Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

772 miejsce

Niesforny chłopiec z drewna, czyli "Pinokio" w Teatrze Rampa

Musicalowa wersja słynnej bajki Carla Collodiego opisuje losy nieposłusznego chłopca, który podczas snu zamienia się w pajacyka z drewna wpadającego ciągle w kłopoty.

Pinokio / Fot. Teatr RampaKolejnym utworem była "Piosenka włóczykijów" w wykonaniu Marty Domagały, Piotra Furmana, Roberta Tondery i Daniela Zawadzkiego. Włóczykijem być. Wolność duszkiem pić. Biegać tu i tam. Biegać tu i tam. Krzyczeć szczęście mam. Tylko jeść i spać. I na luzie żyć. Bawić się i grać. Bawić się i grać. Ach, włóczykijem być.

Jeśli chodzi o grę aktorską, to na największe brawa zasłużyła Klementyna Umer jako Gadający Świerszcz, która cudownie grała na skrzypcach oraz Magda Domagała, która wcieliła się w niepokornego Pinokia - drewnianego pajaca, który chciał zostać chłopcem. Jednak był zbyt krnąbrny i podatny na wpływy, a także bardzo łatwowierny. Trochę żałuję, że postaci tej nie wydłużał się nos, gdy kłamał. Na szczęście tak jak w oryginale wyrosły mu ośle uszy i ogon.

Daniel Zawadzki, Marta Domagała / Fot. Teatr RampaBardzo podobali mi się także Robert Kowalski jako Dżepetto, stary stolarz, który marzył o dziecku oraz Daniel Zawadzki jako Knot, kolega Pinokia, kuszący go pomysłami nie do odrzucenia. Na uwagę zasłużyli także Brygida Turowska-Szymczak jako Kot oraz Konrad jako Lis - czarne charaktery, które sprowadzały Pinokia na złą drogę.

Warto wspomnieć także o pomysłowej scenografii - m.in. pokój dziecięcy, szkolne ławki, gospoda, cyrk, brzuch wieloryba, zagroda, a także o kostiumach - m.in. strój Świerszcza, Pinokia, Kota i Lisa. Za oba te elementy odpowiada Marek Lewandowski.

"Pinokio" to wspaniała podróż w świat dziecięcej wyobraźni która spodoba się także dorosłym widzom. Nie bez przyczyny sztuka ta nazywana jest familijną. Maluchy zachwycą się odkrywanymi przez Pinokia krainami. Starsze dzieci zobaczą w tej postaci krnąbrnego i okrutnego chłopca, który rzuca szkołę, by przeżyć przygodę i poznać nowych przyjaciół. Natomiast dorośli dostrzegą w nim lekkomyślnego nastolatka, podatnego na wpływy i wpadającego w złe towarzystwo, pod wpływem którego uciekają z domu.

Polecam ten spektakl każdemu, niezależnie od wieku. A szczególnie dzieciom w IV klasie szkoły podstawowej, gdyż jest to lektura. Być może będzie to zachęta do zapoznania się z książką lub jej uzupełnienie.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (0):

Dziękujemy za Twoją aktywność w serwisie wiadomosci24. Do zobaczenia niebawem w innym miejscu.

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl
#PRZEPROWADZKA: Dowiedz się więcej

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.