Wiadomości24 > Portfel > Praca > Okazja, z której nie sposób nie skorzystać

Pozycja materiału w rankingach:

#32674 wg odsłon (miesięczny)

32674 miejsce

Dział: Praca

Ocena: 30pkt

Oceń:

Okazja, z której nie sposób nie skorzystać

Dodał(a): Agata Pańczyk
2008-09-11 17:12
Odsłon: 5526
Komentarzy: 10

Tagi:

Przekonałam się na własnej skórze, jak dziś działają firmy zajmujące się akwizycją i w jaki sposób pozyskują pracowników i klientów. Jeśli nie chcesz popełnić takiego błędu jak ja, nie korzystaj z niepowtarzalnych okazji!

/ Fot. Wikimedia commons - zdjęcie umieszczone w domenie publicznej.

Kiedy podejdzie do Ciebie niewinnie wyglądający młody człowiek i po chwili zacznie zachęcać cię do zakupu jakiegoś produktu – uważaj. Oni potrafią tak przedstawić rzeczywistość, że czarne jest białe, a białe wydaje się czarne. Zamiast zaoszczędzić, wyrzucisz pieniądze w błoto.

Najpierw mnie oszukali…

Jak wiele młodych ludzi, w wakacje chciałam nie tylko odpocząć, ale również trochę popracować. Kiedy zaczęłam szukać pracy, moją uwagę przyciągały głównie ogłoszenie pracy dla hostess. Nie chciałam być konsultantką nieznanej firmy kosmetycznej, nie wyobrażałam sobie siebie jako domokrążcy – sprzedawcy kosmetyków czy podręczników.

Zadzwoniłam o 12, a o 17 (tego samego dnia) miałam już rozmowę z szefostwem. Przez telefon nie udało mi się dowiedzieć nic konkretnego, jednak perspektywa zarabiana dziesięciu złotych na rękę za godzinę była bardzo kusząca. Pojechałam, w firmie panował dziwny ruch, po studenckim kwadransie zostałam poproszona do pokoju szefa. I tutaj nikt nie rozwiał moich wątpliwości, mój przyszły szef w takim tempie poinformował mnie o warunkach współpracy, że najzwyczajniej w świecie nie zdążyłam o nic zapytać.

Po wstępnej rozmowie kwalifikacyjnej miałam wrażenie, że złapałam Pana Boga za nogi. Perspektywa dobrze płatnej pracy jako hostessa w Katowicach, w sklepach typu Rossman czy Empik – sprawiła, że widziałam świat w różowych barwach.

A potem pokazali, jak oszukiwać innych!

Zaczepiasz ludzi, pełna entuzjazmu i uśmiechu – te dwie rzeczy: zapał do pracy i „banan” na twarzy są w tej branży najważniejsze. Bez nich ani rusz – nikt nawet nie pozwoli Ci rozpocząć prezentacji, a co dopiero mówić o dokonaniu transakcji. Każdego klienta zachęcasz w ten sam sposób do rozmowy: Dzień dobry, czy już pana/panią/państwa (niepotrzebne skreślić) zapraszałam? Ewentualnie pytasz: Przepraszam, państwo stąd czy przyjezdni? Ludzie się zatrzymują, chcąc się dowiedzieć o co chodzi i do czego zapraszam.
Przywitanie to najważniejsza część prezentacji. Jeśli ktoś zechce porozmawiać – reszta zależy już tylko od Ciebie. Informujesz potencjalnego klienta, że w większych drogeriach za dwa tygodnie jest wprowadzany nowy produkt, a ty dziś zbierasz informacje, czy zapach się przyjmie.

To co, znajdą się takie drobne czy trzeba będzie wydać?

Dużo zależy od sprytu. Jeśli umiesz dobrze kłamać, masz dziesięć razy większe szanse na sprzedasz niż osoby próbujące w miarę trzymać się prawdy. Zamiast: zapraszamy do większych drogerii i perfumerii możesz powiedzieć: zapraszamy do drogerii typu Rossman czy Douglas – co jest niezgodne z prawem. Za powoływanie się na znane, autoryzowane firmy kosmetyczne grożą sankcje finansowe. Analogicznie na pytanie klienta czy to są perfumy czy woda? Możesz entuzjastycznie i przekonująco odpowiedzieć – oczywiście, że perfumy. Francuskie. Lub wybąkać: woda perfumowana, potocznie zwana w Polsce perfumami.

