Facebook Google+ Twitter

"Przestępstwo stulecia" i jego skutki

Krwawe operacje sowieckiej policji politycznej GPU/OGPU, o których tu już pisałem, były kontynuowane przez ich następcę - NKWD w latach 1934-1941.Później KGB oraz jego filie (np. STASI czy SB) stosowały jeszcze bardziej wyrafinowane metody.

m.in. w tym podręczniku "Historii - Dzieje Państwa i Prawa - część pierwsza", Warszawa, wyd.Nowa Era, 2002, znaleźć można cytowane tu wypowiedzi adwokata Braude / Fot. Marek CiesielczykPo śmierci Mieżinskiego w maju 1934 roku funkcje OGPU przejął powołany do życia w lipcu tego roku Główny Zarząd Bezpieczeństwa Państwowego - GUGB (Gławnoje Uprawlienije Gosudarstwiennoj Biezopasnosti). Był on podporządkowany Ludowemu Komisariatowi Spraw Wewnętrznych - NKWD (Narodnyj Komissariat Wnutriennich Dieł). Mimo, że NKWD obok policji politycznej i sieci obozów koncentracyjnych podlegały także milicja, straż pożarna, biura meldunkowe etc., sowiecki aparat bezpieczeństwa kojarzony był od tej chwili nie z nazwą GUGB, lecz NKWD.

Znaczenie zabójstwa Kirowa

Pierwszym jego szefem został Jagoda, była prawa ręka krwawego Mienżinskiego. Dziwnym zbiegiem okoliczności Jagoda, podobnie jak jego poprzednicy na tym stanowisku - Dzierżyński i Mienżinskij, miał być polskiego pochodzenia.

Pretekstem do rozpoczęcia "Wielkiej Czystki" w Związku Sowieckim było zabójstwo szefa leningradzkiej organizacji partyjnej Siergieja Kirowa 1 grudnia 1934 roku. Zamach ten, zorganizowany tak naprawdę przez samego Stalina, często określa się mianem "przestępstwa stulecia", gdyż dało ono początek masowym represjom policyjnym. W ciągu kilku miesięcy do obozów koncentracyjnych wywiezionych zostało ok. 40 tysięcy mieszkańców Leningradu. Karę śmierci rozciągnięto wówczas nawet na dzieci powyżej 12 roku życia. W Leninsku-Kuzniecku NKWD torturował 10-letnich chłopców, by zmusić ich do przyznania się do "faszystowskich czynów terrorystycznych". Przesłuchania te trwały 8 miesięcy.

Dwa pierwsze moskiewskie procesy pokazowe

19 sierpnia 1936 roku rozpoczął się pierwszy z serii trzech pokazowych procesów moskiewskich. 16 oskarżonych (m.in. czołowi bolszewicy, towarzysze Lenina: Zinowjew, Kamieniew, Smirnow) zmuszonych zostało do przyznania się do przynależności do "trockistowsko-zinowjewowskiego centrum terrorystycznego", które miało zorganizować m.in. zamach na Kirowa. Pięć dni później wszyscy oskarżeni skazani zostali na karę śmierci. Mimo to Stalin nie był zadowolony z tempa "Wielkiej Czystki". Dlatego Jagodę zastąpił Mikołajem Jeżowem. Sam Jagoda został aresztowany m.in. dlatego, iż wiedział, kto naprawdę polecił zabić Kirowa i dlaczego.

Ze względu na swe szczególne okrucieństwo oraz niski wzrost Jeżow nazwany został wkrótce "krwawym karłem". W roku 1936 sowiecka policja polityczna liczyła już ponad 150 tysięcy funkcjonariuszy.
23 stycznia 1937 roku "krwawy karzeł" dał sygnał do rozpoczęcia drugiego, moskiewskiego procesu pokazowego. 17 oskarżonych (wśród nich znani bolszewicy: Piatakow, Radek, Murałow) przedstawionych zostało przez słynnego oskarżyciela, Andrieja Wyszinskiego, jako "antysowieckie centrum trockistowskie". Odmawiającego przez długi czas przyznania się do "winy" Radka NKWD złamał w końcu torturami tzw. "konwiejera", Piatakowa zaś groźbami zemsty na żonie i 10-letnim dziecku.


