Ożywiamy tatarskie legendy

Dodał(a): Klaudia Sowiak
2008-10-01 20:45
Odsłon: 7327
Komentarzy: 7

Tagi:

Każdy z nas na pewno niejednokrotnie czytał lub słyszał o ludzie tatarskim. Czy pozostał on już tylko na kartach książek? Nie, Tatarzy wciąż żyją wśród nas.

Chata tatarska z 1875 roku / Fot. Klaudia Sowiak

Podczas zwiedzania Radomska dosyć szybko możemy dotrzeć do małej dzielnicy miasta - Stobiecka Miejskiego. Dosyć głośno było o tym miejscu w wakacje, gdy media ogłaszały jakie spustoszenia spowodowała trąba powietrzna w województwie łódzkim. Częściowemu zniszczeniu uległa również ostatnia chata z tatarskich zabudowań znajdujących się w tej wiosce.

Na mocy traktatu Leszka Czarnego, w 1266 roku Stobiecko stało się wsią podlegającą władzy Radomska. Według podań, w wiosce zamieszkali jeńcy tatarscy, o czym świadczy również nazwa miejscowości - sto biesów (oznacza to stu jeńców, których miał przyprowadzić do wioski pewien rycerz). Mieszkańców uważano za grupę bardzo nieufną, zawierali oni związki tylko z innymi ludźmi zamieszkującymi ich miejscowość. Czy są to jednak wystarczające dowody na zamieszkiwanie potomków Tatarów w Stobiecku Miejskim?

Do dnia dzisiejszego ludzi zamieszkujących wioskę nazywa się Tatarami. Historycy twierdzą, że wzięło się to od uprawy kaszy tatarki na tych terenach. Mieszkańcy Stobiecka orali pola na kształt półksiężyca, posiadali chałupy budowane na wzór "tatarski" oraz mieli płaskie nosy (według legendy ojcowie uderzali synów wałkiem w nos i wskazywali gdzie mają jechać sprzedawać kaszę).

Ludzie zamieszkujący wioskę traktują te opowieści jako obraźliwe. Mówią, że są katolikami (świadczy o tym kościół św. Rocha z 1502 roku) oraz dementują pogłoski o ich "izolowaniu się". Niektórzy przyjezdni twierdzili, iż znajdując się w Stobiecku Miejskim i słuchając rozmów miejscowych, czasami nie mogli zrozumieć niewyraźnej mowy tutejszych. Historycy uważają to za słaby argument.

Ostatnia trąba powietrzna dokonała dużych zniszczeń / Fot. Klaudia Sowiak

Zastanawia ich jednak "tatarska" zabudowa, która powstała we wsi w XIX wieku. Do dnia dzisiejszego pozostała tylko jedna chata, która uległa częściowemu zniszczeniu. Domy Tatarów miały cechy budynków obronnych, posiadały małe okna i były budowane z solidnych drewnianych bali. Słomiane dachy były nieprzemakalne. Kilka lat temu, spacerując po Stobiecku można było podczas deszczu przejść całą ulicę pod takimi okapami i pozostać suchym.

O ile mamy wątpliwości co do istnienia potomków Tatarów w powiecie radomszczańskim, to w Polsce ta grupa etniczna nadal zamieszkuje Gdańsk, Białystok, Warszawę i Gorzów Wielkopolski. Powstały również dwie organizacje (Związek Tatarów Rzeczypospolitej Polskiej oraz Muzułmański Związek Religijny), których celem jest odnowienie ideologii etnicznej tego narodu.

Zobacz także: