Wiadomości24 > Moje Trzy Grosze > Opinie > Podlasie przykładem tolerancji subkultury religijnej

Pozycja materiału w rankingach:

4478 miejsce

Dział: Opinie

Ocena: 75pkt

Oceń:

Autor usunął profil

Podlasie przykładem tolerancji subkultury religijnej

Dodał(a): Antoni Nadzikowski
2009-06-25 12:01
Odsłon: 5388
Komentarzy: 12

Tagi:

Miejscem, gdzie styka się ze sobą najwięcej kultur, religii, obyczajów jest pas wschodniej części terenów przygranicznych Polski. Jednak największym skupiskiem kulturowym pogranicza jest Podlasie.

Prowadząc politykę tolerancji, Rzeczpospolita Obojga Narodów kilkaset lat temu umożliwiła osiedlenie się na tych terenach ludziom, którzy w taki, czy inny sposób związani byli z dziejową walką o wolność kraju. Od wieków żyją tam więc obok siebie: katolicy, prawosławni, muzułmanie. Polacy, Białorusini, Litwini, Ukraińcy, Żydzi, Tatarzy i Cyganie.

Różni ich prawie wszystko, a jednak starają się żyć obok siebie w zgodzie i tolerancji, ceniąc odmienność i wielość. Jak to możliwe? Ludzie zamieszkujący tereny Podlasia nie kierują się stereotypami takimi jak: ocenianie kogoś na podstawie przynależności narodowej, religijnej, czy wyglądu.

Jednym z ważnych elementów jaki cechuje ludność Podlasia jest otwartość, cierpliwość, wytrwałość. To są podstawowe cechy tolerancji. Tolerancja oznacza zgodę na inność, zgodę na to, że ludzie mają inną hierarchię wartości, odmienne zainteresowania, inaczej wyglądają, inaczej się ubierają, inaczej przeżywają. Właśnie dzięki tolerancji na Podlasiu powstała i nadal prosperuje głęboko pojęta asymilacja subkultur religijnych.

Więcej wiadomości na ten temat życia mniejszości narodowych na Podlasiu można znaleźć na stronie internetowej Mniejszości narodowe na Podlasiu lub tolerancja.pl

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Antoni Nadzikowski

Artykuły (58) Galerie (38) Średnia ocen (4.81)

Miejscowość: Białystok | Kraj: Polska

O mnie: Uwielbiam obcowanie z naturą. Lubię historię.

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 12

Sortuj komentarze:

Autor usunął profil 11.10.2009 17:48

Ocena:

Komu Podlasie w sercu bliskim jest chętnie tu powraca. Znaleźć można tu spokój, ciszę, po obcować z Matuszką naturą. Szkoda tylko, że nadal uważani jesteśmy za Polskę ,,B`` :)))

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 10.10.2009 11:52

Ocena:

Wieś Przegaliny Duże- Gmina Komarówka Podlaska - zachodnia części Powiatu Radzyń Podlaski
a budynek w którym mieści się szkoła wiejska to Dwór dziedzica Przegalin Dużych, wzniesiony w II połowie XIX wieku przez ordynata Władysława Szaniawskiego, znanego astronoma. W czasie wojny częściowo spalony, po wojnie przebudowany, na szczególna uwagę zasługuje założenie parkowe i wspaniałą Aleja lipowa

To tereny gdzie występuje najwięcej w Polsce krzyży przydrożnych ... gdzie można posłuchać opowieści o czasach gdy rodzice chrzcili dzieci na niedostępnych ostępach bagnistych w lesie.

Miejsce wyjątków:)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Mariusz Mazewski 10.10.2009 11:32

Ocena:

A dokładniej gdzie ta miejscowość jest?

