Piosenki z przekazem - odcinek 4: Dire Straits "Brothers in Arms"

Dodał(a): Tomasz Brusik
2011-09-05 22:07
Odsłon: 1084
Komentarzy: 0

Tagi:

Monolog doświadczonego wojną żołnierza. Mówi się o tej piosence, że to najbardziej antywojenny utwór, jaki kiedykolwiek powstał.

Do ułożenia tekstu przyczyniły się doświadczenia ojca Marka Knopflera, który był ochotnikiem w izraelskiej armii. Sam Mark urodził się w Szkocji, 4 lata po zakończeniu II wojny światowej. Nie był więc w stanie doświadczyć tego, o czym tak przejmująco śpiewa żołnierz z jego piosenki.

"Brothers in Arms" zaczyna się od wspomnienia domu, jako miejsca, o którym myśl utrzymuje przy życiu każdego żołnierza. Podmiot zdaje sobie jednak sprawę, że teraz jego domem są tonące we mgle szczyty. Jego prawdziwy dom znajduje się gdzieś w dolinie, jest głęboko w nim. Jednocześnie jest przekonany, że pewnego dnia wszyscy powrócą do swych domów. Używa tutaj słówka "you", a więc "wy powrócicie", a nie "we", które wskazywałoby na to, że "my powrócimy". Być może, żołnierz mówiący w tekście, został śmiertelnie raniony i jest to jego ostateczny rachunek sumienia z całej wojny. Póki co, wszyscy mogą jednak zapomnieć o dolinach, bo przed nimi jedynie trudne szczyty do zdobycia. Zwrotka numer jeden, kończy się pierwszym użyciem zwrotu "brothers in arms" (towarzysze broni). Żołnierz jest przekonany, że mimo tylu wspólnych przeżyć, wspólnych przyjaźni na śmierć i życie, po powrocie do swych rodzin, nikt nie zatęskni za swymi towarzyszami broni.

Druga zwrotka to przejmujące wyznanie lojalności. Towarzysze broni, o których mowa była wcześniej, okazali się najlepszymi i najwierniejszymi przyjaciółmi. Nie odeszli mimo pola zniszczenia ("fields of destruction") i próby ognia ("baptism of fire"). Na koniec pada wyznanie "You did not desert me, my brothers in arms" (Wy nie odeszliście nigdy, moi towarzysze broni).