Facebook Google+ Twitter

Nie ma jak u Mamy

Współautorzy: Barbara Podgórska

Wyraźmy dziś naszą miłość wszystkim matkom, mamom, mamusiom, mamuniom. Wszystkim, które są! Zachowajmy wdzięczną i serdeczną pamięć o tych, które odeszły...

Świtem, gdy oczy otwieram,
matka nade mną jak słońce.
Tyle w niej światła i ciepła,
tyle miłości gorącej.
Tyle uśmiechu i ciszy,
tyle spokoju, dobroci.
Kogo się dotknie - ukoi,
czego się dotknie - ozłoci
.
[Tadeusz Kubiak: Matka]
Róża dla Mamy / Fot. Barbara Podgórska
Nie ma jak u mamy! Matka w wielu kulturach, zwłaszcza matriarchalnych, była darzona głęboką czcią. Najważniejsze bóstwa w mnogich panteonach były płci żeńskiej i im oddawano hołd jako rodzicielkom świata i ludzi, patronkom ogniska domowego, płodności i urodzaju.

Starożytni Rzymianie na przykład obchodzili Matrymonalia ku czci Junony, żony Jowisza, boga przewodzącego orszakowi bóstw italskich. Junona (Iuno) stanowiła prawie wierną odpowiedniczkę greckiej Hery, zarówno co do statusu, jak i funkcji. Uchodziła za najważniejszą opiekunkę dziewic (Junona Virginalis), kobiet (Junona Matronalis), zwłaszcza kobiet legalnie, w świetle prawa, zaślubionych, wreszcie kobiet rodzących (Junona Lucina).

Uznawano ją również za patronkę małżeństwa (Junona Iuga, Junona Pronuba). Korzeni nowożytnego Dnia Matki należy dopatrywać się w sięgającym XVII wieku angielskim obyczaju, znanym pod nazwą Mothering Sunday czyli „Niedziela u Matki”, przypadającym w czwartą niedzielę Wielkiego Postu. Dla służby był to dzień wolny od pracy, po to by każdy mógł odwiedzić dom rodzinny. W dniu tym dzieci, niezależnie od wieku, wręczały rodzicielkom podarunki, kwiaty i słodycze, otrzymując w zamian matczyne błogosławieństwo. W takim kształcie święto przetrwało w Europie do XIX stulecia, po czym przeżywało schyłek, by odrodzić się po II wojnie światowej.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (9):

Sortuj komentarze:

Myśląc o Mamie, wiem że nie trapią już jej żadne troski. I wtedy robi mnie się ciepło na sercu.

Komentarz został ukrytyrozwiń

I tytułowe: http://www.youtube.com/watch?v=LkJ6UBHlviw&feature=BFa&list=AVGxdCwVVULXehzPogjub_jFkUc1-5kDV4&index=2 - dla wszystkich MAM

Komentarz został ukrytyrozwiń

Ile razy stoję nad Jej grobem, tyle razy mam poczucie, że jest Jej tam zimno.
Panie Adamie, dobrze, że pan wrócił.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Też mi brak mojej Mamusi.(

Komentarz został ukrytyrozwiń

Okazuje się, że w Polsce to stosunkowo młode święto, a przecież dziś już dla każdego tak oczywiste... Sto lat Mamuś! :)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Piękny tekst 5*

Komentarz został ukrytyrozwiń
  • Autor usunął profil
  • 26.05.2010 10:16

CAŁE ŻYCIE MI JEJ BRAKOWAŁO...TĘSKNOTA CZASAMI DAŁA MI POPALIĆ:(

Komentarz został ukrytyrozwiń

Tak bardzo mi jej brak, każdego dnia :(

Komentarz został ukrytyrozwiń

Świetne połączenie mitologii z rzeczywistością, a dla naszych Mam sto lat, pozdrowienia dla Autorów.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Dziękujemy za Twoją aktywność w serwisie wiadomosci24. Do zobaczenia niebawem w innym miejscu.

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl
#PRZEPROWADZKA: Dowiedz się więcej

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.