportu podaj swoje ramię i wysiadaj pierwszy. Wtedy uchronisz swojego towarzysza przed nieprzyjemnym zderzeniem z przeszkodą np. wysokim krawężnikiem czy słupem. Gdy do autobusu (metra, tramwaju, pociągu...) wsiądzie osoba z niepełnosprawnością wzroku, ustąp jej miejsca. Poinformuj ją o tym, połóż jej rękę na oparciu krzesła. Gdy widzisz osobę niewidomą na przystanku, zapytaj jaki numer ma pojazd którym chce jechać, postaraj się dopilnować, żeby wsiadła do odpowiedniego - poproś osobę, która również jedzie w tym kierunku, żeby poinformowała kiedy niewidomy ma wysiadać. Zobacz także:
Artykuły
(249)
Galerie
(25)
Średnia ocen
(4.33)
Wiek: 28 | Miejscowość: Inowrocław | Kraj: Polska
O mnie: Jestem absolwentką socjologii o specjalności media, komunikacja i opinia publiczna. Laureatka wyróżnienia Lady D. 2010. Ogólnopolskiej nagrody przyznawanej od ośmiu lat z inicjatywy posła Marka Plury, paniom, które pomimo własnej... więcej
Ostatnie artykuły autora:
Sortuj komentarze:
Magdalena Wróbel 16.08.2009 15:45
Przedruk tego artykułu został też opublikowany w naszej broszurze. W której też znalazły się jeszcze dwa nasze artykuły oraz wiersze Oli Daukszewicz. A cały nakład broszury został przekazany fundacji Pro Omnibus. Historię powstania broszury oraz link do strony na której znajduje się wersja elektroniczna publikacji można znaleźć na stronie: link
Magdalena i Marta Wróbel
karolina pr 15.04.2009 16:21
Otwierający oczy artykuł! Niepełnosprawność nie zmienia człowieka, nawet jeśli utrudnia kontakt z otoczeniem! Zawsze jest jakiś sposób, aby podjąć próbę kontaktu. Gratuluję autorkom i pozdrawiam.
A to polecam sobie zobaczyć:
www.youtube.com/watch?v=DXHoPjxjSc4
Mariusz Michalak 27.03.2009 20:54
Bardzo pożyteczny materiał. Czasami ludzka niewiedza jest zatrważająca.
Bogusław Sielecki 16.10.2008 10:51
(+) Świetny tekst. Sam kiedyś byłem w podobnej sytuacji i mimo dobrych chęci nie wiedziałem, jak się zachować, więc moja pomoc na tych dobrych chęciach się skończyła. Teraz już wiem.
Jolanta Paczkowska 14.10.2008 09:44
Wyrazy uznania dla Autorek!
O niektórych zasadach wiedziałam, bo miałam na studiach w grupie niewidomego kolegę. Pawle, pozdrawiam, gdziekolwiek jesteś. :-)
Potwierdzam, wobec osób niewidomych należy zachowywać się naturalnie, bo one są na miarę swoich możliwości bardzo samodzielne. Wystarczy w obecności takich osób zachować czujność i empatię, pamiętając o radach Marty i Magdy. :-)
Marta Wróbel 09.10.2008 16:34
A ja chce tylko dodać że współautorką tekstu jest Madzia... :) :)
"Kościół naszym domem" - Piekary Śląskie - 27 maja 2012 r.
(odsłon: +545)