Państwo podziemia - część pierwsza

Dodał(a): Dariusz Michorczyk
2010-02-04 10:25
Odsłon: 6416
Komentarzy: 2

Tagi:

Obrazy krainy zmarłych, to jeden z licznych wspólnych mianowników w mitologiach starożytnego świata. Zadziwiające są podobieństwa w mitologiach ludów żyjących w izolacji geograficznej. Czy to przypadek?

Piekło / Fot. http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Hortus_Deliciarum_-_Hell.jpg

W poprzednim artykule przedstawiałem mity opisujące globalny potop. W niniejszym artykule zajmę się, szeroko występującym w mitologiach, motywem państwa podziemia.

W wierzeniach starożytnych ludów bardzo często obok podziału historii świata na kolejno następujące po sobie cykliczne epoki, pojawia się także podział przestrzenny, który stanowi istotny składnik myśli starożytnych. Strony świata dzielono na cztery lub na pięć części z centralnym punktem środka. Z poszczególnymi regionami łączyły się określone bóstwa, nazwy, barwy, ciała niebieskie a nawet zwierzęta (zaciekawiło mnie użycie dokładnie tych samych kolorów przy podziale świata na części, aczkolwiek przypisując im inne strony, w zupełnie obcych sobie kulturach starożytnych Chin i Azteków ). W starożytnej wizji świata oprócz poziomego podziału występował również podział pionowy. Różnie wyglądało to u różnych kultur, jednak najczęściej świat dzielił się na sferyczne niebo (składające się z kilku poziomów), ziemię oraz świat podziemny.

Świat podziemny najczęściej był utożsamiany z krainą zmarłych lub lokalizowano ją w jednej z części podziemnego świata, który podobnie jak niebo dzielono na kilka poziomów. W Mezopotamii poniżej ziemi i jej wód znajdowała się druga przestrzeń kosmiczna zwana „wielką krainą w dole”. W tej krainie Sumerowie umieścili swoja krainę zmarłych.

Przestrzeń podziemna nosiła nazwę Kur, dosłownie „obca kraina”. Była to siedziba potężnych złych mocy, które w mitologii personifikował potwór Kur. Ten sam potwór uprowadził do swojego królestwa boginię Ereszkigal, która już na zawsze została w podziemnej krainie, władając nią u boku swego męża Nergala. Do podziemi prowadził specjalny otwór. Następnie w towarzystwie przewoźnika należało przebyć rzekę „pożerającą człowieka” (najprawdopodobniej pierwowzór późniejszego Styksu i Charona ).

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Dariusz Michorczyk

Artykuły (22) Galerie (4) Średnia ocen (4.40)

Miejscowość: Wrocław | Kraj: Polska

O mnie: Nauka zrobiła z nas Bogów zanim staliśmy się godni być ludźmi.

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (372)
Najwyżej oceniane (561)

Dodaj do

Komentarze: 2

Sortuj komentarze:

A S 14.06.2010 14:11

Ocena:

A ja bym chciała wiedzieć dlaczego w tekście widnieje portret Akashy królowej wampirów z książki Anne Rice? Jakoś nie przypominam sobie takiej postaci w żadnej z istniejących mitologii.

Komentarz został ukrytyrozwiń