Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

5889 miejsce

„Przygody Pędrka Wyrzutka” Themersonów. Na tropie tożsamości

Wydawnictwo Iskry wznowiło niezwykle wartościową powiastkę filozoficzną Stefana Themersona dla dzieci i dorosłych, ilustrowaną przez żonę autora, Franciszkę – „Przygody Pędrka Wyrzutka”.

Stefan Themerson: Przygody Pędrka Wyrzutka, z ilustracjami Franciszki Themerson. Wydawnictwo ISKRY, Warszawa 2002 / Fot. Okładka książki Przygody Pędrka Wyrzutka autorstwa Stefana Themersona, polskiego pisarza emigracyjnego, zamieszkującego po II wojnie światowej Wyspy Brytyjskie, ukazały się najpierw po angielsku w Londynie w 1950 r., zatytułowane The adventures of Peddy Bottom, dopiero w 1957 roku wydano je w odcinku czasopisma „Świat” w Polsce, a rok później w formie książkowej w Naszej Księgarni. Książka składała się pierwotnie z ośmiu rozdziałów, dopiero w wydaniu z 2002 r. została poszerzona o rozdział dziewiąty, dopisany specjalnie dla Marka Waruszyńskiego w 1975 r.

Jednym z zasadniczych atutów powiastki Stefana Themersona są towarzyszące jej ilustracje Franciszki Themerson, żony autora. Stanowią jej interesującą i intrygującą część, inspirującą do pogłębienia namysłu nad słowami bohaterów. Ich ścisłe, wzorcowe powiązanie z tekstem precyzuje słowo i unaocznia wybrane sytuacje, pobudza fantazję i myślenie, ofiarowuje dodatkowe aspekty humoru. Integralność rysunków i opowieści pomaga w intensywnym przeżyciu treści.

Opowiastkę o wędrówce niezidentyfikowanej istoty w poszukiwaniu własnej tożsamości kończyło, podobnie jak i Przygody Pędrka Wyrzutka (ilustracja) / Fot. ilustracja Franciszki Themerson rozpoczynało spotkanie z Profesorem Wielbłądem o wdzięcznym nazwisku Ach Aha Oho. Ono ujmuje w klamrę pozostałe konfrontacje z dziwnymi bohaterami, których rejestr jest długi: Karabinier-służbista, Subiekt sprzedający kapelusze, nieszczęśliwy Kapitan Metaferejn, jego grająca na harfie żona, gadający Wilk, Monna Antymagatta – Małpa-dziennikarka, mówiąca Koza, Król Pingwin-restaurator, Mały Zafrasowany Człowieczek, Prezes Rady Ministrów, Archilides. Dodatkowy rozdział dziewiąty wprowadza jeszcze jedną próbę samopoznania – tym razem przy użyciu lustra i sceny teatralnej.

Utwór Stefana Themersona jest powiastką filozoficzną, niosącą mądre przesłanie. Wędrówka Pędrka i Wielbłąda prowadzi sokratejską drogą – poddawania w wątpliwość pozornych oczywistości i zadawania pytań w poszukiwaniu prawdy. Zarys fabularny przygód to symboliczna droga do poznania siebie i świata, pomaga w odsłanianiu tajemnic życia i odpowiadać na istotne pytania. Najważniejszym z nich jest to, kim jestem. Pędrek zadaje to pytanie wielokrotnie i nie uzyskuje jednoznacznej odpowiedzi. Okazuje się, że jest w jednej czwartej rybą, w jednej czwartej psem, w jednej czwartej ptakiem i w jednej czwartej człowiekiem. To, kim jest, zależy od tego, kto go określa.

Autoidentyfikacja zachodząca podczas wędrówki to metafora ludzkiego losu. Przemierzanie baśniowej krainy w poszukiwaniu odpowiedzi na nurtujące istotę myślącą pytania to sytuacja, w jakiej od wieków znajduje się człowiek. Trudność uzyskania precyzyjnej, trafnej odpowiedzi można tłumaczyć wielorako. Wynika ze względności punktów widzenia – każda spotkana postać inaczej postrzega tożsamość Pędrka, ponadto nie jest ona weryfikowalna ze swej natury, bo jest on hybrydą, poza tym widzenie kogokolwiek jest zmienne w czasie, bo podlega - jak wszystko - ewolucji.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (2):

Sortuj komentarze:

Powiązanie z charakterystycznymi ilustracjami niezwykle wyróżnia twórczość Themersonów i stawia na szczycie w czołówce twórców sztuki dla dzieci.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Poznałem dawno temu Themersona, również z charakterystycznymi ilustracjami. Język i konstrukcja nie były lekkie. Nie znałem tej powieści.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.