Hip-hopomania wydaje się powoli mijać. Jeszcze rok temu, hip-hop był wszędzie. Reklamy lodów, gum do żucia czy nawet zakładów lotto były ozdobione rapowopodobną rymowanką. Proste: rap jest w modzie. Każdy kto był świadom i miał trochę oleju w głowie chciał zarobić. Rap przyciągał rzesze dzieciaków, które chłonęły wszystko, co rymowało się i mogłoby wydawać się "elo", czyli fajne.

Ty tworzysz, ja tworzę

Szkoda, że to zainteresowanie hip-hopem poszło w złym kierunku. Z dnia na dzień powstawały wytwórnie, które chciały wydawać coraz to "lepszych" raperów. Niestety w tym wypadku było to działanie na ilość a nie na jakość. To właśnie w tym czasie powstało wiele zespołów, które nigdy nie powinny zaistnieć. W modzie było rymować. Na każdy temat i bez reguł - im bardziej obrzucisz kogoś błotem, tym większy rozgłos możesz uzyskać.

"Nie promowałem swoich jointów, kiedy były kiczem" - rymuje Mes z Blefem jako Flexxip. Te słowa powinni wziąć sobie do serca wszyscy wykonawcy. Jeśli sam nie czujesz, że jesteś dobry, nie podawaj swoich wypocin dalej, bo nie ma sensu. Niestety ludzie, a w szczególności wykonawcy, zapomnieli o tym. Ważne było, że jest rytmicznie i chłopaki fajnie machają rękami. Jest dobrze! Sprzeda się!

W ten sposób na światło dzienne wychodziły takie cuda, jak: “HopKids”, “Czikulinka”, “18l”, “Wiśnix”. Jest tego znacznie więcej, ale bez sensu wymieniać i denerwować się na to, co niewarte wspominania. Za komentarz niech posłużą słowa Flexxipa: "Nagra 3 kawałki, o to już jest w studiu, wejście do studia ma być kariery preludium". Czy trzeba cokolwiek dodawać?

Stara szkoła górą

"Oni, gdy słyszą Molestę, czują respekt" – śpiewa Molesta i udowadnia, że “stara gwardia” robi swoje, idąc wyznaczoną sobie drogą. Jak sami mówią – wrócą, by przywrócić równowagę. Raperzy pokroju chłopaków z Molesty, Tede, Pokahontaz, Pezet - wszyscy zgodnie od jakiegoś czasu starają się pokazać słuchaczom, że prawdziwy rap nie umarł, że można znaleźć w Polsce coś bardziej ambitnego niż kawałki o miłości Verby, czy komercyjne wycie Meza z Mieczem. To już się dzieje. Rapowy kicz zbierze chłostę, choć przecież nie uda się pozbyć wszystkich marnych zespołów. Ale rap w Polsce się odrodzi, bo słuchać go będą tylko ci, którym na rapie zależy.

W młodości siła

Mes, Ciech, Kociołek, czyli młoda krew w rapie. Oni wiedzą, o co chodzi w tym wszystkim. Typ Mes już zaistniał na dobre, a jego solowa płyta Alkopoligamia zebrała bardzo dobre recenzje w środowisku. Ci ludzie wnoszą na polską scenę powiew świeżości. Nie są zamknięci, zaszufladkowani przez ludzi, mogą zrobić coś, czego ludzie się nie spodziewają. Nasza ojczyzna posiada wielu dobrych raperów. W internecie można znaleźć przykłady twórczości wielu ludzi, którzy niejednokrotnie posiadają większy potencjał niż gwiazdy. Reno, Ramona, Jimson - ogrom ludzi nie słyszał jeszcze o nich, a to być może przyszłość rapu w Polsce.

Wierzę, że robią to dla siebie

Jedyne, co cieszy to fakt, iż boom na hip-hop w Polsce minął. Zostali przy tej muzyce ludzie, którzy robią to, bo chcą robić muzykę dla siebie. Patrzą nie przez pryzmat pieniędzy, ale przez pryzmat siebie. To daje nadzieję, że produkcje a zarazem cała scena podniesie się i da nam kogoś pokroju Tede. Wiadomo, że po nim można się wszystkiego spodziewać, ale czekamy na raperów z taką charyzmą, jaką posiadali gracze starszej daty.