Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

19631 miejsce

"Okrzyki pogromowe". Szkice z antropologii historycznej Polski - recenzja

Tematyka stosunków polsko-żydowskich w ciągu kilku lat w okresie II wojny światowej i tuż po niej, to temat niezwykle skomplikowany i zarazem ciekawy. Z nieukrywaną ciekawością sięgnąłem po pozycję, która porusza tak dramatyczną kwestię.

 / Fot. fot.Materiał promocyjny Wydawnictwa Czarne„Okrzyki pogromowe” to książka, w której autorka ukazuje naszą historię w ujęciu antropologicznym. To trudne, ale bardzo obiektywne podejście powoduje, że czytelnik ma możliwość wyciągania własnych wniosków z przedstawionych tutaj zapisków.

Tematyka ukazana na łamach tego dzieła, to stosunki chrześcijańsko-żydowskie w Polsce w okresie kilku zaledwie lat (1939–1946). Książka stanowi bardzo ważny obraz dla naszej historii, gdyż temat jest nie tylko wciąż aktualny, ale i ciągle kontrowersyjny. Ukazane tutaj sprawy są w naszej przestrzeni historycznej najczęściej przemilczane lub ukrywane. Być może i dlatego, że Polacy, jako naród są bardzo przeczuleni na swoim punkcie i opiniach o nas samych.

Szczycimy się walką z niemieckim okupantem, gloryfikując kombatantów, gdy nagle okazuje się, że nawet polskie podziemie nie jest wolne od wad. Takiej wnikliwej analizy wydarzeń na Kielecczyźnie i ościennych terenach dokonuje właśnie Joanna Tokarska-Bakir.

Wolumin wyjaśnia dość dokładnie skąd w naszym społeczeństwie tyle nienawiści do narodu żydowskiego, jak również i to, dlaczego powojenni Żydzi określani byli przydomkiem „żydokomuny”. Jednak przedstawione zapiski pozwalają także na wyciągnięcie samodzielnych wniosków i ich własną interpretację.

Liczne przykłady dysonansu między społeczeństwem polskim i żydowskim poparte są zapiskami mniej lub bardziej formalnymi. Oto na łamach książki czytamy o pogromie kieleckim:

W roku 2008 w zbiorze źródeł do pogromu kieleckiego Arnon Rubin opublikował szkic Notatek do raportu, zapisanych ręką nieznanego oficera MBP. Zanotowano w nim okrzyki, jakie padały ze strony tłumu, zanim wtargnął on do schroniska: "Tam zamordowali dwanaście dzieci naszych!"; "Wy parszywe Żydy, wyście Jezusa Chrystusa na Golgotę prowadzili, teraz was nauczymy!". Te dwa okrzyki tworzą coś w rodzaju skróconego sylogizmu, jako że zgodnie z legendą o krwi sposób zadawania śmierci porywanym dzieciom miał być powtórzeniem męki Chrystusa.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (2):

Sortuj komentarze:

Dziękuje Piotrku. Książka jest naprawdę fascynująca, chociaż czyta się ją dość trudno. Ale warto.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Okresu, jakże wstydliwego dla nas Polaków o którym należy mówić. "Żydokomuna" powojenna, to nic innego, jak hitlerowski odpowiednik "Żydobolszewizmu", wprowadzonego w III Rzeszy dla unicestwienia narodu żydowskiego. Z pewnością sięgnę po książkę. Pozdrawiam.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2016 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.