Pokochajmy naszą ojczyznę tak, jak kochamy nasze dzieci

Dodał(a): Elżbieta Sadowska
2011-11-11 17:57
Odsłon: 423
Komentarzy: 2

Tagi:

11 listopada przypada Narodowe Święto Niepodległości – najważniejsze polskie święto państwowe, obchodzone dla upamiętnienia rocznicy odzyskania przez Naród Polski niepodległego bytu państwowego w 1918 r. po 123 latach rozbiorów.

Według Wikipedii „Ojczyzna to „termin o dwojakim znaczeniu, odnoszącym się do przestrzeni istotnej dla pojedynczego człowieka (jednostki) bądź zbiorowości (narodu), wyznaczone zwłaszcza miejscem urodzenia tych osób, ich zamieszkiwaniem przez istotną część życia, czy miejscem pochodzenia ich przodków bądź rodziny”.

Mówiąc prościej - Ojczyzna, to inaczej nasza ojcowizna, to spuścizna po naszych przodkach, to nasza odziedziczona po nich (przekazywana z pokolenia na pokolenie) tradycja, kultura, to nasze miejsce na ziemi, gdzie się urodziliśmy, wychowaliśmy, gdzie rozmawiamy językiem naszego dzieciństwa, gdzie możemy się czuć bezpiecznie, gdzie zawsze zostaniemy przyjęci z otwartymi rękoma.

W dzisiejszych czasach dekapitalizacji takich postaw jak patriotyzm, gdy dobrem najwyższym staje się pogoń za pieniądzem, własnym dorobkiem, lepszym i wygodniejszym życiem, słowo „ojczyzna” wyprowadzona od słowa „ojcowizny”, przestaje do nas przemawiać. Tym bardziej, gdy nasi ojcowie oprócz języka, kultury i tradycji nie są w stanie właściwie nic więcej nam przekazać. Jeżeli do tego dodamy bezrobocie i brak perspektyw na lepsze i bezpieczne życie młodego pokolenia w Polsce, czyż można się dziwić emigracji zarobkowej, a w końcu pozostania na stałe w przybranej ojczyźnie.

Dlatego młodemu pokoleniu często słowo „internacjonalizm” (ideologia wyrażająca dążenie do przyjaźni, równouprawnienia i współpracy narodów) zastępuje słowo „Ojczyzna”. Chyba, że dokonamy drobnej, ale jakże istotnej zmiany w definicji słowa „ojczyzna” i wyprowadzimy je od słowa „ojcostwo”, czyli bezwarunkowego kochania naszego potomstwa (w tym wypadku ojczyzny) niezależnie od jego wad, ułomności.

Nie szkodzi, że nasze dziecko jest mniej inteligentne od dzieci sąsiadów, mniej samodzielne, mniej zaradne, że nie może się poszczycić urodą tak jak dzieci sąsiadów, ale jest nasze własne, „krew z krwi” i dlatego je kochamy. Pokochajmy naszą ojczyznę, jak nasze dzieci! Niech nasza ojczyzna będzie nam tak droga jak w wierszu Jana Kasprowicza: „Ojczyzna” Rzadko na moich wargach - Niech dziś to warga ma wyzna - Jawi się krwią przepojony, Najdroższy wyraz: Ojczyzna.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Elżbieta Sadowska

Artykuły (83) Galerie (9) Średnia ocen (4.77)

Miejscowość: Szczecin | Kraj: Polska

O mnie: Kidyś pracowałam w Kurierze i Głosie Szczecińskim, jednak w biurze ogłoszeń. Teraz na emeryturze moge wreszcie pomysleć o pisaniu.

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 2

Sortuj komentarze:

Tomasz Baba 12.11.2011 09:37

Ocena:

Można by też wyprowadzić słowo "ojczyzna" od "macierzy", myślę że to ukłon w stronę mężczyzn. Dziękuje

Komentarz został ukrytyrozwiń

Krzysztof Bień 11.11.2011 18:40

Ocena:

Witam
Szanowna Autorko
Aby pokochać ojczyznę zacząć trzeba od tego, żeby kochać ludzi do koła tak zwyczajnie na co dzień, bez zobowiązań, nie za coś. Ala po to by oddać im szacunek. A wówczas będziemy mieli szacunek do samych siebie. I bezmiernie pokochamy Ojczyznę.

Komentarz został ukrytyrozwiń