Paulina Jaksim z You Can Dance: - Zatracam się w tańcu

Dodał(a): Katarzyna Supa
2008-10-22 08:31
Odsłon: 10126
Komentarzy: 3

Tagi:

19-letnia Paulina Jaksim to jedna z tancerek złotej szesnastki III edycji programu „You Can Dance”. Od dzieciństwa związana z tańcem. Wyszkowianka, wychowywała się w podwarszawskim Legionowie, mieszka w małej miejscowości o wdzięcznej nazwie Dosin. Studentka warszawskiego AWF, bardzo utalentowana optymistka, która przeczy stereotypowi jakoby sukcesy szły w parze z próżnością.

Skąd u Ciebie zainteresowanie tańcem?
- Niestety, nie wiem skąd biorą się takie rzeczy. To tak jakby zapytać malarza o to skąd wiedział, że trzeba farbami namalować obraz. Tak już jest! Od zawsze taniec był moim życiem i coraz bardziej utwierdzam się w przekonaniu, że tak już zostanie.

Pamiętasz swój pierwszy występ przed większą publicznością?
- Hmm… To zależy o jaką publiczność i jakie okoliczności chodzi. Wydaje mi się, że jako pierwszy większy występ wymienić mogę taniec podczas festynu na rynku w Legionowie, w którym mieszkałam kilka lat. Miałam wtedy osiem lat i razem z koleżankami prezentowałyśmy choreografię własnego autorstwa. A jeżeli chodzi o występ bardziej profesjonalny to miał on miejsce, gdy byłam już w szkole baletowej, miałam 10 lat i tańczyłam na dużej scenie w Teatrze Wielkim w Warszawie w balecie Zofii Rudnickiej "La dolce vita".

A co daje Ci taniec?
- Wow niezłe pytanie! Taniec daje mi wszystko czego potrzeba człowiekowi do spełnienia. Emocje, wysiłek, ciężką pracę nad sobą, masę szczęścia, kiedy trzeba zatracam się w tańcu, kiedy potrzebuje to się odnajduję, mogę wyżyć i zapomnieć o 'bożym świecie".... No i to, że kiedy prezentuje się na scenie, a widz to docenia to widzę wtedy tą iskierkę w jego oczach, a czasem także uznanie drugiego tancerza.

Skąd pomysł na udział w telewizyjnym show?
- Któregoś razu przyjechał do mnie wujek i powiedział, że za tydzień jest casting do programu i jeśli zajdzie taka potrzeba to będzie jeździł ze mną po całej Polsce bylebym tylko się dostała. Wiec co innego miałam zrobić? Nie mogłam go zawieść! Dostałam się.

A dlaczego dopiero III edycja? Chęć bycia perfekcyjnie przygotowaną?
- Wzięłam udział w castingu do II edycji, ale nie przeszłam nawet etapu pre-castingu. Z perspektywy czasu uważam, że bardzo dobrze się stało. Na spokojnie skończyłam szkołę, przygotowałam się do matury i dostałam się na studia. Gdybym wcześniej się dostała podejrzewam, że do tej pory miałabym wiele niedokończonych spraw. Po prostu wydaje mi się, że wtedy to nie był jeszcze mój czas.