Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

14376 miejsce

Prehistoryczny gad nadal żyje w Polsce

Swój początek bierze z paleontologicznego trzeciorzędu. Kiedyś intensywnie tępiony, mylony z jadowitą żmiją. Dzisiaj jak wszystkie nasze gady objęty całkowitą ochroną.

Niby zwykła jaszczurka, a jednak taka niezwykła

Padalec / Fot. Artur HampelPadalec Anguis fragilis, to beznoga jaszczurka o jakże długiej historii. Nogi utraciła w wyniku uwstecznienia kończyn. Ciało stało się długie i obłe, podobne do tego u węża.

Swoją historię według paleontologów padalce zakreślają na trzeciorzęd, określany też w dawniejszej terminologii, starszym okresem ery kenozoicznej.
O uwstecznieniu odnóży świadczy układ kostny padalca. Zachowuje on elementy pasa barkowego i miedniczego. Również u zarodków tego gada wykształcają się do pewnego etapu kończyny.

Zobacz 22 fotografie padalca


Padalce nie są tak szybkie jak węże, choć nie ustępują im zwinnością. Wolniejsze poruszanie się nie pozwala padalcom na aktywne polowanie na zwierzęta. Stąd też w menu tych gadów przeważają dżdżownice, nagie ślimaki i inne drobne bezkręgowce. Pożarcie złapanej dżdżownicy w zależności od jej wielkości, zajmuje padalcowi około 15 minut i w tym czasie jest on praktycznie całkowicie bezbronny.

Teraz kilka słów o różnicach w odniesieniu do węży. Przede wszystkim padalce posiadają ruchome powieki oraz otwory uszne. Są to bodajże najważniejsze cechy odróżniające je od młodej jadowitej żmii. Ubarwienie jest zmienne. Padalce przybierają formy od jasnobrązowej po ciemnobrązową. Są też osobniki o odcieniach ciemnego ołowiu. Padalce mogą posiadać na grzbietowej części mniej lub bardziej wyraźny czarny rysunek.

Dla człowieka są całkowicie nieszkodliwe. Po złapaniu za tylną część ogona, porzucają go, jak inne nasze jaszczurki. Ciekawostkę stanowi porzucony ogon, który po odpadnięciu porusza się energicznie wywijając się we wszystkie strony. Jest to reakcja, która pozwala oddalić się jaszczurce od miejsca zagrożenia, a cała uwaga napastnika skupiona jest na wijącej się energicznie odrzuconej części ciała. Padalcowi ogon odrasta, lecz już nie w pełnej jego długości tworząc raczej kikut.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (5):

Sortuj komentarze:

Miałam kiedyś padalce w ogrodzie i mogłam je obserwować, bardzo ciekawe zwierzątka, zjadały nieproszone ślimaki ... no i chyba inne robaczki.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Sympatyczny ten padalec :)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jak zwykle piękne zdjęcia. Mam wyrzuty sumienia, że nie oddałam na Pana zdjęcie swojego głosu. Tym razem ujęło mnie zdjęcie innego autora. Niestety nie ma możliwości głosowania na dwa zdjęcia :( Przynajmniej piątaka przybiję.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Osobiście nie wiadomo mi fakcie, by padalec pobierał padlinę. Swojej ofierze przygląda się jakiś czas, po czym chwyta ją w paszczę i zjada w całości. Pomagają mu w tym zęby podobne do zębów żmii ( skierowane do wewnątrz ), dzięki czemu ofiara nie wyślizguje się z powrotem.
Z powodu swojej powolności padalce atakują raczej zwierzęta mało ruchliwe jak ślimaki, dżdżownice, larwy owadów - czyli wszystkie te, które w swoim arsenale obronnym nie posiadają zdolności do szybkiej ucieczki.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Nie wiem skąd przypominam sobie, że padalce żywią się padliną. Czy to prawda? co jest wpisane w menu tej niezwykłej jaszczurki ?

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2016 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.