Pęknięte z żalu serce. Cz. 3

Dodał(a): Andrzej Skulski
2010-08-08 19:25
Odsłon: 3943
Komentarzy: 2

Tagi:

Jest decyzja Sądu Okręgowego w sprawie Krzysztofa, skazanego w kwietniu na przymusowe leczenie psychiatryczne. „Zdaje się, że to wierzchołek góry lodowej, który nadal może spędzać nam sen z powiek” – mówi matka.

Prawda tutaj jest bardzo przykra, że osoby pozbawione wolności, takie do których należał też Krzysztof, to kategoria, która o swoje prawa się nie upomni, bo nie posiada takiej możliwości. Dlatego w dobie społeczeństwa obywatelskiego, opartego na zasadach wolności, demokracji i ochronie praw człowieka, potrzeba większego zainteresowania i wzmożonej kontroli ze strony Biura RPO, organizacji pozarządowych i naturalnie rzetelnej, a nie tylko iluzorycznej kontroli sądowej, jest konieczna. Uważam że, każdy „potencjalny wariat” (tak, jak podejrzany) powinien mieć też prawo do obrony i sprawiedliwego rozstrzygnięcia sprawy – w myśl współczesnych standardów rzetelnego procesu. Ponieważ stosuje się tutaj najbardziej drastyczny środek bezterminowego pozbawienia wolności, łącznie z przymusowym stosowaniem środków psychotropowych, nie chodzi tutaj tylko o samą kontrolę legalności decyzji „o umieszczeniu” i przyznanie określonych gwarancji proceduralnych, ale też o kontrolę przestrzegania praw oraz warunków, w jakich przebywają pacjenci.

Co więcej widzę też potrzebę większej edukacji prawniczej personelu medycznego w szpitalach psychiatrycznych oraz edukacji z zakresu psychiatrii, psychologii sądowej oraz międzynarodowej ochrony praw człowieka sędziów, adwokatów i prokuratorów. Albowiem, w takich sprawach może dochodzić do przekroczenia określonej granicy, co w konsekwencji może skutkować kwalifikowaniem danej „terapii” jako tortury, oraz nieludzkie i poniżające traktowanie lub karanie (definicja tortur zob. np. Dokument Zgromadzenia Ogólnego ONZ - A/HRC/13/39, 9.02.2010, (Original: English).

- Najlepszą opcją byłoby dostosowanie się do poglądu Najwyższej Komisarz ONZ, która jasno stwierdza w swoim Raporcie do Zgromadzenia Ogólnego (szczegóły), iż ustawy, pozwalające na przymusowe zatrzymanie, typu „o ochronie zdrowia psychicznego”, są niezgodne z Konwencją Praw Człowieka Osób z Niepełnosprawnością i powinny być zniesione. Parlament polski powinien pilnie ratyfikować tą Konwencję. (List Fundacji Helsińskiej do Premiera RP w tej sprawie.)
- Tak, należałoby poczynić działania, zmierzające do ratyfikacji tej konwencji. Choć podkreślam, sama ratyfikacja nie wystarczy. Albowiem, jak wiadomo z teoretycznego punktu widzenia na przykład ustawa o ochronie zdrowia psychicznego miała chronić zdrowie psychiczne i zapobiegać sytuacjom umieszczania zdrowych osób w zamkniętych zakładach psychiatrycznych. Jednakże z uwagi na brak szczegółowych przepisów wykonawczych (zwłaszcza dotyczących postępowania o umieszczeniu danej osoby po raz pierwszy w szpitalu psychiatrycznym), rzetelnej kontroli sądowej i często brak znajomości uregulowań prawnych przez personel medyczny, „w domach bez klamek’ dochodzi to nadużyć (por. też program p. E. Jaworowicz „Dom bez klamek” – 16 czerwca 2010 r.)

- I ostatnie pytanie: czy możesz zdradzić Czytelnikom, jak miewa się obecnie Krzysztof?
- Krzysztof jest jeszcze przygnębiony. Obawia się bardzo o swoje dalsze życie. Ma jednak nadzieję, że powróci do domu i zaliczy chociaż część ćwiczeń, przystąpi do egzaminów. Przygotowuje się na wrzesień. Po za tym, praktyka zawodowa w kancelarii adwokackiej w Brukseli daje mu dużo satysfakcji. Zdał sobie także sprawę, jak łatwo można każdego człowieka zniszczyć.
- Dziękuję za wypowiedź.

Wypowiedź autoryzowana

« poprzednia
1
...
3
4
5

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Andrzej Skulski

Artykuły (33) Galerie (0) Średnia ocen (4.73)

Wiek: 50 | Miejscowość: Berlin | Kraj: Niemcy

O mnie: Psychiatria. Niby wszyscy wiemy, czym jest, ale... "Normalny" człowiek rzadko zastanawia sie, co dzieje się za murami klinik psychiatrycznych i kim są ci, o których utarło się mówić "wariaci". O specyfice psychiatrii, o jej praktykach i braku... więcej

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (579)

Dodaj do

Komentarze: 2

Sortuj komentarze:

Irena Wilk 15.01.2011 19:19

Ocena:

114

Silniejszy , będzie górował nad słabszym. To okrutne!.
Z obawę przed ludźmi się przyznaję że poznałam, prawdę za drzwiami bez klamek. Nie była tak straszna jak to opisuje Andrzej, warto się temu przyglądać i przeciwdziałać. Bohater materiału miał wsparcie babci, mamy. A jak wygląda prawda, kiedy tego wsparcia nie ma się wśród najbliższych, kiedy mąż wykrzykuje : Zobaczysz że tak ci załatwię , ze do końca życia cie stamtąd nie wypuszczą. Przykre a zarazem prawdziwe. Doświadczyłam tego na własnej skórze. Leczący lekarz doprowadził lekami do totalnego omamienia, gdzie panował strach, obawa, lęk przed każdym człowiekiem i każdą sytuacją. Człowiek potrafi być okrutny. Na moje szczęście w szpitalach, a pobytów było niestety kilka, lekarze pomogli.
Dzisiaj czytając ten artykuł , już tak śmiał bym się nie poddała leczeniu.
Moja historia, nie będę jej tutaj opisywała. Skończyła się tym ze po 20 latach od chwili trafienia do psychiatry, nie biorę żadnego leku. Wszystko odchodzi w niepamięć. Im mniej ludzi o tym wie, tym lepiej, bo inaczej by człowieka zaszczuli.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Piotr Skóra 20.10.2010 20:17

Ocena:

100

Przede wszystkim psychiatrzy w Polsce są traktowani jak jakieś świente krowy szczególnie przez sądy. Opinie wydawane przez nich opierane są na domysłach i zwykłych bredniach , nie potwierdzonych żadnymi faktami (zarzuty są np. objawami rzekomej choroby) i inne niedorzeczności. Sądy zazwyczaj traktują te opinie ,choć były by nawet najbardziej nieprawdopodobne, bez żadnego krytycyzmu! Prowadzi to do nadużyć i łamania podstawowych praw człowieka. Prawo powinno ograniczyć wpływy sądów do decydowaniu o tzw. leczeniu. Dać możliwość do samostanowienia podejrzanego o sobie, o swoim zdrowiu i w ten sposób ograniczyć wpływ psychiatrów na niszczenie ludzi w ten sposób w tym kraju!!!

Komentarz został ukrytyrozwiń