Gratulujesz klientowi – musisz ciągle coś mówić – dzięki temu, że udzielił opinii dostaje od firmy flakon. Drugi w prezencie dla kogoś z rodziny – przyda się, prawda? Perswadujesz; okazja: za dwa tygodnie będą kosztować dziewięćdziesiąt dziewięć złotych razy dwa – dwieście złotych – masa pieniędzy, prawda? - a dziś, dla szesnastu osób, jest to jedynie koszt produkcji: trzydzieści dziewięć dziewięćdziesiąt! Jeśli klient nadal się waha to zabierasz jeden flakonik, nachylasz się do niego i mówisz, że Tobie nie wolno rozdzielać zestawów, ale dla niego zrobisz wyjątek – ten jeden flakon za dziewiętnaście dziewięćdziesiąt. To co, takie drobne to już na pewno się znajdą?

A miało być tak pięknie!

Czwartego dnia pracy zdałam sobie sprawę, że nic nie jest tak, jak miało być. Miałam pracować w sklepie – wylądowałam na deptakach. Poinformowali nas, że praca będzie płatne od godziny – okazało się, że zarabiasz w zależności od sprzedaży. Na domiar złego, choć na miejsce pracy wyjeżdżaliśmy o ósmej, już o 7:30 trzeba było być w biurze (dzień pracy kończył się o 17, kiedy następowały rozliczenia). W małym pokoju sprzedawcy ćwiczyli prezentacje między sobą i popijali kawę na stojąco – choć czeka ich cały dzień na nogach. Kiedy wszyscy wzięli towar, szef wzywał nas do swojego pokoiku, gdzie stawaliśmy wokół biurka, za którym on bujał się w fotelu. Następowała krótka mobilizacyjna przemowa, zachęta do efektownej pracy, ustalenie, jakie bonusy dziś obowiązują, wypłacenie premii za poprzedni dzień i wyśmianie osób, które mało sprzedały. W tym samym fotelu po chwili bujał się szef drugiej firmy, która miała siedzibę w tych samych pomieszczeniach.

Początkowo dojazdy do miejsca pracy opłacał szef – ale kiedy czwartego dnia upomniałam się o pieniądze na bilet usłyszałam od szefa: Agata, który ty dzień pracujesz!? My opłacamy dojazdy przez trzy pierwsze dni. Pożyczę Ci… Nie pierwszy i nie ostatni raz zamurowało mnie. Kiedy z szefem umawiałam się na „tydzień treningowy” było dla mnie oczywiste, że tydzień to pięć dni roboczych plus weekend. Tutaj „tydzień treningowy” znaczy siedem dni roboczych… No i najważniejsze – bycie hostessą i zachęcanie ludzi do kupienia jakiegoś produktu a bycie akwizytorem to dwie zupełnie różne bajki. Ale o prawdziwym obliczu firmy nikt na początku nie raczył nawet wspomnieć.

Wiesz dlaczego oni nic nie mówią – powiedziała w rozmowie koleżanka, która pracuje drugi sezon – nikt nie chce takiej pracy!
Tutaj wszyscy harują jak głupi i nikt nic nie mówi! – dodała druga, która – podobnie jak ja, po zakończeniu tygodnia treningowego nie pokazała się już w firmie. Zrozumiałam również, dlaczego nawet osoby, które krótko pracują w firmie nie powiedziały mi, jak naprawdę wyglądają panujące w niej układy. Na jednej z mobilizacyjnych przemów szef wyraźnie zaznaczył, że nowym osobom nie mówimy jak wygląda praca wyrażamy się o niej tylko w superlatywach, bo… chcemy zarabiać dużo pieniążków.

Takie są fakty

Sprzedawane na ulicach flakony miały wydrukowaną cenę na opakowaniu - 99 zł. Firma kupowała je za... 2,50 zł. Sprzedawała - po promocyjnej cenie: 20 zł. Akwizytor (bądź justman, brzmi dużo milej dla ucha) na jednej sprzedanej sztuce zarabiał (w zależności od tego, jak dużo sprzedał towaru) od 4,50 do 6,50 zł.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Agata Pańczyk

Artykuły (86) Galerie (12) Średnia ocen (4.71)

Wiek: 24 | Miejscowość: Zabrze / Częstochowa | Kraj: Polska

O mnie: Literki to moja pasja. Kocham je składać, układać i przekładać - tzn. czytać co tylko wpadnie w ręce, pisać ciekawie i grać w scrabble.

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 10

Sortuj komentarze:

Szczera - z sumieniem 17.11.2010 17:07

Ocena:

Dokładnie tak jest!!!Just!!Na przywitanie itd...
własnie zrezygnowałam gdy się dopatrzyłam porzadnie o co chodzi...dokładanie jest tak jak piszecie!!

