Obszar Warowny Śląsk 1933-1939

Dodał(a): Piotr A. Jeleń
2010-06-25 18:24
Odsłon: 3773
Komentarzy: 1

Tagi:

Znawcy fortyfikacji zauważyli, że wśród około 170 budowli obronnych, rozciągających się na Obszarze Warownym Śląsk, trudno znaleźć dwa identyczne obiekty. Wynika to w głównie ze specyfiki lokalizacji każdego ze schronów

Budowę pierwszych umocnień, które weszły w skład późniejszych fortyfikacji Obszaru Warownego Śląsk, rozpoczęto po tym, jak w 1933 roku do władzy w Niemczech doszedł Adolf Hitler. Ówczesne władze Śląska słusznie uznały, że priorytetową sprawą ochrony Górnego Śląska, będzie ufortyfikowanie przebiegającej tędy granicy polsko-niemieckiej.
Fortyfikacje miały chronić Górnośląski Okręg Przemysłowy, po podziale Śląska, którego dokonano w wyniku plebiscytu i poprzedzających go powstań.

Linia fortyfikacyjna Obszaru Warownego Śląsk / Fot. Piotr A. Jeleń

Obszar, a właściwie linia budowli fortyfikacyjnych rozciągała się na odcinku sześćdziesięciu kilometrów zaczynając od linii Nowa Wieś-Tąpkowice-Niezdara na północy, aż po Gostyń na południu. W skład Obszaru Warownego Śląsk wchodziło dziewięć silnych punktów oporu z przystosowaniem do obrony okrężnej, a mianowicie: Nowa Wieś,Tąpkowice, Bobrowniki, Wzgórze 305 - Dąbrówka Wielka (dzielnica Piekar Śląskich), Łagiewniki (dzielnica Bytomia), Godula (dzielnica Rudy Śląskiej), Wzgórze 319 - na zachód od Nowego Bytomia (dzielnica Rudy Śląskiej), Szyb Artura - rejon Kochłowic (dzielnica Rudy Śląskiej), Wzgórze 304 - na południe od Radoszów

Ze strategicznego punktu widzenia, największa siła bojowa przypadała na sześć samodzielnych schronów bojowych, które chroniły najważniejszą, centralną część przemysłową Górnego Śląska. Był to odcinek wzmocniony drugą linią obrony przebiegający przez Łagiewniki, Piaśniki (dzielnica Świętochłowic), Zgodę (dzielnica Świętochłowic), Bykowinę (dzielnica Rudy Śląskiej) i Chorzów, gdzie zlokalizowano schron dowodzenia.

Znawcy fortyfikacji zauważyli, że wśród około 170 budowli obronnych, rozciągających się na Obszarze Warownym Śląsk, trudno znaleźć dwa identyczne obiekty. Wynika to w głównie ze specyfiki lokalizacji każdego ze schronów, która miała duży wpływ na stan załogowy,uzbrojenie oraz gabaryty obiektów.

Schron bojowy w punkcie oporu "Łagiewniki" położony na granicy Bytomia i Chorzowa przy drodze 914. / Fot. Piotr A. Jeleń

W przewodniku "Obszar Warowny Śląsk 1933-1939", czytamy: "Wśród schronów możemy wyróżnić samodzielne schrony bojowe z kopułami pancernymi przystosowane do obrony okrężnej, pojedyncze tzw. tradytory - duże i ciężkie schrony wyposażone w 75 mm armaty polowe, schrony na 37 mm działa przeciwpancerne i karabiny maszynowe oraz schrony amunicyjne. Oprócz kopuł i półkopuł pancernych w poszczególnych schronach znajdowały się strzelnice boczne. Część obiektów posiadała dwie kondygnacje." Niektóre schrony były wyposażone w garaże, w których można było ulokować armaty przeciwpancerne kalibru 75 mm.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Piotr A. Jeleń

Artykuły (393) Galerie (204) Średnia ocen (3.88)

Wiek: 54 | Miejscowość: Bytom | Kraj: Polska

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 1

Sortuj komentarze:

Błędna strategia obronna 27.04.2011 20:13

Ocena:

Szyrzyće dali te mity uo militarny potyndze polski linije boonkroov?

Dyć ku ńym ńy booła wystrzeloono ańi jedna kulka?!

A wojoki polske śmjatali aże śe kurzooło! :-)

Darymńe pobudowane boonkry do teroska soom yno zawadoom, ze keroom śe złoomjorze poleku rada dać jakośik muszoom?

Komentarz został ukrytyrozwiń