Pytania heteryków

Kapitalny artykuł. Doskonale podsumowuje temat homoseksualizmu.

"Kawiarni gejowskich jest na pęczki (one nie tylko "się zdarzają").
Sama wiele razy w Berlinie przypadkowo wylądowałam w "branożowej" kafejce, a ostatnio zupełnie nieświadomie weszłam z moją dziewczyną do przytulnej knajpki na kakao i sernik."

Wiesz, ja mialem na mysli glownie polskie realia... W swoiatowych metropoliach przedstawia sie to rzeczywiscie inaczej,,,:-)

Słówko w sprawie dyskotek itd.
Kawiarni gejowskich jest na pęczki (one nie tylko "się zdarzają").
Sama wiele razy w Berlinie przypadkowo wylądowałam w "branożowej" kafejce, a ostatnio zupełnie nieświadomie weszłam z moją dziewczyną do przytulnej knajpki na kakao i sernik. Po krótkich oględzinach doszłyśmy do wniosku, że knajpka jest absolutnie lesbijska :)

Scena LGBT to nie tylko dyskoteki i dark roomy, to też normalne knajpki i puby.

Tomek: w wolnej chwili przeczytam Twoj material. Nie chce po lekach, tylko dokladnie.
A za buziaki dziekuje i odwzajemniam :-)

"A propos aborcji. Tu jest problem... od kiedy zaczyna zyc czlowiek? Wydaje mi sie, ze jedynym momentem, od ktorego "wszystko sie zaczyba" jest moment zaplodnienia komorki. Od tego momentu nastepuje rozwoj czlwieka. Zaplodnienie to jest to jedyny moment, w ktorym mozna postawic (moim zdaniem) granice. Przed - sa 2 komorki, z ktorych kazda osobno nie stanowi czlowieka. Polaczone - juz potrafia sie rozwijac w sposob skutkujacy w pelni rozwinietym czlowiekiem. I dlatego - wedlug mnie - po przekroczeniu tej granicy mamy do czynienia z zyciem. Moze nic nie czujacym, napewno na poczatku bez swiadomosci - jednak jest to juz zycie."
Tu się z Tobą zgadzam ale cały czas próbuję wycisnąć z Grzegorza konstruktywną polemikę. Wcześniej było krytykanctwo wobec nauki, teraz jest coś wiele więcej i cieszę się, ale nadal czuję niedosyt. Jednocześnie skorzystam z okazji że napisałeś posta (niezmiernie dziękuję, bo mam okazję do niepisania kolejnego 'bez powodu', Tomek S. pewnie już pije toast z radości) i dodam jedno zdanie do posta wyżej skierowanego do Grzegorza:
"Jak pojęcia i definicje, to one obiektywnie nie istnieją (...)" - ale jednocześnie nie oznacza to, że to, do czego te pojęcia się odnoszą, nie istnieje. Stąd powracam do pierwszej odpowiedzi - dlaczego człowieczeństwo Twoim zdaniem nie istnieje obiektywnie i można je różnie definiować?

"A zycie nalezy szanowac - chociazby z jednego powodu - nie potrafimy sami zycia wyprodukowac. Gdybysmy mieli taka mozliwosc, to moze moglibysmy tu eksperymentowac, np. odebrac to zycie, a po uznaniu pomylki je wrocic. no ale nie mozemy kogos ozywic. Dlatego wydaje mi sie, ze nalezy bardziej postawic na antykoncepcje i odpowiedzialne wspolzycie, zeby nie dochodzilo do "wpadek"."
W ten sposób jak piszesz, faktycznie - wskrzeszać się nie potrafimy. Ale od ponad roku naukowcy są w stanie tworzyć embriony z komórek skóry. W połączeniu z zapłodnieniem in vitro i być może sztuczną macicą mamy możliwość "produkcji życia", choć na wysokiej 'warstwie' - ponieważ faktycznie nikomu nie udało się uzyskać żyjącego organizmu bezpośrednio z materii nieożywionej.

"W ogole to musi byc smutne, jesli nowe zycie, ktore powinno sprawiac radosc rodzicom, jest przyjmowane jako "zlo konieczne". Chyba lepiej zalozyc gumke lub wziac pigulke."
Ta, gumka i pigułka to mniejsze zło, tu się z Tobą w pełni zgadzam (choć sam je neguję, ale cokolwiek).

