Po tej i tamtej stronie

W czasie kampanii wyborczej J.Kaczyński jawił się wyborcom jako zrównoważony polityk, ukrywał emocje, nie stosował wojennej retoryki. Był inny niż zwykle. Budził współczucie i respekt. Dzięki temu zyskał wielu zwolenników i wyborców.

Co się stało, że po wyborach zmienia swój image? Może stało się to pod wpływem wzrastającej agresji oponentów politycznych, może zawód sprawili mu wyborcy, może już dłużej nie mógł skrywać emocji, a może zwyczajnie w świecie inne wartości stały się dla niego priorytetami. Może czuje, że rządzenie krajem już nie jest takie ważne, może rządząca partia przestała być dla niego politycznym przeciwnikiem? Wiele mogłoby być tego "może". Taka zmiana to prosta droga do utraty wiarygodności, którą później trudno będzie odbudować.

Ale też trudno nie rozumieć takiego zachowania. Przeciwko niemu PO wysuwa brutalne zarzuty, ośmiesza i poniża jego i jego najbliższych. Nie pozostaje im dłużny. Kiedy pyta o smoleńską tragedię staje się wrogiem numer jeden, choć ma do tego prawo jako człowiek, obywatel , polityk. Oskarżano go o niegodziwość, kiedy chwalił "komunistyczny patriotyzm" Gierka. Nie wszyscy zrozumieli intencje tej wypowiedzi. Nie można też dziwić się jego emocjonalnym reakcjom na niesprawiedliwe, nienawistne ataki ze strony większości mediów i publicystów. Warto jednak pamiętać, że J.Kaczyński jest i będzie politykiem "z pierwszej linii frontu".

PiS jest partią opozycyjną, nie rządzi i nie ma w tej chwili znaczącego wpływu na to co dzieje się w kraju. Zatem bezsensowne jest zbytnie zainteresowanie wewnętrznymi sprawami tej partii. Może to kolejny temat zastępczy? Jeżeli PiS wybrało strategię rozdmuchiwania konfliktów to może stracić całkowicie swoje polityczne znaczenie. Szkoda, bo w państwie zdominowanym przez jedną opcję, opozycja powinna być skonsolidowana i silna. Historia dostarczyła nam już wielu takich przykładów. Opozycja powinna posiadać zaplecze w strukturach państwa, w środowiskach intelektualnych i biznesowych.

Pozbawiona takich elementów ma słabe, a właściwie żadne szanse na kontrolowanie rządzących i żadne na przejęcie władzy. O tym nie może zapomnieć J. Kaczyński i jego partia przed czekającymi kolejnymi wyborami. Przegrana w wyborach samorządowych i parlamentarnych zepchnie PiS w polityczny niebyt. Rację mają ci, którzy twierdzą, że zamiast angażować się w sprawę Krzyża, wykorzystywać katastrofę smoleńską do celów politycznych, partia Kaczyńskiego powinna systematycznie i konsekwentnie wytykać błędy rządu, krytykować strategie i wizje, informować o tym społeczeństwo.Tylko wtedy PiS ma szansę zaistnieć w obecnej przestrzeni politycznej i odzyskać to co roztrwoniła po wyborach.

Po stronie "zgody"

Po ostatnich wyborach PO posiada monopol władzy. I nic w tym zdrożnego, wszak na taką sytuację zezwala ciągle ta sama Konstytucja. Trzeba jednak pamiętać, że wygrana PO to zwycięstwo "przeciw", innej alternatywy nie było.

