Oblicza patriotyzmu

Jak wykazała sonda na W24, aż 52 procent respondentów łączy patriotyzm ze znajomością historii. Patriotyzm zazwyczaj kojarzony jest z walką z wrogiem i poświęceniem się w czasie wojny - wówczas odnajdujemy w sobie ducha walki i przeciwstawiamy się najeźdźcy. W czasie wojny walczyło nie tylko wojsko, ale wiele zdziałała również ludność cywilna, zwykli ludzie, którzy często narażali swoje życie dla ratowania innych. Uważam, że wiele polskich rodzin może opowiedzieć dramatyczne, ale ciekawe dokonania swoich przodków. Ludzie ukrywali Żydów czy też odbijali więźniów z rąk gestapo, miało to miejsce również w mojej rodzinie. Podziwiam tych bohaterów, choć nie są wpisani w karty historii, będą długo żyli w umysłach uratowanych osób.

O niewątpliwej bohaterce z czasów wojny mówi tekst Roberta Ramarka: Elżbieta Zahorska - bohaterka walczącej stolicy 1939-44, napisany z wielkim pietyzmem i zaangażowaniem - został bardzo ciepło przyjęty przez zdecydowaną większość komentatorów. Autor ubolewa nad losem młodej warszawianki, która została rozstrzelana za zerwanie plakatu: "Jak można było skazać 24-letnią (ur.06.06.1915) dziewczynę u progu życia na rozstrzelanie za zerwanie plakatu?"

Zastanowił mnie przy tym jeden komentarz: "Czyn Zahorskiej był aktem wielkiej przemyślanej odwagi." (zdarcie plakatu) Mógłby mi ktoś wyjaśnić wielkość tego przemyślenia?"

Muszę przyznać, że trudno odciąć mi się zdecydowanie od myśli komentatora. Co chciała Zahorska osiągnąć poprzez zniszczenie owego plakatu? To, że lekceważy groźby okupanta? Uważam tę śmierć za zupełnie niepotrzebną, nic nie wniosła, pozostawiła po sobie tylko gorycz i rozdrażnienie.

W moim przeświadczeniu, należy myśleć o historii z przełożeniem jej na teraźniejszość. Na przeszłość nie mamy już wpływu, natomiast przyszłość kształtujemy teraz. Czy teraz w warunkach pokojowych nie ma cierpienia? Zawężę to rozważanie do młodych dziewcząt. Niestety, los wielu z nich jest o wiele tragiczniejszy od wspomnianej bohaterki. Mordowane są przez rodaków, uprzednio w niecny sposób wykorzystane. Zdarza się, że gwałtów dopuszczają się nawet wujowie, ojcowie czy też o zgrozo, księża.

W warunkach pokojowych patriotyzm określiłabym jako poszanowanie własnego kraju i dążenie do jego dobrobytu. Nie musimy narażać życia, ale powinniśmy uczciwie pracować, a co za tym idzie, płacić podatki. Tymczasem, jak wynika z sondy, jedynie 28 procent respondentów podziela ten punkt widzenia. Pewnie nie jesteśmy świadomi w jakim celu płacimy podatki. Stąd pewnie tyle wokół nas wandalizmu. Wszyscy jesteśmy świadkami niszczenia mienia społecznego: wszechobecne graffiti, nawet jeśli dotyczy to wielkich bliskich naszemu sercu symboli (Graffiti z motywem Polski Walczącej. Wandalizm, czy przypomnienie historii?), niszczenie pojazdów użyteczności publicznej, zaśmiecanie ulic, nie tylko papierkami, niedopałkami i innymi odpadkami, ale niezwykle ciężką do usunięcia gumą do żucia. Wszelkie śmieci, które nie przywierają do podłoża mogą zostać uprzątnięte, ale zalegająca na różnych chodnikach, płytach czy schodach guma do żucia nie jest łatwa do usunięcia. Piękne posadzki, zamiast cieszyć oko, budzą odrazę. Ktoś w mgnieniu oka pozbył się zbędnych resztek po smakołyku, a one latami zalegają na podłożu. Trudno tu nie wspomnieć o wyrzucaniu śmieci do lasu, o czy dużo już napisali autorzy na W24: Nadal mamy śmieci w lesie, W lasach dookoła Łodzi jest pełno śmieci, Dzikie wysypiska, czyli spacerkiem po lesie, Dzikie wysypiska. Fotoreportaż,
Dzikie wysypiska w gminie Nowogard. Pokaż, jak jest u Ciebie.