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 10.10.2009 11:25

Ocena:

od lat bywam w Przegalinach Dużych/ pierwotnie "Prohaliny Wielikije"/, nazwa stoi na przekór rzeczywistości bo wioska maleńka:) Od dawien dawna była tam cerkiew i parafia unicka, pod koniec XIX w. przekształcona została w cerkiew prawosławną, a od 1919 r. stała się świątynią i parafią łacińską. Dziś to kościół katolicki, przepięknie odrestaurowany dzięki staraniom proboszcza /obecnie proboszcza Sławatycz/ W wiosce znajduje się też, w dawnym dworze astronoma szkółka wiejska – z którą się ”przyjaźnimy”;) Ludzie tam ciepli, przyjaźni i pogodni choć nie żyje się tam lekko.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Mariusz Mazewski 10.10.2009 11:07

Ocena:

Mieszkam w centralnej Polsce ale na Podlasiu muszę być kilka razy w roku ....Tam jest mój( drugi dom).

Komentarz został ukrytyrozwiń

S. Korn. 10.10.2009 10:56

Ocena:

"Jak to możliwe? Ludzie zamieszkujący tereny Podlasia nie kierują się stereotypami takimi jak: ocenianie kogoś na podstawie przynależności narodowej, religijnej, czy wyglądu."

Odpowiem Ci na to, bo na Podlasiu ceni się wartości inne, takie jak ... uczciwość, wiarygodność, pracowitość i nie potępia się , nie napiętnuje "inności" . A w ogóle to kocham normalnie też Podlasie :-)). Niech ludzie uczą się miłości bliźniego , otwartości i gościnności od Podlasiaków ... :-)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 10.10.2009 10:34

Ocena:

XXI w!!! co się z tym naszym społeczeństwem stało!!!

XVII wieku budowano naprzeciwko siebie kościoły i cerkwie. Co by to było gdyby dziś gmina żydowska wystąpiła w Krakowie o pozwolenie na budowę nowej Bożnicy, nawet tylko tej postępowej, na przykład na wolnej działce w pierzei ul. Krakowskiej, nie mówiąc już o lokalizacji na osiedlu w Nowym Bieżanowie, tam to dopiero dziś "wszechwładny" proboszcz "stadko wiernych w równym szeregu trzyma"

Komentarz został ukrytyrozwiń

Mariusz Mazewski 10.10.2009 10:20

Ocena:

Zgadza się otwarci,gościnność ...Kocham normalnie te Podlasie .

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 10.10.2009 10:15

Ocena:

Antoni co do tolerancji w Twoich okolich:)i zagadnień poruszonych w artykule. Znam proboszcza ze Sławatycz, księdza Andrzeja Kanie/ wczesniej proboszcza w Przegalinach Dużych/. Czasami w tych rejonach bywam;) i na wschodnich terenach Polskich z "tolerancją" jest zdecydowanie lepiej:) ludzie inni są. W Sławatyczach kościół katolicki stoi na przeciw cerkwi i obydwaj duchowni są w dobrych kontaktach i kościoły współpracują:)

a skad tam kościól i cerkiew na "przeciwko siebie":

"W XVIII wieku Radziwiłłowie dość aktywnie wspierali inwestycje o charakterze sakralnym. W latach 1739; 1742 ufundowali cerkiew w Hannie, w 1740 r. w Dołhobrodach, a w 1795 roku w Lacku. Również z fundacji radziwiłłowskich wybudowano w XVIII wieku kościół i cerkiew w Sławatyczach"

tekst ze strony Sławatycz:
link

Serdecznie Pozdrawiam:)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 27.06.2009 14:52

Ocena:

Najciekawszym jest to, że społeczność sama w sobie, bez żadnego przywództwa, ani ingerencji zewnątrz ukształtowała w sobie takie a nie inne podejście do życia w tak zróżnicowanym religijnie i narodowościowo środowisku. Dobrosąsiedzka pomoc, tolerancja i uszanowanie są na porządku dziennym. Życie okazało się najlepszym nauczycielem.

Komentarz został ukrytyrozwiń