Oksy-biodegradacja wywołuje emocje

Dodał(a): Agnieszka Knapik
2010-02-15 11:30
Odsłon: 971
Komentarzy: 0

Tagi:

Obecnie toczy się spór między dwiema grupami interesów o zasadność stosowania oksy-biodegradowalnych tworzyw sztucznych. Argumentów przeciw jest wiele, jednak żaden nie jest w stanie podważyć ich pozytywnego wpływu na środowisko naturalne.

Niemiecka organizacja European Bioplastics oraz brytyjskie stowarzyszenie Oxo-Biodegradable Plastics Association toczą spór od połowy 2009 roku. European Bioplastics zrzesza producentów biopochodnych lub biodegradowalnych tworzyw sztucznych. Brytyjskie stowarzyszenie jednoczy wytwórców oksy-biodegradowalnego plastiku.

Konflikt dotyczy niespełnienia normy przez oksy-biodegradowalne tworzywa sztuczne. Zagrożona utratą zysków grupa producentów opakowań biopochodnych wysuwa argumenty przeciw oksy-biodegradacji. Niemiecka strona jako jedyna podkreśla wagę dostosowania plastiku do europejskiej normy EN 13432. Brytyjskie stowarzyszenie w odpowiedzi udowadnia skuteczność oksy-biodegradacji w świetle amerykańskiej normy ASTM D6954-04 (standardu Amerykańskiego Stowarzyszenia Badań i Materiałów, opisującego wymagania konieczne do spełnienia przez tworzywa oksy-biodegradowalne).

Europejska norma powstała, gdy technologia oksy-biodegradacji nie była jeszcze dostępna. Opisuje ona proces sztucznego kompostowania w specjalnie do tego przystosowanych kompostowniach przemysłowych, a nie biodegradację w środowisku naturalnym. Europejskie prawo nie jest jeszcze przystosowane by definiować oksy-biodegradację - technologię skutecznie wspierającą systemy recyklingu na świecie. Aktualnie trwają prace nad ustawodawstwem w tej kwestii.

Polskie realia jako przykład

W Polsce oksy-biodegradacja jest negowana przez jedną z instytucji certyfikujących - COBRO (Centralny Ośrodek Badawczo - Rozwojowy Opakowań, zajmujący się między innymi ekspertyzami i certyfikacją opakowań). Głównym zarzutem jest niespełnienie normy EN13432. Innym argumentem przeciwko oksy-biodegradacji jest założenie, że konsumenci mając świadomość degradacji produktów zaczną wyrzucać je bezpośrednio do środowiska, zamiast stosować się do założeń recyklingu. Trudno zrozumieć ten argument w debacie nad skutecznością technologii, ponieważ segregowanie odpadów i wyrzucanie ich do miejsc do tego przeznaczonych to raczej kwestia świadomości ekologicznej oraz kultury osobistej, a nie technologii. Biorąc pod uwagę niski poziom recyklingu w Polsce, oksy-biodegradacja jest korzystnym rozwiązaniem, ponieważ tworzywa te mogą być poddane recyklingowi, a w przypadku gdy trafią na wysypisko ulegną degradacji pod wpływem czynników naturalnych. Technologia oksy-biodegradacji została potwierdzona naukowo przez polski Instytut Technologii Polimerów i Barwników Politechniki Łódzkiej. Nie ma więc powodów, by uznać tę technologię za nieskuteczną.

Błędy w nazewnictwie

Obecne w sklepach kompostowalne torby na zakupy często opisywane są niestety jako biodegradowane. Ten opis wprowadza konsumentów w błąd. Gdy trafią one na wysypisko będą zachowywać się jak „zwykłe” odpady z tworzyw sztucznych. Nie rozłożą się pod wpływem czynników naturalnych, a zakopane pod stertą innych odpadów wydzielać będą szkodliwy dla środowiska metan. Prawidłowe opisy dla tworzyw biodegradowalnych powinny informować o tym, że rozkładowi ulęgają jedynie w przemysłowej kompostowni. Opisy tworzyw oksy-biodegradowalnych informują o przyspieszonym rozkładzie w środowisku naturalnym i zachęcają do recyklingu materiałowego.

Zobacz także: