Opowiadanie zainspirowane Biblią

Dodał(a): Agnieszka Wojewoda
2008-05-18 09:57
Odsłon: 9519
Komentarzy: 123

Tagi:

Obnażona, czekałam, by dowódca mógł wepchnąć dłoń głęboko, aż ból wybuchnie krwią. „Dziewica”, powiedział, mogłam się ubrać. Ja tak, ale nie Mazalith, walcząca z mdłościami pierwszej ciąży

Przychodzili co noc... / Fot. A. Wojewoda

8 Rzekli wówczas: «Któreż to z pokoleń izraelskich nie przybyło do Pana w Mispa?» [Stwierdzono, że] oto z Jabesz w Gileadzie nikt nie przybył do obozu na zebranie.
9 Gdy bowiem przeliczono lud, stwierdzono, że nie było tam nikogo z mieszkańców Jabesz w Gileadzie.
10 Zgromadzenie więc wysłało tam dwanaście tysięcy walecznych mężów, nakazując im: «Idźcie, a pobijcie mieszkańców Jabesz w Gileadzie ostrzem miecza, także kobiety i dzieci.
11 W ten sposób postąpicie: Obłożycie klątwą każdego mężczyznę i każdą kobietę, która obcowała z mężczyzną».
12 I znaleźli wśród mieszkańców Jabesz w Gileadzie czterysta młodych dziewic, które nie obcowały z mężczyznami, i przyprowadzili je do obozu w Szilo, znajdującego się w ziemi Kanaan.
13 Następnie całe zgromadzenie wysłało przedstawicieli do synów Beniamina, zebranych na skale Rimmon, aby oznajmili im pokój.
14 Wówczas wrócili Beniaminici i dano im za żony zachowane przy życiu kobiety z Jabesz w Gileadzie, lecz nie było ich dosyć dla wszystkich (Sędziów 21:8-14).

Kiedyś miałam imię.

Pasożyt w moim brzuchu porusza się. Czekam. Moja matka, ojciec i bracia. Leżeli, a ja obnażona czekałam, by dowódca mógł wepchnąć dłoń głęboko, aż ból wybuchnie krwią. „Dziewica”, powiedział, mogłam się ubrać. Ja i inne, ale nie Mazalith, walcząca z mdłościami pierwszej ciąży. Widziałam, jak klęczy.

Potem i jej ciało rzucono na stertę, a mnie, związaną i oszołomioną, powleczono do Szilo.Tam czekał on, obcy i nienawistny. Jeszcze tego samego dnia położył się na mnie. Gdy skończył, umarłam. I nienawidziłam.

Myślałam, że poczuję ulgę... / Fot. A. Wojewoda

Tak było co noc, a potem przychodzili do mnie Oni. Matka, brat z wielką raną zamiast twarzy, siostra Jezebel i jej maleńki synek, i Mazalith. Ojciec zakrywał przede mną gardło, ale ja wiedziałam, że gdyby pochylił głowę nieco do przodu, nie mogłaby się utrzymać. Przychodzili, a we mnie zaczął rozwijać się on - pasożyt.

Stoję u bramy miasta... / Fot. A. Wojewoda

Pewnej nocy mój brat podał mi nóż. Przyjęłam go, a gdy Beniaminita już spał, przypomniałam sobie, jak ojciec zabijał jagnię. Wybrałam miejsce, nacisnęłam z całej siły, przesunęłam. Myślałam, że poczuję ulgę, a Oni znikną, ale stali się wyraźni jak nigdy. On obudził się, patrzył na mnie. Charczał, a ja widziałam ojca, matkę, brata, siostrę, Mazalith, wszystkich widziałam, rzęzili, przerażeni, a moja suknia nasiąkała krwią.

Stoję u bramy miasta. Wyzwiska. Kamienie w ich dłoniach. Nienawidzę cię, Boże Abrahama Izaaka i Jakuba. Bądź przeklęty. I niech się to wszystko wreszcie skończy.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Agnieszka Wojewoda

Artykuły (35) Galerie (2) Średnia ocen (3.77)

Miejscowość: Słupsk | Kraj: Polska

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (587)

Dodaj do

Komentarze: 123

Sortuj komentarze:

Autor usunął profil 18.05.2008 14:56

Ocena:

Nie, Agnieszka... przykro mi...

Komentarz został ukrytyrozwiń

zofia nowak 18.05.2008 12:53

Ocena:

Własnie ci bogowie plemienni zawsze robili taka krwawa kaszanę im podporządkowanym. Dzis bog Izraela juz chce byc bogiem uniwersalnym, tez mu to za dobrze nie wychodzi, co chwila wybucha jadowity seperatyzm z roznych radyjek maryjnych. Wiadomo, ze pisze o ludziach, bo ci bogowie opetani osobista odrebnoscią, mam nadzieje, raz na zawsze umra, zeby nie umierali za nich ludzie.

Komentarz został ukrytyrozwiń