Nie lubimy romantyzmu, bo Adam Mickiewicz wielkim poetą był

Dodał(a): Radosław Kowalski
2012-02-07 09:20
Odsłon: 232
Komentarzy: 2

Tagi:

Jedną z ostatnich rzeczy, która zachowuje wolność jest sztuka. Zawsze była pokusa, aby uzależnić ją od państwa, religii, ideologii, sprawy etc. W naszym ogólnym interesie jest zachowanie jej czystości oraz nieskazitelności.

Nie jest to tylko zarzut do posłanki PiS, która powiedziała, że poeta ma przede wszystkim obowiązki wobec ojczyzny. To samo jest z wielkimi mistrzami, podziwianymi przez nasze smutne społeczeństwo; pomimo swojej uznanej klasy gonią oni w politycznym wyścigu, niczym zmaltretowane psy poganiane przez swoich okrutnych panów. Tamci mają swoją wersję wydarzeń, więc musimy mieć i my; trzeba zrobić filmy o Smoleńsku i Wałęsie, zgodne oczywiście z linią polityczną naszej rodziny. A tfu!

Uznajmy, że nasza wolność jest wartością uniwersalną, że kiedy wymierzamy sobie na co dzień ciosy pełzającej nienawiści, kiedy walczymy o to, aby nie daj boże, nie zapanowała jedność, to w przypadku naszej wolności stajemy razem w jednym szeregu, pod jednym murem. Tak jak to było z protestem przeciwko ACTA - Antifa razem z Młodzieżą Wszechpolską, katolicy z ateistami, nihilistami, platformersi z pisowcami, Cejrowski z Nergalem, Ojciec Rydzyk z redaktorem Michnikiem.

Kiedy słyszę, jak ktoś mówi, że poeta musi być przede wszystkim zakładnikiem narodu, to mi się źle robi. No cóż, dla niektórych fenomen świata i szeroko rozumiane życie sprowadza się wyłącznie do narodu i ojczyzny. Słabe to!

Człowiek powinien dążyć do doskonałości. Pięknie powiedziane. Tylko jak ma to uczynić, skoro komuś nie mieści się w głowie, że można mieć inne wartości niż patriotyzm? Szczerze powiedziawszy, samo określenie miłości do państwa brzmi jakoś niesmacznie. Państwa to również polityka, zimna, cyniczna gra, wojny, krew, trupy, nieszczęście. A czy mniej wartościową sztuką jest ta, która gardzi narodem, za to pełna podziwu dla: przyrody, kosmosu, piękna, miłości, wiary, ludzkich emocji, przeżyć, głębokich refleksji nad fenomenem życia?

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Radosław Kowalski

Artykuły (669) Galerie (0) Średnia ocen (3.08)

Wiek: 27 | Miejscowość: Olsztyn | Kraj: Polska

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 2

Sortuj komentarze:

Beata Rudnicka 07.02.2012 11:13

Ocena:

Moze nie lubimy, ale całe nasze nieszczęście polega na tym, że jesteśmy niepoprawnymi romantykami. Ten wieczny romantyczny bunt , pęd do autodestrukcji w imię wyższych idei, poświęcenie dla abstraktu, jakim jest ojczyzna, zero praktyczności, wzniosłe słowa i puste gesty, idee, idee, idee....Życie gdzies na marginesie.

Zobaczcie, jaka praktyczna była Pani Wisława. Oto jej "Odwódki":

Od wódki… wiadomo
Od koniaku finał na haku
Od żytniówki dzieci półgłówki
Od whisky iloraz niski
Od śliwowicy torsje w piwnicy
Od martini potencja mini
Od samogonu utrata pionu
Od burbona straszna śledziona

I tego PiS wlasnie nie lubi. Za mało wielkich słów:(( Tylko samo życie.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Andrzej Szelbracikowski 07.02.2012 10:57

Ocena:

Młodzież szkolna jako i młodzież duchowo dorosła ( w wieku dojrzałym ) wszyscy my potrzebujemy wzorców zachowania, na życie i miłość! Próżno ich szukać u PiS-owskich posłańców -jako w artykule. Dlatego potrzebujemy wzorców z Indii, jak Kamasutra;)) Podobno i nasz ukochany i długo podziwiany narodowy wieszcz Adaś M. napisał XIII Księgę Pana Tadeusza - ale jakoś słuch wszelki o niej w katolickiej Polszcze zamilkł.

Takoż i młodzieży naszej nic, jak tylko w dalekie kraje i dalekie obszcze ojczyzny się udać i tam wzorce na życie ludzkie zdobywać!

Komentarz został ukrytyrozwiń