Tuż przed ostatnimi wyborami powstała Partia Kobiet. Inicjatorką i twórczynią manifestu programowego jest Manuela Gretkowska. Było to na scenie politycznej zupełnie coś nowego. Organizacja nowego rodzaju, nowe spojrzenie i nowi ludzie. Czysta i żywa idea. Czyste i żywe idealistki. W porównaniu do zdychających organizacji obozów „post” (post - PRL i post – Solidarność) prezentowała się jak jutrzenka.

Istniejące partie polityczne, zmieniające co chwila szyldy z tymi samymi wciąż gębami „na portretach”, ciągnące kraj w przepaść, już dawno temu w głośnej samokrytyce powinny zdać się na łaskę społeczeństwa, któremu zgotowały nie najlepszą przyszłość. Aktywiści z głowami pospanymi popiołem powinni oczekiwać w skrusze na łaskę ludu. To oni bowiem marnotrawiąc możliwości kraju i potencjał ludzi doprowadzają coraz szersze warstwy społeczeństwa do biedy.

Doceniając wysiłek kobiet żal mi, że nie angażują się bardziej w sprawy kraju. Poprzestają jedynie na sprawach związanych z płcią. A sprawa kobiet w tym kraju to sprawa Polski. Bo Polska jest kobietą - to hasło Partii Kobiet. Chciałbym również by było odwrotnie.

Ostatnio duże zaangażowanie i wysiłek został wykonany przez Partię Kobiet na rzecz parytetu. Parytet to nowa w kraju idea, która ma spowodować większy udział kobiet w życiu publicznym kraju. Moim zdaniem nie jest to dobra idea. A szczególnie zła jest dla Partii Kobiet. Partia ta wskazując na zaniedbania (by nie użyć bardziej dosadnych słów) ze strony dotychczas rządzących uważa parytet za idealne panaceum.