Pozdrawiam pozdrawiam i buziaki przesyłam.

Zresztą co to znaczy, że słowo nie istnieje obiektywnie i że nie można go zmierzyć linijką? Jeżeli za obiektywne istnienie uznasz zbiór liter w słowniku, to można słowo zmierzyć linijką. Jak pojęcia i definicje, to one obiektywnie nie istnieją, bo tylko opisują rzecz, której dotyczą, nie można ich zatem zmierzyć linijką. Jest kilka koncepcji filozoficznych na ten temat ale nie pamiętam, czy jakaś jest dominująca lub najwłaściwsza.

Kawał:
Pani w przedszkolu pokazuje dzieciom zdjęcie i pyta:
- Co to jest?
- Mysz! - odpowiadają dzieci.
- Nie, to jest obrazek myszy. A to? - pokazuje kolejne
- Kot! - odpowiadają dzieci.
- Nie, to jest obrazek kota. A to? - pokazuje kolejne
- Obrazek kota goni obrazek myszy.

Pozdrawiam.

Hehe:-).
A propos aborcji. Tu jest problem... od kiedy zaczyna zyc czlowiek? Wydaje mi sie, ze jedynym momentem, od ktorego "wszystko sie zaczyba" jest moment zaplodnienia komorki. Od tego momentu nastepuje rozwoj czlwieka. Zaplodnienie to jest to jedyny moment, w ktorym mozna postawic (moim zdaniem) granice. Przed - sa 2 komorki, z ktorych kazda osobno nie stanowi czlowieka. Polaczone - juz potrafia sie rozwijac w sposob skutkujacy w pelni rozwinietym czlowiekiem. I dlatego - wedlug mnie - po przekroczeniu tej granicy mamy do czynienia z zyciem. Moze nic nie czujacym, napewno na poczatku bez swiadomosci - jednak jest to juz zycie. A zycie nalezy szanowac - chociazby z jednego powodu - nie potrafimy sami zycia wyprodukowac. Gdybysmy mieli taka mozliwosc, to moze moglibysmy tu eksperymentowac, np. odebrac to zycie, a po uznaniu pomylki je wrocic. no ale nie mozemy kogos ozywic. Dlatego wydaje mi sie, ze nalezy bardziej postawic na antykoncepcje i odpowiedzialne wspolzycie, zeby nie dochodzilo do "wpadek".
W ogole to musi byc smutne, jesli nowe zycie, ktore powinno sprawiac radosc rodzicom, jest przyjmowane jako "zlo konieczne". Chyba lepiej zalozyc gumke lub wziac pigulke.

"A człowieczeństwo to tylko dość długie słowo, ono nie istnieje obiektywnie, nie da się go zmierzyć linijką."
Na ten przykład umysłu, samoświadomości i emocji nie zmierzysz linijką. Nie istnieją?

Pozdrawiam.

http://www.leworecznosc.pl/index1.php?a=0
Normalnie jak kampania przeciw mańkutofobii :D

I kawał na rozluźnienie, niekoniecznie zabawny (nie umiem opowiadać kawałów):
Ateista słyszy pukanie do drzwi. Otwiera, a jego oczom ukazuje się trzech kolesi w białych habitach, z krzyżem i pochodniami w rękach.
- Jesteśmy ze Świętej Inkwizycji.
- Nie wierzę...!
- My właśnie w tej sprawie...

Pozdrawiam.

Marto, odpowiem Tobie jeszcze krócej: w pełni rozumiem, w pełni akceptuję, po części podzielam (ale to już rzecz światopoglądu).