Jeden z "adwokatów" nazwiskiem Braude tymi słowy "bronił" swych klientów: "Towarzyszu sędzio! Przypadek, z którym mamy do czynienia jest tak jasny, iż obrona nie może uczynić nic innego, jak tylko przyłączyć się w pełni do mowy końcowej oskarżyciela". Po tygodniu 13 oskarżonych skazano na karę śmierci.

"Trojka" i trzeci moskiewski proces pokazowy

W sierpniu 1937 roku rozpoczęła swą działalność słynna "trojka", będąca odpowiednikiem bolszewickiego sądu doraźnego z czasów wojny domowej. W jej skład wchodził 1. sekretarz rejonowego komitetu partii, przedstawiciel NKWD oraz prokurator. "Trojka" miała prawo wydawać nawet wyroki śmierci! Oskarżony nie miał prawa do obrońcy, a postępowanie przeciwko niemu toczyło się bez jego udziału! Wyroki śmierci stanowiły wtedy ok. 10% ogólnej liczby werdyktów NKWD.

Trzeci moskiewski proces pokazowy mógł się rozpocząć dopiero 2 marca 1938 roku, gdyż NKWD nie był w stanie wcześniej "przygotować" należycie 21 oskarżonych (m.in. znanych tak znanych bolszewików, jak: Bucharin, Rykow, czy sam Jagoda!). Oskarżono ich o przynależność do "antysowieckiego bloku prawicy i trockistów". Oskarżycielem był oczywiście Wyszinskij. Początkowy opór Bucharina złamał Jeżow, oświadczając mu, iż przyznając się do "winy", uratuje przynajmniej życie swojej młodej zony i dziecka. Po 11 dniach 18 oskarżonych skazanych zostało na karę śmierci. Jedną z bardziej popularnych metod torturowania oskarżonych był wspomniany wyżej "konwiejer" (taśma produkcyjna), tj. trwające bez przerwy wielotygodniowe przesłuchanie, które na zmianę prowadziło kilku funkcjonariuszy NKWD.

"Wielka Czystka" objęła nie tylko starych, leninowskich bolszewików, ale także funkcjonariuszy policji politycznej. Np. w roku 1937 straconych zostało ok. 3.000 oficerów NKWD.

"Wielka Czystka" w "Armii Czerwonej" i partii

11 czerwca 1937 roku czystka objęła także bolszewicką armię. O zdradę stanu oskarżeni zostali najbardziej znani jej dowódcy, z marszałkiem Tuchaczewskim na czele. Następnego dnia mieli oni zostać postawieni przed "sądem" i rozstrzelani. Plutonem egzekucyjnym kierował Iwan Sierow, późniejszy szef KGB! Ofiarą NKWD padło w sumie ok. 80% oficerów armii czerwonej w randze pułkownika i aż 90% w randze generała. W okresie "Wielkiej Czystki" Stalin spowodował śmierć ok. 2 milionów członków partii. Spośród 139 członków i kandydatów Komitetu Centralnego partii bolszewickiej, wybranych na XVII. zjeździe partii w 1934 roku, 98 - czyli 70% zostało aresztowanych i rozstrzelanych! W latach 1937-39 straceni zostali wszyscy, znajdujący się wówczas w ZSRS członkowie Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Polski w liczbie 12.