Wreszcie, czy jest patriotą osoba, która kaleczy język polski i okrasza go wulgaryzmami? Możemy je zobaczyć w komentarzach, na szczęście są szybko kasowane. Poza tym korupcja, która niektórym weszła wręcz w podświadomość i daje o sobie znać w sytuacjach w ogóle do tego nieadekwatnych.

Ten schemat myślowy uwidacznia się nawet we wpisach niektórych komentatorów, którzy w imię swojej racji chcieliby uciszyć, pozbawić wypowiadania się innych, reprezentujących odmienny pogląd osób (Pielgrzymują na Jasną Górę. Bez krzyża sprzed Pałacu Prezydenckiego): "Co do korupcji to chyba się Pani zagalopowała. Coz mam dobry dzień wybaczam. 100 leży."

Warty przeanalizowania jest artykuł: Komentarze, napaści, obelgi, spam.... Nawet tu trzeba niektórym objaśniać zasady dobrego zachowania. Patriocie raczej nie przystoi wywyższanie się np.: "Prawo do usuwania komentarzy jest NIEDEMOKRATYCZNE!! Pytanie z tym związane brzmi .Kto i za co przyznaje etykiety , ja mam debiutanta piszę parę miesięcy a np.P.Kościuszko jest dziennikarzem po 2. Ergo ja nie mogę usuwać a inni obdarzeni hojnie tak? Czym moje teksty sa gorsze od innych? Mam tysiące wejść ,piszę nie tylko o polityce. Nie przepisuje... ", a tu odpowiedź: "Pan Kościuszko w ciągu dwóch miesięcy opublikował 26 tekstów i 3 galerie, pan, panie Ramark - w ciągu sześciu miesięcy opublikował 13 tekstów. To chyba mówi samo za siebie? Nieważny jest czas pobytu na portalu, ale aktywność użytkownika."

Patriotę powinno cechować nie tylko umiłowanie własnej ojczyzny, ale również szacunek dla współobywateli. Prześledziłam to również w komentarzach na W24 (Dam się spisać jako poganka): "Błagam proszę trochę sie pouczyc, zanim zacznie Pani pisać takie nielogiczne teksty! Poganka, super a dalej? To termin łaskawa Pani na ludzi innej wiary niz panujaca na danym terenie. Wiary!!!!!!!!!!! Poganie byli ludżmi wielkiej wiary. Pani jest tylko smutna ateistką" i drugi komentarz o podobnej treści: " Ma pani wyjątkowego pecha. Nie dość, że jak słusznie zwrócił pani uwagę Robert Ramark, jest pani smutną ateistką, to do tego chcą panią spisać. Czy może pani podpowiedzieć jak można się skontaktować z polskim oddziałem Federacji Pogańskiej?"

Na szczęście te nieprzyjemne, godzące w dobre imię Autorki wpisy są tu wyjątkami.

Zdecydowaną większość piszących na W24 stanowią wspaniali ludzie, którzy dzielą się swoimi spostrzeżeniami i wiedzą. Pokazują utrwalone na zdjęciach ciekawe zakątki świata, krajobrazy, drzewa i kwiaty.

Dla mnie symbolem patriotyzmu (oczywiście nie z placu boju) jest Maria Curie-Skłodowska.
Jej niezwykła pracowitość, mądrość i skromność (wybrała taką suknię na ślub, w którą mogła się potem ubierać do pracy w laboratorium) pozwoliły jej na dwukrotne zdobycie Nagrody Nobla.