Komentarz został ukrytyrozwiń

Łukasz Zawadzki 13.09.2008 17:09

Ocena:

U mnie pod Rossman-em takie stoją panienki. Standardowy tekst "Cześć, jesteśćie z Warszawy?" no i jadą dalej z tematem że to tylko ankieta i nic nie trzeba kupywać. Psika Ci perfumki wątpliwej jakości na nadgarstek i pyta: "Czy podoba się Panu ten zapach?", "Czy kupił by Pan te perfumy za 150z?ł" itd. w między czasie zaznacza coś na kartce. Później mówi że dane perfumy trafią do sklepów dopiero za miesiąc i ma dla Ciebie promocję "Za 70zł są Pańskie!". Odpowiedź brzmi NIE, "No dobrze to za 50zł!"... Jelenie występują podobnie jak żubry... w lesie? O nie! Jest ich bardzo wielu :l

Komentarz został ukrytyrozwiń

Agata Pańczyk 13.09.2008 00:01

Ocena:

Mnie najbardziej denerwowała tam taka praktyka - jakoś mi umknęło przy pisaniu tekstu - jak wychodziliśmy na miasto, to przybijaliśmy sobie "piątki." Na mieście, jak mijałam się z innymi justmenami, mówiliśmy, że udało nam się komuś wcisnąć kolejnego "seta" (znaczy zestaw dwóch flakonów) - to samo.

Najlepsi w sprzedaży za tydzień zarobią z 1000 zł, +oczywiście te motywacyjne premie (szef rano wymyśla, i mówi: (np.) "Dziś jest dzień pusta torba" I jak sprzedaż wszystko, co bierzesz (doświadczeni biorą 40 sztuk, początkujący, i ci, którym sprzedaż nie idzie - 16) to masz 20 zł premi. Inni, którzy nie potrafią tego wcisnąć ludziom, z trudem ten 1000 zł zarobią w miesięc (6 dni pracy w tygodniu, po kilkanaście godzin. No i jeszcze samemu trzeba sobie dojazdy opłacić np. do Wisły czy do Bielska)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Marcin Romanowicz 12.09.2008 14:23

Ocena:

(+) tekst bardzo mnie zainteresował i z pewnością zainteresuje wiele osób. brawo :)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Katarzyna Pucek 12.09.2008 13:33

Ocena:

ja byłam w podobnej firmie m-c... zarobiłam tyle, co na bilet miesięczny i szamę na mieście, a co siętam wyprawiało... dzwonki, nozorożce... śpewanie s\dziwnych pisenek motywujacych... (gdy wchodziliśmy do pokoju, trzeba było osobom z najlepszymi wynikami śpiewać intonowane: je.nij go, je.nij go... moze w końcu nam pokarzesz, jak się robi to...) wchodząc na salę, na poczekalni było pełno kandydatów na kolejnych frajer ów - wychodząc - żywego ducha... ale niektórzy zarabiali po 3-4 tys. ... czułam się jak w sekcie a patrzac na dziwolągow zastanawiałam - czy to ja ćpałam czy oni...

Komentarz został ukrytyrozwiń

Marek Bonarski 12.09.2008 06:43

Ocena:

Komentarz został ukrytyrozwiń

Marek Bonarski 12.09.2008 06:42

Ocena:

tekst szczery do bólu. Człowiek dla kasy potrafi zrobić drugiemu niejedno świństwo. Wszystko pewnie na granicy prawa, nikt nikomu nie zabrania kupić tanio i sprzedać drogo...

Komentarz został ukrytyrozwiń

Ira Kasprzak 11.09.2008 21:57

Ocena:

+ za prawdę o kłamstwie, a przecież nie musiałaś Pani Agato.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Urszula Agata Marczewska 11.09.2008 20:08

Ocena:

Eeeh. No tak. W Krakowie kilkakrotnie byłam zaczepiana przez osoby sprzedające w ten sposob perfumy. "Na szczescie" perfumy to jeden z dwóch babskich produktów, na które wydaję więcej niż powinnam. Zapachy proponowane przez panią sprzedającą zalatywały mi po prostu spirytusem (jak większość b. tanich "perfum"). Plus za informujący o zjawisku tekst. Już chyba lepiej popracować jako kelnerka, nie?:)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Damian Ogrodnik 11.09.2008 18:34

Ocena:

"+" Świetnie, że piszesz o "wspaniałych" firmach, które oszukują nie tylko swoich klientów ale i pracowników! Mnie martwi nie tyle fakt, że takie firmy istnieją ale to, że nic się z tym nie robi. Pozdrawiam

Komentarz został ukrytyrozwiń