Patronat W24: Ars Cameralis i czarowanie rzeczywistości

Dodał(a): Natalia Skoczylas
2011-10-24 16:14
Odsłon: 481
Komentarzy: 0

Tagi:

Dzień po uroczystym otwarciu - wielka legenda niemieckiej sztandarowej dziedziny muzycznej - krautrocka - oraz coś z polskiego podwórka, co zachwyciło Johna Peela.

Pierwszy zespół, o którym mowa, to Faust - podobnie jak romantyczny bohater Goethego, grupa ta dąży do zdrapania warstw oszukujących rzeczywistość i szukania "tajemnicy życia"... a może odwrotnie, poprzez pokrętne, psychodeliczne, mocno artystyczne i abstrakcyjne granie, zaczarowuje ona po raz kolejny rzeczywistość, odbierając nam szansę dotarcia do sedna.

Ci, którym dane było zobaczyć Fausta na żywo, wiedzą, że to nie tylko popis genialnego grania: długich, krętych i mrocznych improwizacji instrumentalnych, psychodelicznych repetycji i prowokacyjnych tekstów. To także artystyczna swoboda, malowanie obrazów na oczach publiczności, naładowane brutalnym erotyzmem zachowania, snopy iskier buchające z różnych niebezpiecznych przyrządów - a więc wyzwanie dla innych zmysłów. Faust to cztery dekady na scenie - panowie wciąż kipią energią i nie nudzą się eksperymentami: ich podstawowy skład to trzech muzyków, Jean-Hervé Péron, Werner "Zappi" Diermaie i Amaury Cambuzat - ale we Wrocławiu wystąpili w towarzystwie węgierskiego folkowego skrzypka i wokalistki-malarki Geraldine Swayne. Od rozpoczęcia nowego millenium nagrali pięć płyt, w tym w kolaboracji z Dalekiem i Nurse with Wound, ba, wrócili nawet do Tony'ego Conrada, z którym ostatnio pracowali na początku lat 70. Pięknie się ich słucha i ogląda - a jeśli uważacie, że w Niemczech poza Tokio Hotel i Rammsteinem trudno o dobre granie, to grubo, grubo się pomyliliście: Faust to jedna z ikon, za którą zaczyna się cały nowy gatunek muzyczny, krautrock, trans i psychodela.