Wiadomości24 > Wydarzenia > Ludzie > Pytajnik Adama Lesławczyka. Odpowiada malarz Marek Krauss

Ocena: 36pkt

Oceń:

Pytajnik Adama Lesławczyka. Odpowiada malarz Marek Krauss

Dodał(a): Lesław Adamczyk
2010-07-03 14:42
Odsłon: 6819
Komentarzy: 11

Tagi:

Poszukując dziennikarskich tematów, spotkałem wielu ciekawych ludzi. I tak zrodził się pytajnik Adama Lesławczyka, doszedłem bowiem do wniosku, że każdy człowiek ma coś ciekawego do powiedzenia i każdy znajduje swoje miejsce w życiu.

Imię, imiona, nazwisko. Krótko o sobie?
Marek Krauss. Urodziłem się w 1955 roku w Warszawie. Jako dziecko z porażeniem mózgowym kilka lat (1962 - 1968) spędziłem w zakładzie psychiatrycznym w Garwolinie. Następnie ukończyłem w Warszawie podstawową szkołę specjalną i zawodową szkołę o specjalności introligator. W tym zawodzie przepracowałem 10 lat w zakładzie pracy chronionej „Wspólna Sprawa”. Moje hobby to fotografia, turystyka, film i oczywiście malarstwo. Od 1995 roku tworzyłem swoje obrazy pod wpływem warszawskich pejzaży, na przykład okolic Wawra, Woli, Legionowa, Wołomina.

Moje obrazy znajdują się w wielu w prywatnych kolekcjach u 350 kolekcjonerów na całym świecie. W Legionowie powstała na mój temat piosenka i wiersz. Uhonorowano mnie też odznaką Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. W Islandii wydano kurierski znaczek pocztowy z moim obrazem „Portret właściciela drukarni". Inny mój obraz został sprzedany na aukcji w domu aukcyjnym w Warszawie. Anna Czachorowska napisała wiersz Nikifor warszawski , dedykując mi go. Jego fragmenty brzmią tak:

"Zanim weźmie pędzel do ręki
Kolory zamknięte ma w snach
[...]
Gdy nie wiesz, gdzie idziesz,
Twój czar życia zgasł
Nikifor Warszawski da iskrę
w błysk słońca ubierze Ci twarz".

Co najchętniej wspominasz z dzieciństwa?
Okres mojego pobytu w Nowej Dębie, gdzie spędziłem najlepsze wakacje w okresie dzieciństwa.

Co najchętniej wspominasz z okresu nauki?
Z okresu nauki wspominam moment, gdy nauczycielka postawiła mi dwójkę za rysunek, bo nie chciała uwierzyć, że mam zdolności do rysunku.

Najgłupsza rzecz, którą zrobiłeś?
Wyrzuciłem zabawki produkcji radzieckiej z 7 piętra, ale nic się nie stało.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Lesław Adamczyk

Artykuły (139) Galerie (30) Średnia ocen (4.20)

Wiek: 67 | Miejscowość: Minoga 6 | Kraj: Polska

O mnie: Przygodę z dziennikarstwem rozpocząłem w wieku 17 lat w "Wiadomościach Zagłębia" i pomimo dializowania piszę nadal. Moja dewiza życiowa brzmi : - dążyć do kompromisu. pomimo dializowania piszę dalej.Moja dewiza życiowa:dążyć do kompromisu. Moją... więcej

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 11

Sortuj komentarze:

Robert Grzeszczyk 04.07.2010 22:06

Ocena:

Jestem pod nieustającym wrażeniem. Postać Pana Marka Krauss, jak i dorobek malarski w pełni zasługują na to interesujące przedstawienie.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Ewa Krzysiak 04.07.2010 20:17

Ocena:

No właśnie, Marek miał szczęście. Jest jednym z nielicznych szczęściarzy.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Joanna Kato 04.07.2010 20:14

Ocena:

Nie wszyscy mieli tyle szczęścia żeby trafić na dobrych ludzi i tych mi szkoda najbardziej....

Komentarz został ukrytyrozwiń

Lesław Adamczyk 04.07.2010 19:53

Ocena:

Takich ludzi,którzy znaleźli swoje szczęśliwe życie, mimo wielu przeciwności jest więcej.Jeszcze nie raz o nich napiszę ,jeśli pozwolicie.Pozdrawiam najserdeczniej.Nie wszyscy,którzy są godni, aby o nich pisać wyrażają na to zgodę i to mnie troszkę martwi.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Isabella Degen 04.07.2010 19:07

Ocena:

Panie Lesławie, "pytajniki" to wspaniała forma poznania DO z portalu W24. Moje uznanie za pomysł i inwencję twórczą. Jak zawsze 5*.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Henryk Kokot 04.07.2010 10:39

Ocena:

Panie Lesławie. Szkoda, że mogę dać tylko 5*. To piękny przykład niezwykłych dokonań, zwykłego człowieka!

Komentarz został ukrytyrozwiń

Lesław Adamczyk 04.07.2010 10:15

Ocena:

Przygotowuję cykl wywiadów z ludźmi niepełnosprawnymi, którzy mimo niepełnosprawności sami lub przy pomocy innych odnaleźli swoje miejsce w życiu,są szczęśliw, a nawet pomagają innym.Uciekli zatem z wykluczenia społecznego i są przykładem wrażliwości artystycznej i duchowej.Uważam, że nie można o tych ludziach zapominać, bo są po prostu potrzebni dla dobra i chwały naszej Ojczyzny.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Joanna Kato 03.07.2010 21:12

Ocena:

Jestem pod wrażeniem wielkiej Pana subtelności, bardzo ciekawy artykuł o niepospolitej osobie, pozdrawiam

Komentarz został ukrytyrozwiń