O poezji i dzieleniu się szczęściem. Wywiad z Juliuszem Bolkiem

Dodał(a): Jolanta-Maria Budniak
2010-09-22 08:45
Odsłon: 3574
Komentarzy: 6

Tagi:

Juliusz Erazm Bolek jest poetą wyposażonym w wyobraźnię, która nie zamyka się na standardowym odczuwaniu prostych wydarzeń. Poezja jego składa się z kilku poziomów, jest miłosna, refleksyjna, manifestacyjna.

Lauerat Światowego Dnia Poezji Juliusz Erazm Bolek / Fot. Jolanta Budniak

Otrzymał Pan prestiżową Nagrodę Światowego Dnia Poezji ustanowionego przez UNESCO, które to już wyróżnienie za działalność literacką? - Nie jestem autorem obsypywanym nagrodami. Prawdę mówiąc nigdy o to nie zabiegałem, a nawet nie bardzo się interesowałem tymi sprawami. W tym roku oprócz nagrody, o której Pani wspomniała, otrzymałem tytuł Autora Roku przyznany przez portal internetowy www.miastoliteratow.com. Okazało się, że wyróżnienia są ważne. Bardzo wpłynęły na moje życie. Wiele osób, które wiedziało, że zajmuję się pisaniem nie traktowało mnie poważnie. Kiedy dostałem nagrodę słyszałem takie opinie w stylu „Julek, myślałem, że Ty tak sobie piszesz, a ty jesteś poetą!”. Wynika z tego, że ludzie potrzebują etykietek i certyfikatów, bez tego mają trudność w rozpoznawaniu rzeczywistości.
Czy artystycznie coś się zmieniło?
Jeśli chodzi o pisanie to robię swoje, raz mam tak zwane natchnienie, a raz nie. Bardzo mnie cieszy otrzymana statuetka „Złote Pióro Feniksa” – wygląda imponująco, no i dla mnie ważne jest, że ona jest związana z magicznym ptakiem, który kojarzy się z odradzaniem. Ponadto zaczęto zapraszać mnie na zagraniczne imprezy literackie. Byłem ma Łotwie na Zjeździe Pisarzy Europejskich, na Festiwalu Poezji Słowiańskiej w Bułgarii, gdzie miałem nawet spotkanie z prezydentem tego kraju. Ostatnio reprezentowałem Polskę na Światowym Festiwalu Poezji w Macedonii. To zdaje się najważniejsza i najstarsza impreza tego typu. Uczestniczenie w takich wydarzeniach, to okazja do bardzo ciekawych spotkań z pisarzami z całego świata, które są bardzo pouczające.
Czy "Abracadabra" różni się od pozostałej pańskiej twórczości?
Wydaje mi się, że nie wiele się różni. Mnie to trudno oceniać. Według wydawcy i krytyków, książka wpisuje się w nurt „realizmu magicznego”, cokolwiek to znaczy. Poezja z racji posługiwania się metaforami i porównaniami i innymi środkami stylistycznymi automatycznie niejako, ma coś wspólnego z realizmem magicznym. Takie utwory jak „Diabeł”, „Pięćdziesiąt sześć”, „Neony”, „Złota żyła”, „Stary Dom”, „Rybo”, „Ja”, „Łapy niedźwiedzia”, „Koty”, „Narodziny”, „Nadchodzisz nocą”, „Dali”, „Brzozy” rzeczywiście można uznać za utrzymane w konwencji realizmu magicznego. Zdradzę, że robocza nazwa tego zbioru wierszy nosiła tytuł „Bajki”, potem zmieniony na „Magia”, a ostatecznie na „Abracadabra” to też dowód, że chciałem, aby była to książka nawiązująca do tego czego nie da się uchwycić wyłącznie racjonalnym myśleniem.
Czy uprawianie poezji, to coś w rodzaju „wyzwolenia siebie z niemocy", bezradność, czy tez chęć pokazania światu swojego szczęścia?
Poeci rzadko piszą kiedy są szczęśliwi, prawdopodobnie nie maja wtedy na to czasu. Większość wierszy jest poświęcona nieszczęściom czy tragediom. Osobiście staram się pisać też optymistyczne, albo chociaż humorystyczne utwory. Móc dzielić się swoim szczęściem z innymi, to wielkie szczęście.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Jolanta-Maria Budniak

Artykuły (82) Galerie (0) Średnia ocen (3.90)

Miejscowość: Zabrze | Kraj: Polska

O mnie: Zajmuję się mniejszościami etnicznymi moje art.można przeczytać w "Dialog-Pfeniben" "Wolność bez granic" "Świat". Zajmuje się turystyką. Jestem członkiem Stowarzyszenia Polskich Mediów W-wa oraz Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do