Wiadomości24 > Moje Trzy Grosze > Hyde Park > Pies staruszek

Pozycja materiału w rankingach:

#54862 wg odsłon (miesięczny)

54862 miejsce

Dział: Hyde Park

Ocena: 45pkt

Oceń:

Pies staruszek

Dodał(a): Aneta Czochara
2010-12-14 16:34
Odsłon: 1561
Komentarzy: 4

Tagi:

Pies pani Zofii ma skończone 17 lat. Niedługo będzie obchodził swoją 18-stkę - śmieje się Pani Zofia.

Pies Puszek ma 17 lat / Fot. Aneta Czochara

Piesek wabi się Puszek. To cudowny czas spędzony z nim. Zna nasze wszystkie wzloty i upadki, wszystkie tajemnice, daje nam niesłychanie dużo miłości - mówi opiekunka pieska ze łzami w oczach. Piesek już słabo widzi, mało słyszy i z każdym dniem opada z sił, ale nadal jest przyjacielem rodziny. Pięknie jest posłuchać, że piesek na każde wakacje jechał z rodziną pociągiem, autobusem, czy też samochodem. Niekiedy zapakowany w torbę, aby kierowca nie miał nic przeciwko. Nigdy nie przyszło im do głowy oddać, czy zostawić psa po to, aby spędzić wakacje bez niego. Wychował sie z nimi i z nimi też spędza swoją starość. Niesamowity jest fakt, jak bardzo wielka przyjaźń i miłość może łączyć ludzi ze zwierzętami.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Aneta Czochara

Artykuły (21) Galerie (0) Średnia ocen (4.63)

Miejscowość: Lublin | Kraj: Polska

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (1297)

Dodaj do

Komentarze: 4

Sortuj komentarze:

Aneta Czochara 28.12.2010 15:05

Ocena:

27 grudnia 2010r bohater tekstu-Puszek, został uśpiony, gdyż starośc dawała o sobie znać. By nie pozwolić mu cierpieć została podjęta ta trudna decyzja, po której został ból i tęsknota.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Stefania Najsarek 14.12.2010 17:35

Ocena:

Miłość do zwierząt, ubogaca człowieka - w to nie wątpię.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Isabella Degen 14.12.2010 17:12

Ocena:

To też jest milość, choć wiele osób nie rozumie tego, bo nigdy nie miały swoich zwierząt.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Mirek Suchodolski 14.12.2010 16:48

Ocena:

Psa nigdy nie miałem, miałem przez 9 lat papużkę falistą i też była jak członek rodziny, dziób władała do mojej kawy z mlekiem i do mojego talerza, co dziennie latała po mieszkaniu, siadała na moim ramieniu, a jak rozwiązywałem krzyżówki to na długopisie, trochę mówiła i podawała "łapkę" jak pies ale obcych dzióbała, gwizdaliśmy do siebie czasami godzinami, a jak zdechła to ciężko było się przyzwyczaić do pustej klatki i ciszy w domu. Wyobrażam sobie tą kobietę i co przeżywa jak jej pupil się starzeje.

Komentarz został ukrytyrozwiń