Już od pierwszego wyborczego sukcesu PO oszukiwała społeczeństwo. Miały być szuflady pełne nowatorskich reform i dowodów przestępstw poprzedników. Szybko się okazało, że jedne i drugie są puste. Niemal każdemu działaniu partii towarzyszyła krytyka politycznych przeciwników. Bezlitośnie wykorzystywano wszystkie ośrodki opiniotwórcze dla zdyskredytowania przeciwnika, obarczając go często winą za swoje nieróbstwo i nieudolność. Fakt, że opozycja często dostarczała powodów do krytyki. PO skupia w swoim ręku wszystkie kluczowe stanowiska w państwie. Może teraz realizować dowolny projekt( jak dotąd nie było żadnego), stawiać na piedestał każdego polityka. Tak stało się w przypadku B. Komorowskiego czy marszałka sejmu uwikłanego w nieetyczne znajomości.

Obserwując toczącą się "wojnę polsko-polską" trudno uwierzyć w "politykę miłości" lansowaną przez premiera Tuska czy wyborcze hasło B. Komorowskiego traktujące o "zgodzie". Rodzi się pytanie: dla kogo ta miłość i zgoda? Dla wszystkich Polaków? Trudno w to uwierzyć. Dopóki w otoczeniu dwóch najważniejszych polityków w państwie brylować będą tacy ludzie jak Niesiołowski, Kutz, Wajda, Bartoszewski czy największy błazen RP, zgody być nie może.

Nadszedł czas, aby Prezydent Komorowski wytłumaczył się ze swoich wyborczych obietnic, których jak wiadomo, nigdy nie spełni bo nie ma takich możliwości. Ale takie możliwości ma rząd D.Tuska. Było wiele obietnic, planów i czarowania a potem długo, długo nic. W obecnej sytuacji warto przypomnieć słowa premiera: "Naczelną zasadą polityki finansowej mojego rządu będzie stopniowe obniżanie podatków i innych danin publicznych" (expose 2007). Wczoraj nas przekonano, że czarowania nadszedł kres. Obecny rząd opiera swoją polityczną filozofie rządzenia na ignorancji (wczorajsze zach. min. Rostowskiego), dezinformacji obywateli, pozbywania się kłopotów, zrzucania odpowiedzialności na poprzedników(po 3 latach rządzenia oskarża się poprzedników za błędy finansowe), uległość wobec możniejszych tego świata. Taka polityka może zaprowadzić nas donikąd. A za kolejny "kupiony czas" Polacy mogą słono zapłacić

Wszechobecne media

W obecnej przestrzeni medialnej bryluje raz jedna raz druga strona. Telewizyjne "kabaretony" milczą tam, gdzie trzeba i trąbią tam gdzie można rozjątrzyć, ośmieszyć, poróżnić. Ale to niestety Polakom się podoba. O zaangażowaniu niektórych mediów w walkę obu stron pisać już nie warto. Sprzyjające rządzącej ekipie media będą skutecznie neutralizować działania opozycji, słabej opozycji i tym samym społeczna kontrola rządu będzie tylko iluzją. Oddając część potężnej władzy mediom, mamy prawo oczekiwać, że to właśnie one będą strażnikami demokracji w tym kraju, że to one zamiast informować o zachowaniu błazna PO, będą dostarczać społeczeństwu odpowiedzi na kluczowe pytania. Wszyscy publicyści, wszelkie sprawiedliwe i mniej sprawiedliwe media powinny zapytać, w imieniu Polaków, o stocznie, o reformę służby zdrowia, szkolnictwa wyższego i edukacji.

Polacy mają prawo wiedzieć dlaczego nasza dyplomacja jest słaba, najsłabsza od wielu lat. Dlaczego śledztwo w sprawie katastrofy smoleńskiej jest prowadzone nieudolnie i dlaczego Polska nie ma na to wpływu? Kiedy rząd przeprowadzi konieczne reformy finansów publicznych? Dlaczego przez złe kierowanie resortem zagrożone jest nasze bezpieczeństwo? Kiedy? Dlaczego? Tylko pytania i brak odpowiedzi. Może wreszcie media przestaną być "propagandowymi biuletynami" jednej opcji a staną się "biuletynami społecznej służby".

Magda Wieczorek