Z określeniem dewianta mogę się zgodzić przy założeniu, że podałaś okrojoną definicję. Problem pojawia się tylko, że dla każdego czym innym jest dewiant. Proszę zwracaj na to uwagę. Ktoś kiedyś powiedział, że najbardziej zażarte spory wynikają wtedy, gdy dyskutujący różnie definiują sobie pojęcia, o jakich się dyskutuje. W pewnym sensie miał rację. Powstaje też problem np. ekwiwokacji. Z podobnych rzeczy proste pytanie z zaliczenia filozofii na kierunku technicznym: "w oparciu o definicję równościową wykaż błąd w zdaniu: bawełna to tkanina rosnąca na polu"
Dla Ciebie dewiantem jest ktoś kto zaspokajając potrzeby seksualne krzywdzi innych, dla mnie dewiantem jest ten, kto zachowuje się w sposób odbiegający od norm (tu: biologicznych). Może oboje mamy niepoprawne definicje, może Ty masz dobrą, może ja - dobrze by było sięgnąć do słownika. Gwoli ścisłości - dla mnie słowo "dewiant" nie ma wydźwięku pejoratywnego. Tak samo jak nie ma go murzyn, żyd, gej, lesbijka, lewak, libertyn, postkomunista i paru innych, w tym niech będzie mańkut (wg Wiki leworęczni boczą się o to określenie, jakby brzmiało niczym "kurwa") ;).

@Grzegorz:
1. "i uważam, że sporo nauki jest oparte na arbitralnych ustaleniach." jednak? W poprzedniej dyskusji wydawałeś się twierdzić coś przeciwnego :/...
2. Ale zapewniam Cię, że nie miałem. Dla mnie problem człowieczeństwa płodu to jedno, a problem aborcji to drugie. Problem człowieczeństwa można moim zdaniem załatwić za pomocą nauki, problem aborcji to problem związany z aspektami moralnymi, społecznymi i prawnymi, w dużej mierze jest zmieszany ze światopoglądem, ale wiedza naukowa powinna służyć jako "nawóz" do rozważania tego problemu, jako pierwszy krok przed przystąpieniem do niego. Osobiście mam jasne i precyzyjne stanowisko dotyczące aborcji ale nikt nie musi go podzielać i na razie nie będę go próbował egzekwować (gdyż rozprawiłem się na razie tylko z człowieczeństwem płodu, mniej mam wiedzy z etyki czy socjologii, a co dopiero z prawa). Na pewno światopogląd nie powinien tu być decydujący np. przy debatach sejmowych.
3. Ale dlaczego każdy może sobie go definiować jak chce? Uważasz, że nie można wystosować kryteriów/algorytmu, co pozwala sprawdzić prawdziwość zdania "X jest człowiekiem"?
4. A jednocześnie nie zakazuję nikomu życia w niezgodzie z naturą/normalnością. Jego wola. Ja tylko ograniczam się do wystosowywania wniosków dotyczących tego, czy coś jest z nią zgodne, czy nie. Natomiast jednocześnie jestem wyznawcą światopoglądu, nawet religii! i wcale nie jest łatwo obie rzeczy pogodzić. Na ten przykład celibat jest nienaturalny, małżeństwo jest nienaturalne (a konkretnie niezgodne z "prawami" rządzącymi niemal całym światem zwierząt). Nie próbuję nikogo nawracać czy przekonywać do tego, że aborcja jest be a np. moja religia jedyną właściwą. Staram się na gruncie wiedzy neutralnej światopoglądowo (tego, co można ustalić przy użyciu ścisłej metodologii badań w trakcie doświadczeń lub a priori) dojść do uzasadnienia lub obalenia jakiegoś twierdzenia (tam: że płód jest człowiekiem). Sam światopogląd... nie nazywałbym tego pozbawieniem polityczności, obiektywnością prędzej - faktycznie, światopoglądy są subiektywne, nieudowadnialne (w jednym z linków do Ciebie filozof analityczny i logik Józef Bocheński o tym pisał), i że trzeba je w pełni akceptować. Nie da się także oprzeć swojego światopoglądu na samej nauce, stąd ateiści są wewnętrznie sprzeczni.

"I na koniec: nienaturalność nie istnieje. Coś niezgodnego z prawami natury NIE MOŻE ZAISTNIEĆ. Dlatego wszystko, co robią ludzie czy zwierzęta, jest i zawsze będzie naturalne."
Niech będzie. Dobór naturalny poradzi sobie ze wszystkimi stosującymi in vitro i eugenikę, a drzewa rodowe homoseksualistów i celibatariuszy będą siłą rzeczy usychać. Ale niech będzie że to naturalne ;).

Fajnie, że wyszedłeś z numerkami, ułatwia to dyskusję. Dodałbym jeden:
5. Nazwiska tamtych myślicieli?

@Livia:
To pokazuje, że gejów i lesbijek nie można traktować jak podludzi.

Pozdrawiam.