Beria zastępuje Jeżowa

8 grudnia 1938 roku kierownictwo NKWD z rąk Jeżowa przejął Beria. W lutym 1939 roku "krwawy karzeł" zniknął całkowicie ze sceny politycznej ZSRS. Najprawdopodobniej został wtedy rozstrzelany na rozkaz Stalina. W latach 1937-38 aresztowanych zostało w sumie w ZSRS ok. 7 milionów ludzi, a więc ok. 5% ogólnej liczby ludności kraju. Na początku 1939 roku w ZSRS było już ok. 12 milionów więźniów! Dla porównania - największa ilość zesłanych na katorgę za czasów carskich wynosiła w 1912 roku 32 tysiące, a ogólna liczba wszystkich więźniów - ok. 184 tysiące.

Zdaniem Conquesta ogólna liczba ofiar śmiertelnych stalinowskiego terroru lat 1930-1950 wynosi co najmniej 30 milionów, z czego na lata 1937-38 przypada ok. 9 milionów.

Objęcie przez Berię urzędu szefa NKWD przyjęło się uważać za koniec "Wielkiej Czystki", co tylko częściowo odpowiada prawdzie. Nowy ludowy komisarz spraw wewnętrznych Beria miał się już wkrótce wykazać nie mniejszym okrucieństwem niż jego poprzednik Jeżow. To za czasów Berii ponad 1 milion Polaków zostało deportowanych (prawie 300 tysięcy zmarło), a kilkanaście tysięcy polskich oficerów i żołnierzy zostało zamordowanych w bestialski sposób.

Działania NKWD za granicą

NKWD podobnie jak jego poprzednicy nie ograniczał swej działalności do terytorium ZSRS. Najsłynniejszą chyba operacją sowieckich agentów poza granicami kraju było zabójstwo Trockiego 20 sierpnia 1940 roku w Meksyku. Pierwszego, nieudanego zamachu na Trockiego NKWD dokonał już w styczniu 1938 roku. W maju 1940 roku znowu nie powiódł się zamach zorganizowany przez Sowietów. W końcu 20 sierpnia udało się agentowi NKWD nazwiskiem Ramon Mercader poznawić Trockiego życia, zadając mu kilka ciosów czekanem w głowę. Po wyjściu z więzienia w 1960 roku zabójca Trockiego wyjechał z Meksyku do...Czechosłowacji.

Historię NKWD zamyka współpraca z jego hitlerowskim odpowiednikiem - Gestapo. Podpisana 28 września 1939 roku pomiędzy NKWD i Gestapo umowa, zobowiązywała obydwie strony m.in. do wspólnej walki z polskim ruchem oporu. Do czerwca 1941 roku NKWD utrzymywał w Krakowie, przy sztabie Franka swego specjalnego wysłannika. Znany jest przypadek pewnego wiedeńskiego Żyda, który potrafił przetrzymać 1 rok obozu koncentracyjnego w Dachau. Natomiast gdy został wydany przez Gestapo w ręce NKWD, popełnił natychmiast samobójstwo w jednym z obozów sowieckich.

patrz poprzednie moje artykuły tutaj nt. policji politycznej

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (2):

Sortuj komentarze:

andys
  • andys
  • 26.06.2011 11:05

Powiem jedno - bzdury, powielane z jednego xródła.

Komentarz został ukrytyrozwiń

"Historię NKWD zamyka współpraca z jego hitlerowskim odpowiednikiem - Gestapo. Podpisana 28 września 1939 roku pomiędzy NKWD i Gestapo umowa, zobowiązywała obydwie strony m.in. do wspólnej walki z polskim ruchem oporu." - O ile pamiętam to był to wynik wspólnej konferencji w Zakopanem. Wykonaniem postanowień tej konferencji były planowe egzekucje polskich elit inteligenckich zarówno w sowieckiej jak niemieckiej strefie okupacyjnej.Taka ciekawostka.
Jesli chodzi o Żydów , to ktoś ( Wat ? a może Weissberg-Cybulski ? nie pamiętam) przytoczył zasłyszany dowcip o tym jak dwa pociągi mijają się na moście na granicznym. W jednym i drugim jadą deportowani Żydzi. Jedni i drudzy na swój widok stukają się w czoło.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2016 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.