Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

24967 miejsce

Niedługo Andrzejki. Odsłaniamy rzeczy przyszłe

Współautorzy: Barbara Podgórska

„Stara to sprawa jak świat, a przynajmniej ludzkość - odgadywanie przyszłości, wróżenie o przyszłych losach swego życia - twierdził Zygmunt Gloger.

I dodawał: "W domowym obyczaju polskim główną rolę miały wróżby zamążpójścia i ożenku czynione w dniach do tego uprzywilejowanych, których było pięć w ciągu roku. A mianowicie, w listopadzie wróżą sobie młodzieńcy w wigilię św. Katarzyny, a dziewczęta w wigilię św. Andrzeja. Później przy stole wigilijnym bawią się wróżbami płcie obie, a w przeddzień Nowego Roku i św. Jana Chrzciciela głównie tylko dziewczęta".

Edward Karwot, który przybliżył współczesnym XII-wieczne dzieło ojca Rudolfa, cystersa z Rud Raciborskich na Śląsku, pt. "Summa de confessonis discretione", przywoływane potocznie jako "Katalog magii Rudolfa", przytacza celny osąd praktyk wróżb matrymonialnych: „Liczne praktyki dokonywane przez kobiety w celu przeniknięcia tajemnicy przyszłości, związanej z zagadnieniami małżeństwa są znane wszędzie i we wszystkich okresach historycznych. Obracają się zasadniczo około trzech pytań: „czy”, „kto” i „kiedy”. Z punktu widzenia warunków społecznych wróżby małżeńskie są potwierdzeniem ubezwłasnowolnienia kobiety w tym zakresie. Współczesna kobieta nie ma potrzeby zapytywać księżyca czy gwiazd o osobę przyszłego męża, gdyż ustala te sprawy sama na podstawie bezpośredniej dyskusji i odpowiednio do jej wyników może działać”.

Ikona ze zbiorów autorów / Fot. Adam K. PodgorskiW postaci zbliżonej do obecnych wróżby andrzejkowe pojawiły się w Polsce na przełomie XVI i XVII wieku. Niewiarygodne, ale słowo "wróżba" jest pokrewne słowu "wróg". Zdaniem Aleksandra Brücknera, jeszcze w XVII wieku określenie "wróg" oznaczało los, zwłaszcza w ujęciu antagonistycznym, w wyrażeniach typu: zły los, czynnik mieszający ludzkie rzeczy. Jan Kochanowski też używał określania "wróża" w znaczeniu: los. „Rzucanie losu” było najpopularniejszym środkiem wieszczbienia. Od tego pochodzą słowa: wróżyć, czyli wieszczbić, wywróżyć, wróżka, wróżca, wróżbit, wróżba. „Los odgadywano miotaniem, więc jego nazwa wyszła od "rzucanie" (p. wierzgać) - podaje A. Brückner. - Jest to jedno z najciekawszych słów słowiańskich, bo narzuca się pytanie czy wróg"‘nieprzyjaciel" i wróg "los", jedno, czy dwa zupełnie odmienne słowa, co się przypadkiem zbliżyły i spłynęły?”

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (1):

Sortuj komentarze:

Świetny artykuł i akurat nadaje się na Andrzejki. Może będzie we wtorek w migaczu?

Komentarz został ukrytyrozwiń

Dziękujemy za Twoją aktywność w serwisie wiadomosci24. Do zobaczenia niebawem w innym miejscu.

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl
#PRZEPROWADZKA: Dowiedz się więcej

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.