Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

9107 miejsce

Policja polityczna wczoraj i dzisiaj - Ochrana (1881-1917)

Ostatnią, przedbolszewicką tajną policją w Rosji była Ochrana. Można powiedzieć, iż instytucja ta nie sprawdziła się, jako że nie zapobiegła upadkowi caratu i przewrotowi bolszewickiemu.

W roku 1881 car Aleksander III powołał do życia w Petersburgu, Moskwie i Warszawie specjalne jednostki śledcze "ochrannyje otdielenija". Od tej właśnie nazwy wywodzi się powszechnie później używane określenie rosyjskiej policji politycznej - Ochrana.







Charakter inscenizowanych przez Ochranę procesów politycznych nie odbiegał zasadniczo od późniejszych spektakli reżyserowanych na polecenie Stalina. Np. jeden z bardziej znanych oskarżycieli z czasów Ochrany, generał Strielnikow oświadczał oskarżonym, iż nie wyjdą z więzienia, dopóki nie będą zeznawać na niekorzyść osoby, przeciwko której toczyło się w danej chwili śledztwo.







W 1883 roku utworzona została w rosyjskim konsulacie w Paryżu swego rodzaju filia tajnej policji, której zadaniem było zwalczanie rosyjskich emigrantów w Europie Zachodniej. Udało się jej zwerbować do współpracy wielu dziennikarzy francuskich, dzięki którym stworzono na Zachodzie organizację popierającą cele imperium rosyjskiego. Mogłaby ona stanowić wzór dla późniejszych "Towarzystw Przyjaciół ZSRS", działających w wielu państwach zachodnich i sterowanych w praktyce przez sowiecką służbę bezpieczeństwa.







W 1893 roku w Rosji ogłoszono, iż odtąd nie rozróżnia się już więźniów politycznych i kryminalnych. W ten sposób car ogłosił światu, iż w jego imperium nie ma już więźniów politycznych. To samo zrobił nieco później Nikita Chruszczow. Za czasów Ochrany powstało pojęcie "policyjnego socjalizmu", który polegał na infiltracji robotniczych związków zawodowych przez agentów Ochrany. W roku 1891 Ochrana zorganizowała przymusowe wysiedlenie z Moskwy ok. 30 tysięcy Żydów. Akcję tę można porównać do późniejszych, komunistycznych deportacji różnych narodów. Na początku XX wieku tajni współpracownicy spotykali się ze swymi oficerami prowadzącymi z Ochrany w specjalnych, tajnych lokalach. Tak samo funkcjonowali tajni współpracownicy SB w czasach PRL-u.







Największą ilość egzekucji przeciwników politycznych wykonywano wówczas w Warszawie. W ostatnim okresie swej działalności Ochranie udało się pozyskać bardzo cennych agentów. Pracował dla niej np. Roman Malinowskij, bolszewicki poseł do Dumy w latach 1912-1914. Mimo licznych podejrzeń o współpracę z carską tajną policją cieszył się on zaufaniem Lenina aż do momentu otwarcia akt Ochrany w 1917 roku. Gdy bolszewicy dowiedzieli się o jego współpracy z Ochraną, został rozstrzelany. Niektórzy historycy twierdzą, że także Stalin mógł współpracować w jakiś sposób z Ochraną. Np. jeden z biografów Stalina, Ellis Smith twierdzi, iż został on zwerbowany przez Ochranę już w roku 1899 w Tyflisie.







Ochrana werbowała nawet dzieci, by donosiły na swych szkolnych kolegów. Po rewolucji lutowej 1917 roku powołana została przez Rząd Tymczasowy specjalna komisja śledcza, której zadaniem było przeprowadzenie dochodzenia w sprawie Ochrany. Komisja ta udowodniła, że bardzo często organizatorami zamachów, strajków, opozycyjnych wobec cara drukarni itp. byli sami agenci Ochrany. Np. finansowali z kasy państwowej rzekomo "tajną" drukarnię, by ją następnie "odkryć" i zlikwidować i otrzymać nagrodę od cara.







W okresie między rewolucją lutową a przewrotem październikowym 1917 roku nie istniała właściwie żadna instytucja o charakterze tajnej policji politycznej. Następny rozdział w historii rozwoju aparatu bezpieczeństwa na terenie Rosji stanowi działalność tajnej policji bolszewickiej CZEKA.







patrz:



1. Opricznina



2. Biuro Preobrażeńskie



3. Tajna policja w latach 1731-1825



4. Trzeci Wydział







Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (0):

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.