Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

9131 miejsce

Obraz Mgławicy Oriona z najwyższym znakiem jakości

Prezentowana Mgławica Oriona w obrazie z wykorzystaniem Kosmicznego Teleskopu Hubble'a, jest pracą przebijającą wszystkie dotąd wykonane zdjęcia obszaru. Tak wyraźnej i znakomicie wyostrzonej fotografii tego obiektu, jeszcze nie widziano.

Mgławica Oriona, Messier 42 i 43; odl. ok. 1500 l.św.; gwiazdozbiór Oriona. heic0601a / Fot. NASA, ESA, M. Robberto ( Space Telescope Science Institute/ESA) and the Hubble Space Telescope Orion Treasury Project TeamTen przejmujący obraz zaprasza by rzucić okiem do wnętrza jaskini zmąconej pyłem i gazem, gdzie formują się tysiące gwiazd. Wykonany przy użyciu kamery ACS (Advanced Camera for Surveys - Zaawansowana Kamera Przeglądowa), zainstalowanej na pokładzie Kosmicznego Teleskopu Hubble'a, prezentuje najczytelniejszy widok tego regionu, z wszystkich ujęć jakie dotychczas uzyskano. Obraz przedstawia Mgławicę Oriona, z ukazaniem ponad 3000 gwiazd różnej wielkości. Niektóre z nich nie są dostrzegalne w świetle widzialnym. Te gwiazdy tworzą dramaturgię pyłowo-gazowego krajobrazu płaskowyżów, gór i dolin, nasuwających skojarzenia z Wielkim Kanionem Kolorado.

Mgławica Oriona jest niczym album ilustrujący powstawanie gwiazd, od masywnych, młodych obiektów kształtujących mgławicę, do filarów gęstego gazu, gdzie może znajdować się domostwo tych najlepiej się zapowiadających. Jasny centralny obszar jest matecznikiem dla czterech najbardziej okazałych w mgławicy. Miejsce nosi nazwę Gromady Trapez, ponieważ gwiazdy ułożone są na kształt figury geometrycznej. Promieniowanie ultrafioletowe od tych gwiazd, rzeźbi kawernę w mgławicy i zaburza wzrost setek mniejszych obiektów. Te położone w pobliżu Trapezu są wciąż na tyle młode, by mieć dyski otaczającego je materiału. Dyski protoplanetarne są zbyt małe, aby wyraźnie je widzieć na tym obrazie; są budulcem systemów solarnych.

Jaśniejszy poblask w lewym górnym rogu pochodzi z M43, małego regionu ukształtowanego pod wpływem promieniowania ultrafioletowego masywnej, młodej gwiazdy. Astronomowie nazywają obszar miniaturą Mgławicy Oriona, ponieważ tylko jedna gwiazda rzeźbi ten krajobraz. Mgławica Oriona posiada cztery takie gwiazdy. Obok M43 znajdują się gęste, ciemne słupy pyłu i gazu, skierowane ku Trapezowi. Te filary dają odpór erozji uskutecznianej przez intensywne promieniowanie ultrafioletowe Gromady Trapez. Rozjarzony region po prawej stronie, ukazuje łuki i pęcherzyki, które tworzą wiatry gwiezdne - strumienie naładowanych cząstek wyrzucanych przez gwiazdy Trapezu - w interakcji z materiałem.

Niepozorne czerwone gwiazdy u dołu fotografii, to miriady brązowych karłów, wyszpiegowane przez Hubble'a po raz pierwszy w świetle widzialnym. Czasami nazywane "nieudanymi gwiazdami", brązowe karły są chłodnymi obiektami, zbyt małymi aby stać się zwykłymi gwiazdami; nie jest tam możliwa przemiana wodoru w hel; taki proces zachodzi choćby na naszym Słońcu. Nisko po lewej, widać ciemnoczerwoną kolumnę, która przedstawia podświetlany skraj ściany jaskini.

Mgławica Oriona jest oddalona o 1500 lat świetlnych od Ziemi. To najbliższy naszej planecie region formowania się gwiazd. Astronomowie użyli 520 zdjęć Hubble'a, zrobionych w pięciu kolorach, aby stworzyć ten obraz. Dodali również zdjęcia naziemne dla wypełnienia mgławicy. Mozaika ACS obejmuje obszar o rozmiarze kątowym Księżyca w pełni.

Obserwacje Oriona były prowadzone w latach 2004 i 2005.

źródło: spacetelescope.org

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (0):

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.