Pocztówka z wnętrzności miasta

Dodał(a): Marcin Nowak
2007-08-07 14:55
Odsłon: 2988
Komentarzy: 14

Tagi:

Gaszę papierosa; ostatni przed pełnią lata. Łyk zimnej wody, wciągam powietrze, rozpinam marynarkę. Cieszę się z mnóstwa pięknych, zmysłowych kobiet i eleganckich mężczyzn. Ulice, w końcu, stopniowo świadczą o dobrym guście mieszkańców tego kraju. Jest ciepło. Idę. Przez miasto.

Informacje z regionu: pomorze.naszemiasto.pl

Czerwone światło gromadzi tłum ludzi. Zaraz ruszą na siebie jak Grecy w bitwie z Persami. Spróbuję nikogo nie dotknąć. Nierealne. Biegnę estakadą, ruchome płyty betonowe grają swoją symfonię. Młoda kobieta w piwem w ręku, pijaniusieńka, dzwoni do swojego księcia: „Kochanie tak bardzo chciałabym abyś był tu zzze mną i mi dał buzzzi”.

Mężczyzna z resztką papierosa w ustach, liczy drobne rozsypane w rozwiniętej dłoni, brakuje mu na bułkę.
Przy wejściu na cuchnący hall dworca stara kobieta sprzedaje te niedobre lizaki. Czy ktoś dziś jeszcze kupuje lizaki?

Piskliwa rencistka kupuje natomiast bilet w kasie, bijąc rekord świata. Kupuje go 10 minut, prosząc o poprawki. Zaciskam zęby, nie przeklinam, ucieknie mi pociąg. Biegnę, kupię u kierownika.
Biegnę, ale ostrożnie. Mijam resztki jedzenia porozsypywane na posadzce, mijam ludzi objuczonych jak woły. Czuje, że nie zdążę. Zdążyłem.

Młody konduktor, pachnący Davidoffem, nie daje sygnału do odjazdu pociągu. Jakaś kobieta zemdlała. „Trzeba oddać ją SOKowcom”, rozpoczął wiązankę plugastw.

Młoda para. Nie słyszą prośby o wyciągniecie biletów. Ona patrzy w niego jak w obrazek a on odwraca głowę w szybę i patrzy w dal. Ona go kocha ponad życie, On chyba jej nie kocha. Gryzie go, że już niebawem ją strasznie zrani.

Dziadka twarzy nie widzę. Zabarykadował się Naszym Dziennikiem. Jemu dużo nie zostało. Na ostatnie dni życia przyszło mu być wśród ludzi wyśmiewających wszelkie wartości. Walczył o Polskę, wie co to miłość do kraju. Jest dla nich wszystkich błaznem.

Wysiadam w Zabrzu. Chłopak kładzie wiotką torbę na peron i pewnie po raz piąty przytula płaczącą niewiastę. On jest w żołnierskim ubraniu, ona złamała kwiatka.

Wchodzę w przejście podziemne. Oczom nie wierzę. Niszczą mój dworzec. Pachnie farbą, gdzieniegdzie nawet pomalowali. Zerwali stalaktyty ze stropu, zerwali stare plakaty. Chaos

Na ulicy sprzedawca gazet pyta sprzedawcę budzików „Co słychać?” Tylko z nim rozmawia, samotni, traktują się jako swoi.

Obok stoją taksówki, puste taksówki. Taksówkarze stoją w kółeczku i pala papierosy. Dlaczego udają, że się bardzo lubią? Jeden tylko został i czyta gazetę, nie chce uczestniczyć w tym zlocie fałszu.

Chudy facet w brudnych dżinsach, cuchnący spirytusem przystanął przy kartce „Tani kredyt od ręki” Bynajmniej nie zależy mu już, aby żona nie odeszła z dziećmi na dobre.

Mój autobus. Te same twarze. Odważę się przejść wzdłuż, aby usiąść z tyłu. Choć i tu są pocięte siedzenia. Scyzorykiem, żyletką, kluczami i... paznokciami?

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Marcin Nowak

Artykuły (120) Galerie (30) Średnia ocen (4.82)

Wiek: 62 | Miejscowość: Zabrze | Katowice | Kraj: Polska

O mnie: Dziennikarz prasowy i telewizyjny. Jednak wciąż OBYWATELSKI i LOKALNY... Najważniejsze kochać, co się czyni. Iść jak burza wśród marzeń. Dużo czytać, oglądać, pamiętać, zdobywać szczyty po to, by dojrzeć wyższe.

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach: