Poświęcana makabreska

Dodał(a): Jadwiga Kowalczyk
2008-05-06 10:14
Odsłon: 15495
Komentarzy: 195

Tagi:

Dzisiejsze gazety pełne są rozważań na temat ewentualnego rozkawałkowania ciała zmarłego papieża, który, wedle zbiorowej histerii wyzwolonej na placu św. Piotra w dniu Jego pogrzebu, miałby zostać „santo subito”.

Subito nic się w kościele katolickim nie dzieje, tak wiec niecierpliwi czekają przebierając nogami, urzędnicy kościelni wykonują swoją pracę zgodnie z zasadami, a grupa „ Trzynastu radykalnych teologów, przeciwników beatyfikacji Jana Pawła II, ponownie zaapelowała do wszystkich osób, podzielających ich opinię, by składały świadectwa i dokumenty świadczące według nich przeciwko świętości papieża w wikariacie Rzymu, gdzie trwa jego proces beatyfikacyjny.” (1)

Nie wiem, czy będzie to miało wpływ na rozpoczęty proces i tak naprawdę niewiele mnie to obchodzi. Nie należę do papamaniaków, przejawy uwielbienia w postaci niezliczonych posagów, ulic, placów, szkół imienia i tym podobnych działań wydają mi się przesadne. Ale – mamy państwo prawie wyznaniowe i jest jak jest.
Wiernym, którzy do Rzymu pielgrzymują nie wystarcza wizyta w kryptach papieskich, nie wystarczyłoby również, jak widać, zapowiedziane wystawienie ciała pod zaplanowanym w bazylice ołtarzem. Wierni potrzebują do swej wiary kawałków kości Wielkiego Zmarłego.

Do biskupów napływają więc od licznych ośrodków kościelnych wnioski o przyznanie relikwii, co oznacza rzecz jasna, że ciało musiałoby być poddane makabrycznym czynnościom oddzielania jego kawałków, dla zaspokojenia zapotrzebowania na drobne kości lub fragmenty większych; boć tych drobnych nie ma znowu tak wiele. W tym miejscu wypada więc przytoczyć słowa jednego z najrozsądniejszych ludzi, jacy wypowiadają się publicznie w sprawach Kościoła. Powiada ks. Adam Boniecki, naczelny "Tygodnika Powszechnego":

- Obcowanie ze zmarłymi powinno raczej polegać na obcowaniu duchowym, a nie z ich kośćmi. (2)
Również znany publicysta Jan Turnau wypowiada się na ten temat zwięźle: - Katechizm Kościoła Katolickiego
sprzed 15 laty potraktował relikwie krótko i chłodno. Czytamy, że są to formy religijności ludowej, podobnie jak "nawiedzanie sanktuariów, pielgrzymki, procesje, droga krzyżowa, tańce religijne, różaniec, medaliki itp." (3)

Na koniec tych dywagacji wypada przytoczyć fragment artykułu w którym mówi się: - Wiadomo, że sam Jan Paweł II miał ogromny szacunek dla kultu relikwii. Jednak w testamencie prosił, by jego ciało pogrzebać w ziemi, bez sarkofagu. A to by znaczyło, że chciał, by obróciło się w proch.

Czyż nie jest to jaskrawy przykład, że ludzie utrwalający wpływ kultu zmarłego papieża i powołujący się przy każdej okazji na Jego słowa – manipulują tymi słowami w sposób dowolny? A w tej konkretnej sprawie ewentualnych relikwii – w sposób nasuwający niedwuznacznie merkantylny stosunek do zmarłego? Wyłamać drobne kości, podzielić większe na kawałki, rozesłać do sanktuariów, zwiększyć dopływ pielgrzymów a więc i gotówki, umocnić wiarę w moc truchła, które zgodnie z wolą zmarłego powinno „w proch się obrócić”. Na mój rozum byłaby to profanacja podwójna: zarówno ciała jak i ostatniej woli zmarłego.

Artykuły z których zaczerpnięto cytaty:

1. Nie powinien zostać świętym
2. Komu serce, komu kości
3. Relikwia znaczy pamiątka

Zobacz także:

ONline profil autora

Autor: Jadwiga Kowalczyk

Artykuły (682) Galerie (88) Średnia ocen (4.20)

Miejscowość: w drodze | Kraj: Polska

O mnie: Emerytka. Stosunek do rzeczywistości ironiczno-cyniczno-pobłażliwy. Nie lubi rzepów na psim ogonie, dredów i wszelkich innych koltunów.

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 195

Sortuj komentarze:

Agnieszka Wojewoda 06.05.2008 11:28

Ocena:

+

Czy to wina p. Jadwigi, że Wierni chcą rozkawałkować zwłoki?
Jak tak dalej pójdzie, tzn.Kościół nie położy kresu tego rodzaju ciągotom, urągającym zarówno rozumowi, jak i zwyczajnej..estetyce, pełna laicyzacja Europy stanie się fraktem.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Marika Przybył 06.05.2008 10:53

Ocena:

(-) Pokazała Pani wiernych, którzy pragną szybkiej kanonizacji Jana Pawła II, jako hordę dzikich, rozhisteryzowanych pół-pogan, dla których ważne są jedynie "kości" (pięknie opisane) ich nieżyjącego już Następcy.
Skoro pisze Pani nawet w tym tekściku, że de facto sprawa Pani nie interesuje, to dlaczego poświęciła jej Pani ten - w moim odczuciu - niesmaczny tekst?
Jasne, wszystko można sprowadzić do groteski. Ośmieszyć, wyśmiać, udając przy tym święte oburzenie, a może nawet zaniepokojenie kondycją kościoła/wiernych. Tylko...po co?

Komentarz został ukrytyrozwiń